ព្រះត្រៃបិដក

វិន័យបិដក|សុត្តន្តបិដក|អភិធម្មបិដក

ភាគមុន | |…| | | ៩ |១០|១១|១២|១៣| ភាគបន្ទាប់

មហាវិភង្គ|ភិក្ខុ​នីវិភង្គ|មហាវគ្គ|ចុល្លវគ្គ|បរិវារៈ

ចុល្លវគ្គ បឋមភាគ

ភាគ ៩

សូមនមស្ការថ្វាយបង្គំចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគជា​អរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធព្រះអង្គនោះ។

កម្មក្ខន្ធកៈ

[១] សម័យនោះ ព្រះសព្វញ្ញូពុទ្ធមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុង​ជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ [ភិក្ខុ​​ពីររូបនេះនៅក្នុង​ពួកឆព្វគ្គិយភិក្ខុ​ ក្នុង​អដ្ឋកថា ថា សូម្បី​តែសិស្សគណៈរបស់ភិក្ខុ​ពីររូបនោះ ក៏គេហៅថា បណ្ឌុក និងលោហិតកដែរ។] ទាំង​ឡាយ ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ដទៃ​ទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ​ដូចគ្នា​ដែរ ហើយនិយាយ​ពាក្យយ៉ាងនេះថា លោក​ដ៏មានអាយុទាំង​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យភិក្ខុ​នោះ​ផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នាប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នកវាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយជា​អ្នកអង់អាចជា​ងភិក្ខុ​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោកចូរកុំខ្លាចភិក្ខុ​នោះឲ្យសោះ ព្រោះយើងរាល់គ្នា ក៏ជា​បក្ខពួករបស់លោក​ទាំង​ឡាយ​ដែរ។ ព្រោះហេតុនោះ ការបង្កហេតុទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់កើតឡើង ក៏កើតឡើង ការបង្ក​ហេតុទាំង​ឡាយដែលកើតឡើងហើយ ក៏រឹងរឹតតែកើតធំទូលាយឡើងទៀត។ ពួក​ភិក្ខុ​ណា​ មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច ជា​អ្នកសន្តោស មានសេចក្តីអៀនខ្មាស សេចក្តីរអែង ជា​អ្នក​ប្រាថ្នា​ក្នុង​សិក្ខា ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ហេតុអ្វីបានជា​​បណ្ឌុក​ភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ដទៃទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ ក្នុង​សង្ឃដូចគ្នាដែរ ហើយនិយាយ​ពាក្យ​យ៉ាងនេះថា លោក​ដ៏មានអាយុទាំង​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យភិក្ខុ​នុ៎ះផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយជា​អ្នកអង់អាចជា​ងភិក្ខុ​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះយើងរាល់គ្នាក៏ជា​បក្ខពួករបស់លោក​ទាំង​ឡាយ​។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់កើតឡើង ក៏កើតឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹតតែកើតធំទូលាយឡើងទៀត។ លំដាប់នោះ ភិក្ខុ​ទាំង​អម្បាលនោះ ក៏យក​សេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះមានព្រះភាគ។

[២] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយសួរ​ចំពោះ​​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បានឮថា បណ្ឌុក​ភិក្ខុ​ និង​លោហិតក​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ដទៃ ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្ក​តិរច្ឆាន​កថា បង្កអធិករណ៍​ ក្នុង​សង្ឃដូចគ្នាដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំង​​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យភិក្ខុ​នុ៎ះផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញ​ទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយ​ជា​​អ្នក​អង់អាចជា​ងភិក្ខុ​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក ​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះពួក​យើង​រាល់​គ្នា ក៏ជា​បក្ខពួករបស់លោក​ទាំង​ឡាយ​។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​ឡាយ ដែល​មិន​ទាន់កើតឡើង ក៏កើតឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹត​តែ​កើត​ធំ​ទូលាយ​ឡើងទៀត ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រ​ព្រះមានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះសព្វញ្ញូពុទ្ធ​មានព្រះភាគ ទ្រង់តិះដៀលថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើរបស់​មោឃបុរស​ទាំង​អម្បាលនោះ មិនសមគួរ មិនត្រូវទំនង មិនត្រូវបែប មិនមែន​ជា​របស់​សមណៈ មិនគប្បី មិនគួរធ្វើឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ហេតុអ្វី បានជា​មោឃបុរស​ទាំង​​អម្បាលនោះ បង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ​​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ឯទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ ជា​អ្នកបង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃដូចគ្នាដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​ដ៏មានអាយុទាំង​ឡាយ មិនត្រូវ​ឲ្យភិក្ខុ​​នុ៎ះ​ផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នាប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយជា​អ្នកអង់អាចជា​ងភិក្ខុ​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះយើងរាល់គ្នាក៏ជា​បក្ខពួករបស់លោក​ទាំង​ឡាយ​ដែរ។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់កើតឡើង ក៏កើតឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹតតែកើតធំទូលាយឡើងទៀត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យកើត​សេចក្តី​ជ្រះថ្លា ដល់ពួកជនដែល​មិនទាន់ជ្រះថ្លា ឬដឹកនាំពួកជន​ ដែលជ្រះថ្លាហើយ ឲ្យរឹងរឹតតែ​ជ្រះថ្លាឡើងទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មានតែដឹកនាំសេចក្តី​មិនជ្រះថ្លា ឲ្យកើត​ដល់​ពួក​ជន ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លានៅឡើយ និងដឹកនាំជន​ទាំង​ឡាយខ្លះ ដែលជ្រះថ្លាស្រាប់ហើយ ឲ្យទាស់ចិត្តទៅ​វិញទេតើ។

[៣] គ្រានោះ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់តិះដៀលបណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ ​ដោយ​​អនេកបរិយាយ ហើយទ្រង់សំដែងនូវ​ទោស នៃសភាព ​ជា​បុគ្គល ដែលគេចិញ្ចឹម​បាន​​ដោយ​​កម្រ និងថែទាំ​បាន​ដោយ​កម្រ មានសេចក្តីប្រាថ្នាច្រើន មិនមានសេចក្តី​សន្តោស នៅ​ច្រឡូក​ច្រឡំ​ដោយ​​ពួក មានសេចក្តីខ្ជិលច្រអូស ទើបទ្រង់សំដែងគុណ​ នៃសភាព ​ជា​បុគ្គល ​ដែល​គេចិញ្ចឹម​​បាន​​ដោយ​ងាយ និងថែទាំ​បាន​ដោយ​ងាយ មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច មានសេចក្តី​សន្តោស មានចិត្ត​ផូរផង់ កំចាត់បង់ នូវកិលេស នាំឲ្យកើត​សេចក្តី​ជ្រះថ្លា មិនសន្សំនូវ​កិលេស​វដ្ត ប្រារព្ធ​សេចក្តី​ព្យាយាម ហើយទ្រង់សំដែង ​នូវធម្មីកថា ​ដ៏ល្មមសមគួរ​ដល់កម្ម​នោះៗ ដល់​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ រួច​ទ្រង់ត្រាស់​ហៅ​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយមក ទើបមាន​ព្រះពុទ្ធដីកាថា ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើ​ តជ្ជនីយកម្ម [កម្មដែលសង្ឃត្រូវធ្វើដល់ភិក្ខុ​ដែលគួរ​គម្រាម។] ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ចុះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯតជ្ជនីយកម្មនោះ សង្ឃគប្បីធ្វើយ៉ាងនេះ។ សង្ឃត្រូវចោទ​បណ្ឌុក និងលោហិតកភិក្ខុ​​ជា​មុន លុះចោទហើយ គប្បីរំលឹក លុះរំលឹកហើយ គប្បីលើកអាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិហើយ ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស​ប្រតិពល គប្បីប្រកាសសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នេះ ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍​ ក្នុង​​សង្ឃ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រក​ពួកភិក្ខុ​​ដទៃទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្ក​តិរច្ឆាន​កថា បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃដូចគ្នាដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំង​​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យ​ភិក្ខុ​នុ៎ះ​ផ្ចាល​​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញ​ទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ទាំង​​ជា​​អ្នក​អង់អាចជា​ងភិក្ខុ​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះ​យើង​រាល់​គ្នា ក៏ជា​បក្ខពួករបស់លោក​ទាំង​ឡាយដែរ​។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​​ឡាយ ដែល​មិន​ទាន់កើតឡើង ក៏កើតឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹត​តែ​កើត​ធំ​ទូលាយ​ឡើងទៀត។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ចុះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នេះ ជា​អ្នកបង្ក​ហេតុ។បេ។ បង្ក​អធិករណ៍ ​ក្នុង​​សង្ឃ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ឯទៀត ដែល​ជា​អ្នក​បង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណ៍​ ក្នុង​សង្ឃដូចគ្នាដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំង​​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យភិក្ខុ​នុ៎ះផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញ​ទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ទាំង​​ជា​​អ្នក​អង់អាច​ជា​ង​ភិក្ខុ​​នោះផង ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះ​យើង​រាល់​គ្នា ក៏ជា​​ពួក​របស់​លោក​​ទាំង​ឡាយដែរ​។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​​ឡាយ ដែល​មិន​ទាន់កើតឡើង ក៏​កើត​ឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹត​តែ​កើត​ធំ​ទូលាយ​ឡើង​ទៀត។ សង្ឃធ្វើ​ តជ្ជនីយកម្ម ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ ការធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ដល់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ​ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយ​ឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​​នេះ ជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្ក​អធិករណ៍​ក្នុង​​សង្ឃ​​ដោយ​​ខ្លួន​ឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ឯទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​សង្ឃ​ដូចគ្នា​ដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំង​​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យភិក្ខុ​នុ៎ះផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោក​បានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញ​ទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធតែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយ​ជា​​អ្នក​អង់អាច​ជា​ង​ភិក្ខុ​​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួកលោក​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យ​សោះ ព្រោះ​យើង​រាល់​គ្នា ក៏ជា​​ពួក​របស់​លោក​​ទាំង​ឡាយដែរ។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុ​ទាំង​​ឡាយ ដែល​មិន​ទាន់កើត ក៏​កើត​ឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹត​តែ​កើត​ធំ​ទូលាយ​ឡើង​ទៀត។ សង្ឃធ្វើ​ តជ្ជនីយកម្ម ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ ការធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ដល់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ​ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះត្រូវនិយាយ​ឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នេះ ជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្ក​អធិករណ៍​ក្នុង​​សង្ឃ​​ដោយ​​ខ្លួន​ឯង ហើយចូលទៅ​រកពួកភិក្ខុ​ឯទៀត ដែល​ជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណ៍​ក្នុង​​សង្ឃ​ដូចគ្នា​ដែរ ហើយនិយាយ​​យ៉ាងនេះថា លោក​​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំង​​ឡាយ មិនត្រូវឲ្យ​ភិក្ខុ​នុ៎ះ​ផ្ចាល​ផ្ចាញ់​ពួកលោកបានទេ ចូរលោករាល់គ្នា ប្រឹងជជែក​ឲ្យពេញ​ទំហឹងចុះ ព្រោះ​ពួក​លោក​សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ ជា​អ្នក​វាងវៃ ជា​ពហុស្សូត ហើយ​ជា​​អ្នក​អង់អាច​ជា​ង​ភិក្ខុ​​នោះ ម្យ៉ាង​ទៀត ពួក​លោក​​ចូរ​កុំខ្លាច​ភិក្ខុ​​នោះឲ្យសោះ ព្រោះ​យើង​រាល់​គ្នា ក៏ជា​​ពួក​របស់​លោក​​ទាំង​ឡាយដែរ។ ​ព្រោះហេតុនោះ ការ​បង្ក​ហេតុទាំង​​ឡាយ ដែល​មិន​ទាន់កើត ក៏​កើត​ឡើង ការបង្ក​ហេតុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ ក៏រឹងរឹត​តែ​កើត​ធំ​ទូលាយ​ឡើង​ទៀត។ សង្ឃធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ ការធ្វើ តជ្ជនីយកម្ម ដល់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ​ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយ​ឡើង។ សង្ឃ​បានធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ហើយ ការធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ដល់​បណ្ឌុក​ភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នោះ សមគួរ​ដល់​សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ ទើបសង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុះសូម​ចាំទុក​នូវដំណើរនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​មិនប្រកប​​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្ម ដែលសង្ឃរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែល​សង្ឃធ្វើកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលសង្ឃធ្វើ ​ដោយ​ការមិនសាកសួរ១ កម្មដែលសង្ឃធ្វើ ​​ដោយ​មិន​តាមពាក្យប្តេជ្ញា របស់ភិក្ខុ​១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្ម (កម្មមិនប្រកប​​ដោយ​​ធម៌)ផង ជា​អវិន័យកម្ម (កម្មមិនប្រកប​ដោយ​វិន័យ)ផង ជា​កម្ម​ ដែលសង្ឃ​រម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនមានអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិមិនមែន​ជា​ ទេសនាគាមិនី [អាបត្តិដែលសំដែងមិនដាច់ អដ្ឋកថាថា បានដល់អាបត្តិពីរកង គឺបារាជិក១ សង្ឃាទិសេស១ តែសារត្ថទីបនីដីកាថា អាបត្តិដែលមិន​មែន​ជា​ទេសនាគាមិនីក្នុង​ទីនេះ សំដៅយកអាបត្តិបារាជិកតែម្យ៉ាង ព្រោះតជ្ជនីយកម្ម សង្ឃ​ធ្វើដល់ភិក្ខុ​ ដែលត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសប៉ុណ្ណោះ មិនមែន​ធ្វើដល់ភិក្ខុ​ ដែលត្រូវអាបត្តិ​បារាជិកទេ។]១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ទេសិតាបត្តិ (អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​សំដែងហើយ)១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់​ចោទសិន ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលមិនទាន់រំលឹកសិន ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​មិនទាន់​លើកអាបត្តិ​ឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​​មុខ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការមិនសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​មិនតាម​ពាក្យ​ប្តេជ្ញា១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​មិនមាន​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​​អាបត្តិ​ជា​​អទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​​ទេសិតាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនបាន​ចោទសិន ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនបាន​រំលឹក ហើយ​ស្រាប់​តែ​ធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនលើកអាបត្តិឡើង​សិន ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

ចប់ តជ្ជនីយកម្មមានចំនួន១២ក្នុង​អធម្មកម្ម

[១៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​ប្រកប​ដោយ​​វិនយ​ផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើតាមពាក្យ​ប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​​អាបត្តិជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អទេសិតាបត្តិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលចោទហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែល​រំលឹកហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយទើបធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[១៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើចំពោះ​មុខ១ កម្មដែល​ធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលសាកសួរ​ហើយទើប​ធ្វើ​១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើ​ត្រូវ​តាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្ម​ផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិជា​​ទេសនា​គាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អទេសិតាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលចោទហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលរំលឹកហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[២៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តជ្ជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ​ទើប​ធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តជ្ជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

ចប់ តជ្ជនីយកម្មមានចំនួន១២ក្នុង​ធម្មកម្ម។

[២៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កទាស់ទែង បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណក្នុង​សង្ឃ ភិក្ខុ​ពាល មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​​នៅច្រឡូកច្រឡំ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះចុះ។

[២៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ [ក្នុង​ទីឯទៀត លោកសំដៅយក​អាបត្តិ​បារាជិក និងសង្ឃាទិសេស ប៉ុន្តែក្នុង​ទីនេះ សំដៅយកអាបត្តិសង្ឃាទិសេសតែម្យ៉ាង ហេតុនេះ សង្ឃមិនត្រូវធ្វើតជ្ជនីយកម្មព្រោះត្រូវអាបត្តិបារាជិកទេ សង្ឃត្រូវធ្វើតជ្ជនីយកម្មបាន ចំពោះ​តែត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេសតែម្យ៉ាងប៉ុណ្ណោះ (សារត្ថទីបនីដីកា)។] ក្នុង​អធិសីល១ ភិក្ខុ​មានអាចារវិបត្តិក្នុង​អជ្ឈាចារ១ ភិក្ខុ​មានទិដ្ឋិវិបត្តិក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[៣០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ១ ភិក្ខុ​ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌១ ភិក្ខុ​ពោលតិះដៀល​ព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[៣១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួក​គឺភិក្ខុ​មួយពួកជា​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណក្នុង​សង្ឃ១ ភិក្ខុ​មួយពួក​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​មួយពួក​នៅច្រឡូកច្រឡំ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[៣២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​មួយពួក មានសីលវិបត្តិក្នុង​អធិសីល១ ភិក្ខុ​មួយ​ពួក​មានអាចារវិបត្តិ​ ក្នុង​អជ្ឈាចារ១ ភិក្ខុ​មួយពួក មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[៣៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ពួកមួយ ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ ភិក្ខុ​ពួកមួយ ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌ ភិក្ខុ​ពួកមួយ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

ចប់ (តជ្ជនីយកម្ម) ដែលសង្ឃប្រាថ្នា​នឹងធ្វើ មានចំនួន៦។

[៣៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ។ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃក្នុង​តជ្ជនីយកម្មនោះដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មហើយនោះ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន មិនត្រូវទទួល​ការ​សន្មតិខ្លួន​ជា​អ្នកប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី បើទុកជា​សង្ឃ​បានសន្មតហើយ ក៏គង់​មិនត្រូវប្រដៅ​ភិក្ខុ​នីដែរ សង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្ម​ព្រោះអាបត្តិណា កុំគប្បីឲ្យ​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត ឬអាបត្តិដទៃប្រហែលគ្នាក្តី​ អាបត្តិធ្ងន់ជា​ង​អាបត្តិមុននោះក្តី ភិក្ខុ​មិនត្រូវ​តិះដៀល​ពួក​ភិក្ខុ​អ្នកធ្វើតជ្ជនីយកម្ម មិនត្រូវហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ) មិនត្រូវទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស [ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ មិនត្រូវសូមឱកាស ភិក្ខុ​ណាមួយ​ដែល​មានទោសដើម្បីចោទភិក្ខុ​នោះ។] មិនត្រូវចោទគេ (​ដោយ​វត្ថុ ឬ​ដោយ​អាបត្តិ) មិនត្រូវរំលឹក (ទោសអ្នកដទៃ) មិនត្រូវប្រកបពួកភិក្ខុ​(ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា។

ចប់វត្ត១៨ក្នុង​តជ្ជនីយកម្ម។

[៣៥] លំដាប់នោះ សង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្មដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយនោះ ដែលសង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ ក៏ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លប​រោម [ស្លូត សុភាពរាបទាប] ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ចេញ​ ចាកកម្ម រួចក៏ចូលទៅ​រកភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ហើយនិយាយយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោទាំង​ឡាយ យើងខ្ញុំ​ ដែលសង្ឃបានធ្វើ តជ្ជនីយកម្ម​ហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ចេញ​ ចាកកម្មហើយ យើងខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៀត។ ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ យកសេចក្តីនុ៎ះ​ ក្រាបបង្គំទូលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូររម្ងាប់តជ្ជនីយកម្ម ដល់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​​ចុះ។

[៣៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុ​ឲ្យនិស្ស័យ១ ភិក្ខុ​ឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ ភិក្ខុ​ទទួល​ការសន្មតិ​ខ្លួន​ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​សន្មត ហើយប្រៀនប្រដៅ​ភិក្ខុ​នីទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ តជ្ជនីយកម្ម របស់​ភិក្ខុ​ ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[៣៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម​របស់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ព្រោះអាបត្តិណា ហើយត្រឡប់​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែលគ្នា​នឹង​អាបត្តិ​មុននោះ១  ឬអាបត្តិ​ធ្ងន់​ជា​ងអាបត្តិមុននោះ១ ភិក្ខុ​តិះដៀលតជ្ជនីយកម្ម១ ភិក្ខុ​តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នក​ធ្វើតជ្ជនីយកម្ម១ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់តជ្ជនីយកម្មរបស់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[៣៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម​របស់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ហាមឧបោសថរបស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ហាមបវារណារបស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណណានោះ)១ ទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ ភិក្ខុ​ដែល​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ភិក្ខុ​ចោទគេ១ ភិក្ខុ​រំលឹកគេ១ ភិក្ខុ​ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់តជ្ជនីយកម្មរបស់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់ តជ្ជនីយកម្មដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ មានចំនួន១៨។

[៣៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនឲ្យឧបសម្បទា១ មិនឲ្យនិស្ស័យ១ មិនឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ មិនទទួល​ការសន្មតិ​ខ្លួន​ជា​អ្នកប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ បើទុកជា​សង្ឃ​សន្មតឲ្យហើយ ក៏គង់​មិនទៅ​​ប្រដៅភិក្ខុ​នី​ទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះឯង។

[៤០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម ព្រោះ​អាបត្តិណាហើយ មិនត្រូវអាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិ​ដទៃ ប្រហែលគ្នា​នឹង​អាបត្តិមុននោះ១ ឬអាបត្តិ​ធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​មុននោះ១ មិនតិះដៀល​តជ្ជនីយកម្ម១ មិនតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើតជ្ជនីយកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះឯង។

[៤១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនហាមឧបោសថ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនហាមបវារណា របស់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត១ មិនធ្វើ​ជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ១ មិនទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើ​ឱកាស (ដើម្បី​ចោទ)១ មិនចោទគេ១ មិនរំលឹកគេ១ មិនប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៨នេះឯង។

ចប់ តជ្ជនីយកម្មដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ មានចំនួន១៨។

[៤២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯតជ្ជនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ទាំង​នោះ គប្បី​ចូលទៅ​រកជំនុំសង្ឃ ហើយធ្វើសំពត់​ឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទារបស់​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួច​អង្គុយច្រហោង​ ផ្គងអញ្ជលីឡើង និយាយយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​លោកទាំង​ឡាយ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះករុណាទាំង​ឡាយ ដែលសង្ឃ​ធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្តគួរដល់​កិរិយា​រលាស់ចេញ​ចាកកម្ម ខ្ញុំព្រះករុណាទាំង​ឡាយ មកសូមការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម។ គប្បីសូមជា​គំរប់​ពីរដងផង។ គប្បីសូមជា​គំរប់​បីដងផង។ ភិក្ខុ​​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីញុំាង​សង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃ​ធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ និងសម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្តគួរដល់កិរិយា​រលាស់ចេញ​​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម។ បើកម្មមានកាលគួរដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បី​រម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់បណ្ឌុក​ភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មហើយ ​ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្តគួរដល់កិរិយា​រលាស់ចេញ​​ចាកកម្ម ឥឡូវមកសូម​ការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម។ សង្ឃក៏​រម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្មរបស់បណ្ឌុក​ភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម របស់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏​មានអាយុអង្គនោះត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​នោះ​ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ។បេ។ ក៏ការរម្ងាប់តជ្ជនីយកម្មរបស់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតក​ភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្តគួរដល់កិរិយារលាស់​ចេញ​ចាកកម្ម ឥឡូវ​មកសូមការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម។ សង្ឃ​ក៏រម្ងាប់តជ្ជនីយកម្ម របស់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម របស់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ​ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវ​និយាយ​ឡើង។ សង្ឃបាន​រម្ងាប់តជ្ជនីយកម្ម របស់​បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​ហើយ ការរម្ងាប់​តជ្ជនីយកម្ម​របស់បណ្ឌុកភិក្ខុ​ និង​លោហិតកភិក្ខុ​ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុដូច្នោះ ទើបសង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​នូវដំណើរនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់ តជ្ជនីយកម្មជា​បឋម។

[៤៣] សម័យនោះឯង សេយ្យសកភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិ​ច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្តសោត ក៏តែងឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យ​មានត្ត ឲ្យអព្ភាន។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណាមានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ហេតុអ្វី បានជា​​ សេយ្យសកភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ជា​ភិក្ខុ​​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមាន​ការកំណត់អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្តសោត ក៏តែង​ឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន។ លំដាប់នោះ ភិក្ខុ​ទាំង​អម្បាលនោះ ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ដំណើរនុ៎ះ ​ចំពោះ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[៤៤] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​ឲ្យ​ប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយទ្រង់​ត្រាស់​សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ​ក្នុង​កាលនោះថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា សេយ្យសក​ភិក្ខុ​ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់​អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ​ ​ដោយ​​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្តសោត ក៏តែង​ឲ្យ​បរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ​ក្រាបបង្គំ​ទូលថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស ពិតមែន​។ ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើរបស់មោឃបុរសនោះ មិនសមគួរ មិនត្រូវទំនង មិនត្រូវបែប មិនមែន​​ជា​របស់សមណៈ មិនគប្បី មិនគួរ​ធ្វើឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ហេតុអ្វី​បានជា​​មោឃបុរសនោះ ជា​បុគ្គលល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់​អាបត្តិ នៅច្រឡូក​ច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្តសោត ក៏ឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើ​របស់មោឃបុរសនេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា ដល់ជនទាំង​ឡាយដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លាទេ មិនមែន​ដឹងនាំ​ពួកជនដែលជ្រះថ្លាហើយ ឲ្យរឹងរឹតតែជ្រះថ្លា​ឡើងទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសរួច ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃ​ចូរធ្វើ​និយស្សកម្ម [កម្មដែលសង្ឃត្រូវធ្វើឲ្យថយ យស។] ដល់សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវ​នៅ​ដោយ​​មាននិស្ស័យ [ភិក្ខុ​ដែលល្ងង់ មិនឆ្លាសនោះ ត្រូវសូមនិស្ស័យ ហើយនៅអាស្រ័យ​នឹង​គ្រូអាចារ្យ​របស់ខ្លួន ​មិនត្រូវ​នៅ ​ដោយ​និស្សយមុត្តកទេ។]។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃគប្បីធ្វើ និយស្សកម្ម​យ៉ាងនេះ។ សង្ឃត្រូវចោទ សេយ្យសកភិក្ខុ​ជា​មុន លុះចោទហើយ ត្រូវរំលឹក លុះរំលឹកហើយ ត្រូវ​លើកអាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិហើយ ត្រូវភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល​ញុំាង​សង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសកភិក្ខុ​នេះ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការ​ច្រឡូក​ច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្តសោត ក៏តែងឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន។ បើកម្ម​មានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីធ្វើ និយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវនៅ ​ដោយ​មាននិស្ស័យ (ទៀត)។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសកភិក្ខុ​នេះ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការ​ច្រឡូក​ច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​បកតត្ត ក៏តែងឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន។ ឥឡូវនេះ សង្ឃធ្វើនិយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវនៅ ​ដោយ​មាន​និស្ស័យ (ទៀត)។ ការធ្វើ​និយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវនៅ​​ដោយ​​មាននិស្ស័យ (ទៀត) គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ​ត្រូវ​និយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសកភិក្ខុ​​នេះ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការ​ច្រឡូក​ច្រឡំ​មិនសមគួរ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​​បកតត្តសោត ក៏តែងឲ្យបរិវាស ឲ្យមូលាយបដិកស្សន ឲ្យមានត្ត ឲ្យអព្ភាន។ ឥឡូវនេះ សង្ឃធ្វើ​និយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នក​ត្រូវ​នៅ ​ដោយ​មាននិស្ស័យ (ទៀត)។ ការធ្វើ​និយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវនៅ ​ដោយ​មាននិស្ស័យ (ទៀត) គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏​មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ​ ត្រូវ​និយាយ​ឡើង។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​ព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ។បេ។ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ​ ត្រូវ​និយាយឡើង។ សង្ឃបាន​ធ្វើ​និយស្សកម្ម ដល់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា អ្នកត្រូវនៅ ​ដោយ​មាននិស្ស័យ (ទៀត) ដូច្នេះ គួរដល់​សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ ទើបសង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវដំណើរនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែលសង្ឃ​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលសង្ឃ​ធ្វើកំបាំង​មុខ១ កម្ម​ដែលមិនសាកសួរ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១​ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[៤៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែល​ធ្វើ ​ដោយ​អនាបត្តិ១ កម្ម​ដែលធ្វើ ​ដោយ​​អាបត្តិមិនមែន​​ជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ទេសិតាបត្តិ១ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[៤៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់​ចោទ ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ១ កម្ម​ដែលមិនទាន់រំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្ម​ដែលមិនទាន់​លើក​អាបត្តិឡើង ហើយ​ធ្វើ១​ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[៤៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើកំបាំង​មុខ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​ ​អង្គ៣​នេះឯង។

[៤៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់សាកសួរ ហើយ​ស្រាប់​តែធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៥០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​មិនតាមពាក្យ​ប្តេជ្ញា១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៥១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​អនាបត្តិ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលសង្ឃរម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះ​ឯង។

[៥២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​អាបត្តិ​មិនមែន​​ជា​​ទេសនាគាមិនី១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​ទេសិតាបត្តិ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលមិនទាន់ចោទ ហើយស្រាប់​តែធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់រំលឹក ហើយស្រាប់​តែធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់លើក​អាបត្តិឡើង​ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

ចប់ និយស្សកម្មមានចំនួន​១២ក្នុង​អធម្មកម្ម។

[៥៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើចំពោះ​មុខ១ កម្ម​ដែលសាកសួរ​ហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្ម​ដែល​ធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ​ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​អទេសិតាបត្តិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្ម​ផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៥៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្ម​ដែលរំលឹក​ហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៦០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ចំពោះ​មុខ១ កម្ម​ដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលសាកសួរហើយ ទើបធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើ​ត្រូវ​តាម​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៦២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្ម​ដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​ ​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្ម​ដែល​ធ្វើ​ត្រូវ​តាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ​ ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្ម​ដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ ​ដោយ​​អទេសិតាបត្តិ១ កម្ម​ដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​ អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្ម​ដែល​ធ្វើ​ត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​ ​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលរំលឹក​ហើយ ទើបធ្វើ១ កម្ម​ដែល​ធ្វើ​ត្រូវ​តាម​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​ ​អង្គ៣​នេះឯង។

[៦៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើង ហើយទើបធ្វើ១ កម្ម​ដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយស្សកម្ម ជា​​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។

ចប់ និយស្សកម្មមានចំនួន​១២ក្នុង​ធម្មកម្ម។

[៦៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្ក​អធិករណ៍​ក្នុង​​សង្ឃ១ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ១ ជា​ភិក្ខុ​​នៅ​ច្រឡូក​ច្រឡំ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាល​បើ​សង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​ អង្គ៣នេះឯង។

[៧០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្មដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីល១ ភិក្ខុ​មាន​អាចារវិបត្តិ​ក្នុង​អជ្ឈាចារ១ ភិក្ខុ​មានទិដ្ឋិវិបត្តិក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម ​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​ ​អង្គ៣នេះឯង។

[៧១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ១ ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌១ ពោល​តិះដៀល​​ព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[៧២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​៣ពួក​គឺភិក្ខុ​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជំលោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ៍ក្នុង​សង្ឃ​ពួក១ ភិក្ខុ​​ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិពួក១ ភិក្ខុ​​នៅច្រឡូកច្រឡំ​ ​ដោយ​​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើនិយស្សកម្ម​​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[៧៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​និយស្សកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​៣​ពួក​ដទៃ​ទៀត ​គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីលពួក១ ភិក្ខុ​​មានអាចារវិបត្តិ​ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ ភិក្ខុ​មាន​ទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើ​និយស្សកម្ម ​​ដល់​ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[៧៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើនិយស្សកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​៣​ពួក​ដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធពួក១ ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌ពួក១ ពោល​តិះដៀល​​ព្រះសង្ឃពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើ​និយស្សកម្ម​​ ដល់​ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

ចប់ និយស្សកម្ម ដែលសង្ឃប្រាថ្នា​នឹងធ្វើ មានចំនួន៦។

[៧៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើនិយស្សកម្មហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ។ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​និយស្សកម្មនោះ ដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​មិនត្រូវ​ឲ្យឧបសម្បទា១ មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ១ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន១ មិនត្រូវទទួល​ការ​សន្មតិខ្លួន​ ជា​​អ្នក​ប្រដៅ​​ភិក្ខុ​នី១ បើទុកជា​សង្ឃ​ បានសន្មតឲ្យហើយ ក៏​មិនត្រូវទៅ​ប្រដៅ​ពួកភិក្ខុ​នីឡើយ១ និយស្សកម្ម ដែលសង្ឃ​ធ្វើ​ព្រោះអាបត្តិណា ភិក្ខុ​កុំឲ្យ​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬ​អាបត្តិ​ដទៃ​ប្រហែល​គ្នា​ ​នឹង​អាបត្តិមុននោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ងអាបត្តិ​មុននោះ១ មិនត្រូវតិះដៀលនិយស្សកម្ម១ មិនត្រូវ​តិះដៀល​ពួក​ភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម១ មិនត្រូវហាមឧបោសថ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនត្រូវហាមបវារណា (របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត)១ មិនត្រូវធ្វើជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណ៍នោះ)១ មិនត្រូវទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនត្រូវចោទគេ១ មិនត្រូវរំលឹកគេ១ មិនត្រូវប្រកបពួកភិក្ខុ​(ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​១។

ចប់វត្ត១៨ក្នុង​និយស្សកម្ម។

[៧៦] លំដាប់នោះ សង្ឃបានធ្វើនិយស្សកម្មដល់សេយ្យសកភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​នៅ​ដោយ​មាននិស្ស័យ (ទៀត)។ សេយ្យសកភិក្ខុ​ ដែល​សង្ឃ​បាន​ធ្វើ​និយស្សកម្ម​ហើយនោះ ក៏សេពគប់ ចូលទៅ​អង្គុយជិត​ពួក​ភិក្ខុ​​ ជា​កល្យាណមិត្ត សូម​រៀនបាលី និងអដ្ឋកថា ក៏បានជា​​ពហុស្សូត ជា​អ្នក​ទ្រទ្រង់​ព្រះត្រៃបិដក អ្នកទ្រទ្រង់​ធម៌ ទ្រទ្រង់វិន័យ ទ្រទ្រង់​មាតិកា ជា​បណ្ឌិត វាងវៃ មានបញ្ញា មានសេចក្តីខ្មាស មានសេចក្តី​រអែង ប្រាថ្នាក្នុង​សិក្ខា សេយ្យសកភិក្ខុ​នោះ ក៏ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត​ គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម ហើយក៏ចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ថា ម្នាលលោកទាំង​ឡាយ​ដ៏មានអាយុ ខ្ញុំ​ ដែលសង្ឃធ្វើនិយស្សកម្មហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត​ ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួនចេញ​ ចាកកម្មហើយ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៀត។ ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ក៏ក្រាបបង្គំទូល​ដំណើរនុ៎ះ ​ចំពោះ​ព្រះមានព្រះភាគ។

[៧៧] ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃ​ចូរ​រម្ងាប់​និយស្សកម្ម របស់សេយ្យសកភិក្ខុ​​ចុះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិន​ត្រូវ​រម្ងាប់​និយស្សកម្ម​រ បស់​ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ភិក្ខុ​ឲ្យនិស្ស័យ១ ភិក្ខុ​ឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ ភិក្ខុ​ទទួល​ការសន្មតិ​ខ្លួន​ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​សន្មតឲ្យហើយ ក៏នៅតែទៅ​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នីទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវ​រម្ងាប់​និយស្សកម្ម របស់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥ឡើយ។

[៧៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​និយស្សកម្ម ​របស់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើនិយស្សកម្ម ព្រោះអាបត្តិណា ហើយត្រឡប់​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែល​នឹង​អាបត្តិ​មុននោះ១  ឬអាបត្តិ​ធ្ងន់​ជា​ងអាបត្តិនោះ១ តិះដៀលនិយស្សកម្ម១ តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នក​ធ្វើនិយស្សកម្ម១ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃ​មិនត្រូវ​រម្ងាប់ និយស្សកម្ម របស់​ភិក្ខុ​ ដែល​ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥នេះទេ។

[៧៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​និយស្សកម្ម​ របស់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ហាមឧបោសថ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ហាមបវារណា របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ធ្វើជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ១ ទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ចោទគេ១ រំលឹកគេ១ ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិន​ត្រូវ​រម្ងាប់​និយស្សកម្មរបស់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់ និយស្សកម្ម មានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃ​មិនត្រូវរម្ងាប់។

[៨០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនឲ្យឧបសម្បទា១។បេ។

[៨១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើនិយស្សកម្ម ព្រោះ​អាបត្តិណាហើយ មិន​ត្រឡប់​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិ​ដទៃ ប្រហែលគ្នា​នឹង​អាបត្តិមុននោះ១ ឬអាបត្តិ​ធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​មុននោះ១ មិនតិះដៀលនិយស្សកម្ម១ មិនតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើនិយស្សកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​និយស្សកម្ម របស់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះឯង។

[៨២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​និយស្សកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនហាមឧបោសថ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនហាមបវារណា របស់ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត១ មិនធ្វើ​ឲ្យជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ១ មិនទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើ​ឱកាស (ដើម្បី​ចោទ)១ មិនចោទគេ១ មិនរំលឹកគេ១ មិនប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​១ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៨នេះឯង។

ចប់ និយស្សកម្ម មានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់។

[៨៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯនិយស្សកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សេយ្យសកភិក្ខុ​នោះ គប្បី​ចូលទៅ​រកជំនុំសង្ឃ ហើយធ្វើសំពត់​ឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទារបស់​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួច​អង្គុយច្រហោង​ ផ្គង​អញ្ជលី​ឡើង និយាយពាក្យយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​លោកទាំង​ឡាយ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះករុណា ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​និយស្សកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់​កិរិយា​រលាស់​ចេញ​ចាកកម្ម ខ្ញុំសូមការរម្ងាប់​ និយស្សកម្ម។ គប្បីសូមជា​គំរប់​ពីរដងផង។ គប្បី​សូម​ជា​​គំរប់​​បីដងផង។ ភិក្ខុ​​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីញុំាង​សង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសកភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃ​ធ្វើ​និយស្សកម្មហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា ​រលាស់ខ្លួនចេញ​​ចាកកម្ម ឥឡូវមកសូម​ការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បី​រម្ងាប់ និយស្សកម្មរបស់​សេយ្យសក​ភិក្ខុ​នោះចុះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតសេយ្យសកភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​និយស្សកម្មហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា​​ រលាស់ខ្លួនចេញ​​ចាកកម្ម ឥឡូវមកសូម​ការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម។ សង្ឃ​រម្ងាប់ និយស្សកម្ម របស់សេយ្យសក​ភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់និយស្សកម្ម របស់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ សមគួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏​មានអាយុអង្គនោះត្រូវស្ងៀម មិនសមគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​នោះ​ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសកភិក្ខុ​នេះ ដែលសង្ឃ​ធ្វើនិយស្សកម្មហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់​សេយ្យសកភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម​របស់​សេយ្យសកភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សេយ្យសក​ភិក្ខុ​នេះ ដែល​សង្ឃ​បានធ្វើនិយស្សកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្ត​វត្ត​គួរ​ដល់​កិរិយា​រលាស់​ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម ​មកសូមការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់​សេយ្យសកភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​និយស្សកម្ម របស់សេយ្យសកភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ​ត្រូវស្ងៀម មិនគួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះត្រូវ​និយាយ​ឡើង។ សង្ឃបាន​រម្ងាប់និយស្សកម្មរបស់សេយ្យសកភិក្ខុ​​ហើយ ការរម្ងាប់និយស្សកម្ម​របស់សេយ្យសកភិក្ខុ​ គួរដល់សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ ទើបសង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់ និយស្សកម្មជា​គំរប់ពីរ។

[៨៤] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​បុនព្វសុក ជា​ចៅអាវាស​ ទៀបកិដាគិរិជនបទ ជា​ភិក្ខុ​លាមកឥតខ្មាស។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះប្រព្រឹត្តអនាចារ មានសភាព​យ៉ាងនេះ គឺដាំកូនឈើផ្កា ​ដោយ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេដាំខ្លះ ស្រោចខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេស្រោច​ខ្លះ បេះខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេបេះខ្លះ ក្រងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេក្រងខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងមានទងតែម្ខាង​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​មានទង​ទាំង​ពីរ​ខាងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កា​ឈើ​ចាក់រំលេច​ទងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាឈើសម្រាប់​ស៊ក​ក្នុង​បំពង់​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើ​ខ្លះ ធ្វើផ្កាសម្រាប់​ប្រដាប់​ក្បាលខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងសម្រាប់ប្រដាប់​ត្រចៀកខ្លួនឯង​ខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងសម្រាប់​ប្រដាប់​ទ្រូងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ អស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​នោះ នាំយកផ្កាកម្រង​មានទង​តែម្ខាង​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំយកទៅ​ខ្លះ យកផ្កាកម្រង​ដែលមានទងទាំង​ពីរខាងទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំយកផ្កាឈើចាក់រំលេចទងទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំយក​ផ្កា​ឈើ​សម្រាប់​ស៊ក​ក្នុង​បំពង់​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំយកផ្កាកម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់​ក្បាល​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំយកផ្កាកម្រង​សម្រាប់ប្រដាប់​ត្រចៀក​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំយកផ្កាកម្រងសម្រាប់​ប្រដាប់ទ្រូងទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ ដើម្បីស្រីនៃត្រកូល ដើម្បីធីតានៃត្រកូល ដើម្បី​កុមារីនៃត្រកូល ដើម្បី​ស្រីជា​កូនប្រសានៃត្រកូល ដើម្បី​ទាសីនៃត្រកូលទាំង​ឡាយ អស្សជិភិក្ខុ​ និង​បុនព្វសុកភិក្ខុ​​ទាំង​នោះឆាន់ភោជន​ក្នុង​ភាជន៍មួយជា​មួយ​នឹងស្រី​នៃត្រកូល ធីតានៃត្រកូល កុមារីនៃ​ត្រកូល ស្រីជា​កូនប្រសានៃត្រកូល និងទាសី​នៃត្រកូលទាំង​ឡាយខ្លះ ផឹកទឹកក្នុង​ផ្តិល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ អង្គុយ​លើអាសនជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើគ្រែជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើកម្រាល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេក​ដណ្តប់​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើកម្រាល​ និងដណ្តប់​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ឆាន់​ភោជន​ក្នុង​វេលាវិកាល​ខ្លះ ផឹកទឹក​ស្រវឹងខ្លះ ទ្រទ្រង់ផ្កាកម្រង​គ្រឿង​ក្រអូប​ និង​គ្រឿង​លាបខ្លះ រាំខ្លះ ច្រៀងខ្លះ ប្រគំខ្លះ កែក្រាយខ្លះ រាំជា​មួយ​​នឹងស្រីកំពុងរាំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុង​រាំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹង​ស្រីកំពុងរាំខ្លះ កែក្រាយជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងរាំខ្លះ រាំជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុង​ច្រៀងខ្លះ ច្រៀងជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ ប្រគំជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ រាំជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ រាំ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ លេងបាស្កា​មានក្រឡា៨ [ចត្រង្គ​មានក្រឡា៨]​ខ្លះ លេងបាស្កាមានក្រឡា១០​[ចត្រង្គមានក្រឡា១០។ ន័យ​ខ្លះប្រែថា បាយខុំ]ខ្លះ លេងបាស្កា​ក្នុង​អាកាស [ចត្រង្គគ្មានក្តារ លេងតែមាត់ទទេ។]ខ្លះ លេង​វាងផ្លូវ​ដែលខ្លួន​គួរ​វាង [ប្រហែល​ជា​លេង​បិទមុខ​ បិទពួន។]​ខ្លះ លេងផ្ទាត់​គ្រាប់ (មានគ្រួស​ជា​ដើម) ខ្លះ លេង​បាស្កាក្នុង​លាន​សម្រាប់​លេងខ្លះ លេង​ហ៊ឹង​ខ្លះ លេងរលាស់ទឹក​លាក់​ឲ្យ​ទាយរូបខ្លះ លេងអង្គញ់ខ្លះ លេង​ផ្លុំស្លឹកខ្លះ លេងកូន​នង្គ័លខ្លះ លេង​ដាំដូងខ្លះ លេងកង្ហារខ្លះ លេងវាល់ដីខ្សាច់ (បាយឡុកបាយឡ) ខ្លះ លេងរថតូចៗខ្លះ លេងធ្នូតូចៗខ្លះ លេង​សរសេរអក្សរ​ខ្យល់ឲ្យទាយខ្លះ លេង​ទាយចិត្ត (ស្តេច​ចង់)​ខ្លះ លេងកំប្លែង​ត្រាប់គេខ្លះ ហាត់វិជ្ចាដំរីខ្លះ ហាត់​វិជ្ចាសេះខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​រថខ្លះ ហាត់វិជ្ជា​ធ្នូខ្លះ ហាត់ដង (មានដងដាវជា​ដើម)ខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខដំរីខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខ​សេះខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខ​រថខ្លះ ស្ទុះរត់​ទៅ​ខ្លះ ស្ទុះរត់​មកខ្លះ ស្រែកហ៊ោខ្លះ ទះដៃខ្លះ ចំបាប់គ្នាខ្លះ ដាល់គ្នាខ្លះ ក្រាលសង្ឃាដិក្នុង​កណ្តាល​រោងរាំ​ ហើយនិយាយ​​នឹងស្រី​ដែលកំពុងរាំយ៉ាងនេះថា ម្នាលប្អូនស្រី នាងចូររាំក្នុង​ទីនេះ មើល​ដូច្នេះខ្លះ ដាក់ម្រាមដៃលើថ្ងាសខ្លួន និងថ្ងាស​ស្រីរបាំខ្លះ ប្រព្រឹត្តអនាចារផ្សេងៗខ្លះ (ក្រៅអំពី​នេះទៅ​ទៀត)។

[៨៥] សម័យនោះឯង មានភិក្ខុ​មួយរូបចាំវស្សា​ ក្នុង​ដែន​កាសី រួចហើយ​ទៅ​កាន់​ក្រុង​សាវត្ថី ដើម្បីគាល់ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ក៏ដើរសំដៅ​ទៅ​កិដាគិរិជនបទ។ លុះវេលាព្រឹកឡើង ភិក្ខុ​នោះក៏ស្លៀកស្បង់ប្រដាប់​ដោយ​បាត្រ និងចីវរ​ដើរចូល​ទៅ​កាន់​កិដាគិរិជនបទ ដើម្បី​បិណ្ឌបាត មានភ្នែកសង្រួម មានឥរិយាបទរំទំ ឈានដើរទៅ​មុខ ឬថយក្រោយ ក្រឡេក​មើលទៅ​មុខ ឬមើលចំហៀង បត់ដៃចូល ឬលាចេញ​ គួរឲ្យកើតសេចក្តីជ្រះថ្លា។ មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ ឃើញ​ភិក្ខុ​នោះហើយ និយាយយ៉ាងនេះថា លោកអ្វីនេះ ដូចជា​សង្រួមហួស ដូច​ជា​ទន់ល្វន់ពេក ដូចជា​មុខស្រពោនពេក អ្នកណា​នឹងឲ្យដុំបាយដល់​លោកនេះ ដែល​ចូល​ទៅ​រក​(គេនោះ) ចំណែកអស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​ជា​ម្ចាស់យើង ពោលពាក្យផ្អែម ពោលពាក្យពីរោះ ពោលពាក្យជា​សុខ មានញញឹមញញែមជា​មុន តែងនិយាយ​ថា អ្នកចូរមក អ្នកមកល្អហើយ មានមុខមិនស្រពោន មានមុខងើប តែងនិយាយមុន យើងគួរ​ប្រគេន​ដុំបាយ​ដល់លោកម្ចាស់​អស់នោះ។ ឧបាសកម្នាក់បានឃើញ​​ភិក្ខុ​នោះត្រេច​ទៅ​បិណ្ឌបាតក្នុង​កិដាគិរិជនបទ លុះឃើញ​ហើយ ក៏ចូល​ទៅ​រកភិក្ខុ​នោះ លុះចូល​ទៅ​ដល់​ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំភិក្ខុ​នោះ ហើយនិយាយយ៉ាងនេះថា សូមមេត្តាប្រោស លោកម្ចាស់​បាន​ចង្ហាន់​ខ្លះដែរឬ។ ភិក្ខុ​នោះប្រាប់ថា អាវុសោ ចង្ហាន់ អាត្មាមិនទាន់បានទេ។ ឧបាសក​នោះ​និយាយ​ថា សូមមេត្តាប្រោស សូមលោកម្ចាស់និមន្តមក យើង​នឹងនាំគ្នាទៅ​ផ្ទះ។ ទើប​ឧបាសក​នោះ នាំភិក្ខុ​នោះទៅ​ផ្ទះ ឲ្យឆាន់ស្រេចហើយ ក៏បានសួរដូច្នេះថា សូមមេត្តាប្រោស លោកម្ចាស់​​នឹងនិមន្ត​ទៅ​ក្នុង​ទីណាទៀត។ ភិក្ខុ​នោះ​ប្រាប់ថា អាវុសោ អាត្មា​នឹងទៅ​ក្រុង​សាវត្ថី ដើម្បីគាល់​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ឧបាសកនោះផ្តាំថា សូមមេត្តាប្រោស បើដូច្នោះ សូមលោក​ម្ចាស់​ថ្វាយបង្គំ ព្រះបាទា​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ​​ដោយ​ត្បូង​តាមពាក្យរបស់ខ្ញុំ​ផង ម្យ៉ាងទៀត សូម​លោកម្ចាស់​ក្រាបបង្គំ​ទូលយ៉ាងនេះថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស អាវាស​ក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ​ខូចហើយ ដ្បិត​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក ជា​ចៅអាវាស​ក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ ជា​ភិក្ខុ​​លាមកឥតខ្មាស​ ភិក្ខុ​ទាំង​ពីររូបនោះប្រព្រឹត្តអនាចារ មានសភាព​យ៉ាងនេះ គឺដាំកូនឈើផ្កាខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេដាំខ្លះ ស្រោចខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេស្រោច​ខ្លះ បេះខ្លួន​ឯង​ខ្លះ ឲ្យគេបេះខ្លះ ក្រងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេក្រងខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងមានទងតែម្ខាង​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​មានទង​ទាំង​ពីរ​ខាងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កា​ឈើ​ចាក់រំលេច​ទងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាឈើដែលដោតជា​ចង្កោម​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កា​កម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់​ក្បាលខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងសម្រាប់ប្រដាប់​ត្រចៀក​ខ្លួន​ឯង​​ខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រងសម្រាប់​ប្រដាប់​ទ្រូងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ អស្សជិភិក្ខុ​ និង​បុនព្វសុកភិក្ខុ​នោះ នាំយកផ្កាកម្រង​មានទង​តែម្ខាង​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំយកទៅ​ខ្លះ នាំ​យក​ផ្កាកម្រងមានទងទាំង​ពីរខាងទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​យកទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាឈើ​ចាក់រំលេច​ទង​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​ទៅ​ខ្លះ នាំ​ផ្កា​ឈើ​សម្រាប់​ស៊ក​ក្នុង​បំពង់​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​ទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់​ក្បាល​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រង​សម្រាប់ប្រដាប់​ត្រចៀក​ទៅ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រងសម្រាប់​ប្រដាប់​ទ្រូង​ទៅ​​ខ្លួន​ឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំ​ទៅ​ខ្លះ ដើម្បីស្រីនៃត្រកូល ដើម្បីធីតានៃត្រកូល ដើម្បី​កុមារីនៃត្រកូល ស្រីជា​កូនប្រសានៃត្រកូល ​ទាសីនៃត្រកូលទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះឆាន់ភោជន​ក្នុង​ភាជន៍មួយជា​មួយ​នឹងស្រី​នៃត្រកូល ធីតានៃត្រកូល កុមារីនៃ​ត្រកូល ស្រីជា​កូនប្រសានៃត្រកូល ទាសី​នៃត្រកូលទាំង​ឡាយខ្លះ ផឹកទឹកក្នុង​ផ្តិល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ អង្គុយ​លើអាសនជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើគ្រែជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើកម្រាល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេក​ដណ្តប់​​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើកម្រាល​ និងដណ្តប់​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ឆាន់​ភោជន​ក្នុង​វេលាវិកាល​ខ្លះ ផឹកទឹក​ស្រវឹងខ្លះ ទ្រទ្រង់ផ្កាកម្រង​គ្រឿង​ក្រអូប​ និង​គ្រឿង​លាបខ្លះ រាំខ្លះ ច្រៀងខ្លះ ប្រគំខ្លះ កែក្រាយខ្លះ រាំជា​មួយ​​នឹងស្រីកំពុងរាំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុង​រាំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹង​ស្រីកំពុងរាំខ្លះ កែក្រាយជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងរាំខ្លះ រាំជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុង​ច្រៀងខ្លះ ច្រៀងជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ ប្រគំជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​​នឹង​ស្រីកំពុងច្រៀងខ្លះ រាំជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងប្រគំខ្លះ រាំ​ជា​មួយ​​នឹង​ស្រីកំពុង​កែក្រាយ​ខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​នឹងស្រីកំពុងកែក្រាយខ្លះ លេងបាស្កា​មានក្រឡា៨​ខ្លះ លេងបាស្កាមានក្រឡា១០​ខ្លះ លេងបាស្កា​ក្នុង​អាកាសខ្លះ លេង​វាងផ្លូវ​ដែលខ្លួន​គួរ​វាង​ខ្លះ លេងផ្ទាត់​គ្រាប់ (មានគ្រួស​ជា​ដើម) ខ្លះ លេង​បាស្កាក្នុង​លាន​សម្រាប់​លេងខ្លះ លេង​ហ៊ឹង​ខ្លះ លេងរលាស់ទឹក​លាក់​ឲ្យ​ទាយរូបខ្លះ លេងអង្គញ់ខ្លះ លេង​ផ្លុំស្លឹកខ្លះ លេងកូន​នង្គ័លខ្លះ លេង​ដាំដូងខ្លះ លេងកង្ហារខ្លះ លេងវាល់ដីខ្សាច់ខ្លះ លេងរថតូចៗខ្លះ លេងធ្នូតូចៗខ្លះ លេង​សរសេរអក្សរ​ខ្យល់ឲ្យទាយខ្លះ លេង​ទាយចិត្ត (ស្តេច​ចង់)​ខ្លះ លេងកំប្លែង​ត្រាប់គេខ្លះ ហាត់វិជ្ចាដំរីខ្លះ ហាត់​វិជ្ចាសេះខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​រថខ្លះ ហាត់វិជ្ជា​ធ្នូខ្លះ ហាត់ដង (មាន​ដង​ដាវ​ជា​​ដើម)​ខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខដំរីខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខ​សេះខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខ​រថខ្លះ ស្ទុះរត់​ទៅ​ខ្លះ ស្ទុះរត់​មកខ្លះ ស្រែកហ៊ោខ្លះ ទះដៃខ្លះ ចំបាប់គ្នាខ្លះ ដាល់គ្នាខ្លះ ក្រាលសង្ឃាដិក្នុង​កណ្តាល​រោងរាំ​ ហើយនិយាយ​​នឹងស្រី​ដែលកំពុងរាំយ៉ាងនេះថា ម្នាលប្អូនស្រី នាងចូររាំក្នុង​ទីនេះមើល ​ដូច្នេះ​ខ្លះ ដាក់ម្រាមដៃលើថ្ងាសខ្លួន និងថ្ងាស​ស្រីរបាំខ្លះ ប្រព្រឹត្តអនាចារផ្សេងៗ (ក្រៅអំពី​នេះទៅ​ទៀត)ខ្លះ បពិត្រ​​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ក៏មនុស្សទាំង​ឡាយឯណា ដែលធ្លាប់​មានសទ្ធា​ជ្រះថ្លា​មកពីមុន ឥឡូវ​នេះមនុស្ស​ទាំង​នោះ ត្រឡប់ជា​គ្មានសទ្ធា គ្មានសេចក្តី​ជ្រះថ្លាទៅ​វិញ លំអាន​ទានទាំង​ឡាយឯណា (ដែលគេធ្លាប់ធ្វើ) ដល់សង្ឃមកពីមុន ឥឡូវ​នេះលំអានទាន​ទាំង​នោះ គេក៏ផ្តាច់អស់ហើយ ពួកភិក្ខុ​ដែលមានសីលជា​ទីស្រឡាញ់ ក៏នាំគ្នារត់ចេញ​ នៅ​តែ​ពួកភិក្ខុ​ដែលលាមក សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស ខ្ញុំព្រះអង្គសូមអង្វរ សូម​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​បញ្ជូន​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ទៅ​កិដាគិរិជនបទ ដើម្បី​ឲ្យអាវាស​ក្នុង​កិដាគិរិជនបទ​នេះ​បានស្ថិត​ស្ថេរ (តទៅ​)។ ភិក្ខុ​នោះទទួលពាក្យបណ្តាំ​ឧបាសកនោះថា អើអាវុសោ ហើយក្រោកចាក​អាសន ចៀសចេញ​ទៅ​កាន់ក្រុងសាវត្ថី ហើយបានចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ក្នុង​​ជេតវនារាមរបស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ឯក្រុងសាវត្ថី​ដោយ​លំដាប់ លុះចូល​ទៅ​ដល់ហើយ ក៏​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ហើយអង្គុយ​ក្នុង​ទីសមគួរ។

[៨៦] ក៏ការទទួលរាក់ទាក់ជា​មួយ​នឹងពួកភិក្ខុ​ជា​អាគន្តុកនេះ ជា​ទំនៀមរបស់ព្រះពុទ្ធ​ ជា​ម្ចាស់​​ដ៏មានព្រះភាគ​ទាំង​ឡាយ។ គ្រានោះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​ត្រាស់សួរភិក្ខុ​​នោះដូច្នេះថា ម្នាលភិក្ខុ​ អ្នកល្មម​អត់ទ្រាំបានទេឬ អ្នកល្មមប្រព្រឹត្តទៅ​បានទេឬ អ្នកមកតាមផ្លូវ​ឆ្ងាយ មិនសូវលំបាកទេឬ ម្នាលភិក្ខុ​ ចុះអ្នកមកអំពីទីណា។ ភិក្ខុ​នោះក្រាបបង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ខ្ញុំព្រះអង្គល្មមអត់ទ្រាំទៅ​បាន បពិត្រ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ខ្ញុំព្រះអង្គល្មមប្រព្រឹត្តទៅ​បាន បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន មួយវិញទៀត ខ្ញុំព្រះអង្គមកតាមផ្លូវ​ឆ្ងាយ មិនសូវលំបាកទេ បពិត្រ​​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះអង្គនៅចាំវស្សា​ក្នុង​ដែនកាសីរួចហើយ មកក្រុង​សាវត្ថី​ដើម្បីគាល់ព្រះអង្គក្នុង​ទីនេះ បានដើរសំដៅមកកិដាគិរិជនបទ បពិត្រ​​ព្រះអង្គ​​ដ៏ចំរើន លុះវេលាព្រឹកឡើង ខ្ញុំព្រះអង្គ​ស្លៀកស្បង់ ហើយប្រដាប់​ដោយ​បាត្រ​ចីវរ ចូលទៅ​កាន់​កិដាគិរិជនបទ ដើម្បីបិណ្ឌបាត្រ បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន មានឧបាសកម្នាក់ បានឃើញ​ខ្ញុំព្រះអង្គកំពុងត្រេចទៅ​បិណ្ឌបាត្រក្នុង​កិដាគិរិជនបទ លុះឃើញ​ហើយ ក៏ចូល​មករកខ្ញុំព្រះអង្គ លុះចូលមកហើយ ថ្វាយបង្គំខ្ញុំព្រះអង្គ ហើយបានសួរដូច្នេះថា សូមមេត្តាប្រោស លោកម្ចាស់ បានចង្ហាន់ខ្លះដែរឬ ខ្ញុំព្រះអង្គប្រាប់ថា ម្នាលអាវុសោ ចង្ហាន់ អាត្មាមិនទាន់បានទេ ឧបាសកនោះនិយាយថា សូមមេត្តាប្រោស សូមលោកម្ចាស់​និមន្តមក យើង​​នឹងនាំគ្នាទៅ​ផ្ទះ។ បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន លុះឧបាសកនោះ នាំខ្ញុំព្រះអង្គទៅ​ផ្ទះ ឲ្យឆាន់ស្រេចហើយ បានសួរដូច្នេះថា សូមមេត្តាប្រោស លោកម្ចាស់​នឹងនិមន្ត​ទៅ​ក្នុង​ទីណា ខ្ញុំព្រះអង្គប្រាប់ថា អាវុសោ អាត្មា​នឹងទៅ​ក្រុងសាវត្ថី ដើម្បីគាល់ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ឧបាសក​នោះក៏ផ្តាំថា សូមមេត្តាប្រោស បើដូច្នោះ សូមលោក​ម្ចាស់​ថ្វាយបង្គំព្រះបាទា​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះភាគ​​​ដោយ​ត្បូង​តាមពាក្យរបស់ខ្ញុំ ម្យ៉ាងទៀត សូម​លោកម្ចាស់​ក្រាបបង្គំ​ទូលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន អាវាស​ក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ​ខូចហើយ ព្រោះ​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក ជា​ចៅអាវាស​ក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ ជា​ភិក្ខុ​​លាមកមិនមានសេចក្តីអៀនខ្មាស​ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះប្រព្រឹត្តអនាចារ មានសភាព​យ៉ាងនេះ គឺដាំកូនឈើផ្កាខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេដាំខ្លះ។បេ។ ប្រព្រឹត្តអនាចារផ្សេងៗ (ក្រៅអំពី​នេះទៅ​​ទៀត)​ខ្លះ បពិត្រ​​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ពួកមនុស្សឯណា ដែលធ្លាប់​មានសទ្ធា​ជ្រះថ្លា​មកពីមុន ឥឡូវ​នេះ​មនុស្ស​ទាំង​នោះ ក៏ត្រឡប់ជា​គ្មានសទ្ធាជ្រះថ្លាទៅ​វិញ លំអាន​ទានទាំង​ឡាយឯណា (ដែលគេធ្លាប់ធ្វើ) ដល់សង្ឃមកពីមុន ឥឡូវ​នេះលំអានទាន​ទាំង​នោះ គេក៏ផ្តាច់អស់ហើយ ពួកភិក្ខុ​ដែលមានសីលជា​ទីស្រឡាញ់ ក៏ខ្ចាត់ភ្លាត់ចេញ​អស់ នៅ​តែ​ពួកភិក្ខុ​ដែលលាមក បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះអង្គសូមអង្វរ សូម​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគជា​ម្ចាស់ ​បញ្ជូន​ពួក​ភិក្ខុ​​​​ទៅ​​កាន់កិដាគិរិជនបទ ដើម្បី​ឲ្យអាវាស​ក្នុង​កិដាគិរិជនបទ​នេះ ​បានតាំងនៅខ្ជា​ប់​ខ្ជួនដូចដែលវិញ បពិត្រ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ខ្ញុំព្រះអង្គ​ទើប​នឹងមកអំពីទីនោះ។

[៨៧] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើប​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយត្រាស់សួរពួកភិក្ខុ​ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ ឮថាអស្សជិភិក្ខុ​ និបុនព្វសុកភិក្ខុ​ ជា​ចៅ​អាវាស​ក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ ជា​ភិក្ខុ​អលជ្ជីលាមក ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ប្រព្រឹត្តអនាចារ មានសភាព​យ៉ាងនេះ គឺដាំកូនឈើផ្កាខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេដាំខ្លះ។បេ។ ប្រព្រឹត្ត​អនាចារ​មានប្រការផ្សេង​ៗ (ក្រៅអំពីនេះទៅ​ទៀត) ខ្លះ ពួកមនុស្សណា​ធ្លាប់មានសទ្ធា​ជ្រះថ្លាមកពីមុន ឥឡូវនេះ មនុស្ស​ទាំង​នោះក៏បាត់សទ្ធាជ្រះថ្លាទៅ​វិញ លំអានទានទាំង​ឡាយឯណា (ដែលគេធ្លាប់ធ្វើ) ដល់សង្ឃ​ក្នុង​កាលមុន ឥឡូវនេះ លំអានទានទាំង​នោះ គេក៏ផ្តាច់អស់ហើយ ពួក​ភិក្ខុ​​ដែល​មានសីល​ជា​ទីស្រឡាញ់ ក៏ខ្ចាត់ភ្លាត់ចេញ​អស់ នៅតែ​ពួក​ភិក្ខុ​​ដែលលាមក (សេចក្តីនេះ) ជា​ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​នោះក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់តិះដៀលថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនៃមោឃបុរស​ទាំង​នោះ មិនសមគួរទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មោឃបុរស​ទាំង​នោះមិនសមបើ​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​អនាចារ​ មានសភាព​យ៉ាងនេះ គឺដាំកូនឈើ​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេដាំខ្លះ ស្រោចខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេស្រោច​ខ្លះ បេះខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេបេះខ្លះ ក្រងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេក្រងខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​មានទងតែម្ខាង​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​មានទងទាំង​ពីរ​ខាង​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាឈើ​ចាក់​រំលេច​ទងខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាឈើសម្រាប់​ស៊ក​ក្នុង​បំពង់​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាសម្រាប់​ប្រដាប់ក្បាល​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់ត្រចៀក​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ ធ្វើផ្កាកម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់ទ្រូង​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេធ្វើខ្លះ អស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​នោះ នាំផ្កាកម្រង​មានទងតែម្ខាង​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កា​កម្រង​ដែលមានទងទាំង​ពីរខាង​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាឈើ​ចាក់រំលេចទង​​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាឈើសម្រាប់​ស៊កក្នុង​បំពង់​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រង​សម្រាប់ប្រដាប់ក្បាល​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រង​សម្រាប់​ប្រដាប់​ត្រចៀក​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ នាំផ្កាកម្រងសម្រាប់ប្រដាប់​ទ្រូង​ទៅ​​ខ្លួនឯងខ្លះ ឲ្យគេនាំទៅ​ខ្លះ ដើម្បី​ស្រីនៃត្រកូល ធីតានៃត្រកូល កុមារីនៃត្រកូល ស្រី​ជា​កូនប្រសានៃ​ត្រកូល ទាសីនៃត្រកូលទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះឆាន់​ភោជន​ក្នុង​ភាជន៍មួយ​ជា​មួយ​នឹង​ស្រី​នៃត្រកូល ធីតានៃត្រកូល កុមារីនៃត្រកូល ស្រីជា​កូនប្រសានៃត្រកូល និងទាសីនៃ​ត្រកូលទាំង​​ឡាយខ្លះ ផឹកទឹកក្នុង​ផ្តិល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ អង្គុយ​លើអាសនៈ​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើគ្រែ​ជា​មួយ​គ្នាខ្លះ ដេកលើកម្រាល​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកដណ្តប់​សំពត់​ជា​មួយគ្នាខ្លះ ដេកលើ​កម្រាល​ ដណ្តប់សំពត់ជា​មួយគ្នាខ្លះ​ ឆាន់ភោជនក្នុង​វេលាវិកាលខ្លះ ​​​ផឹកទឹកស្រវឹងខ្លះ​ ទ្រទ្រង់​ផ្កា​កម្រង ​គឿងក្រអូប ​នឹងគឿងលាបខ្លះ រាំខ្លះ ​ចៀង​ខ្លះ ប្រគំខ្លះ កែក្រាយខ្លះ រាំជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងរាំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងរាំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងរាំខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងរាំខ្លះ រាំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងច្រៀងខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងច្រៀងខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងច្រៀងខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងច្រៀងខ្លះ រាំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងប្រគំខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងប្រគំខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងប្រគំខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងប្រគំខ្លះ រាំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងកែក្រាយខ្លះ ច្រៀង​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងកែក្រាយខ្លះ ប្រគំ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងកែក្រាយខ្លះ កែក្រាយ​ជា​មួយ​​នឹងស្រី​កំពុងកែក្រាយខ្លះ លេងបាស្កាមានក្រឡា​៨ខ្លះ លេងបាស្កា​មានក្រឡា​១០ខ្លះ លេង​បាស្កា​ក្នុង​អាកាសខ្លះ លេងផ្លូវ​ដែលខ្លួនគួរវាងខ្លះ លេងផ្ទាត់​គ្រាប់​ (មានគ្រួសជា​ដើម) ខ្លះ លេង​បាស្កា​ ក្នុង​លានសម្រាប់​លេងខ្លះ លេង​ហ៊ឹងខ្លះ លេងរលាស់ទឹក​លាក់ឲ្យទាយរូបខ្លះ លេង​អង្គញ់ខ្លះ លេងផ្លុំ​ស្លឹកខ្លះ លេងកូននង្គ័ងតូចខ្លះ លេងដាំដូងខ្លះ លេងកង្ហារខ្លះ លេង​វាល់​ដីខ្សាច់ខ្លះ លេង​រថតូចៗខ្លះ លេង​ធ្នូតូចៗខ្លះ លេងសរសេរអក្សរ​ខ្យល់​ឲ្យទាយ​ខ្លះ លេងទាយ​ចិត្ត (ស្តេចចង់)​ខ្លះ លេងកំប្លែង​ត្រាប់​គេខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​ដំរីខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​សេះខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​រថខ្លះ ហាត់​វិជ្ជា​ធ្នូខ្លះ ហាត់ដង (មានដងដាវជា​ដើម)​ខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខដំរីខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខសេះខ្លះ ស្ទុះរត់ពីមុខរថខ្លះ ស្ទុះរត់ទៅ​ខ្លះ ស្ទុះរត់មកខ្លះ ស្រែកហ៊ោខ្លះ ទះដៃខ្លះ ចំបាប់គ្នាខ្លះ ដាល់គ្នា​ខ្លះ ក្រាលសង្ឃាដិក្នុង​កណ្តាល​រោងរាំ ហើយនិយាយ​​នឹងស្រី​ដែលកំពុង​រាំយ៉ាងនេះ​ថា ម្នាលប្អូនស្រី នាងចូររាំក្នុង​​ទៅ​នេះមើល ដូច្នេះខ្លះ ដាក់ម្រាមដៃ​លើថ្ងាស​ខ្លួន និងថ្ងាស​ស្រីរបាំខ្លះ ប្រព្រឹត្ត​អនាចារផ្សេងៗ (ក្រៅអំពីនេះទៅ​ទៀត)​ខ្លះ ក៏ពួក​មនុស្ស​ណាធ្លាប់​មានសទ្ធា​ជ្រះថ្លា​មកអំពីមុន ឥឡូវនេះ មនុស្សទាំង​នោះ​ត្រឡប់​ជា​គ្មាន​សទ្ធា​ជ្រះថ្លាទៅ​វិញ លំអាន​ទានទាំង​ឡាយឯណា (ដែល​គេធ្លាប់ធ្វើ) ដល់សង្ឃក្នុង​កាលមុន ឥឡូវ​នេះ លំអាន​ទាន​ទាំង​នោះ គេក៏ផ្តាច់​អស់ទៅ​ហើយ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយដែល​មានសីលជា​ទីស្រឡាញ់ ក៏ខ្ចាត់​ភ្លាត់​ចេញ​អស់ នៅតែពួកភិក្ខុ​លាមក ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិននាំឲ្យ​កើតសេចក្តី​ជ្រះថ្លា ដល់ជន​ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លាទេ។បេ។ លុះទ្រង់​តិះដៀល​ហើយ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា រួច​ត្រាស់ហៅព្រះសារីបុត្ត និងព្រះមោគ្គល្លានមកថា ម្នាលសារីបុត្ត និងមោគ្គល្លាន ចូរអ្នក​ទាំង​ឡាយ ទៅ​កិដាគិរិជនបទ ហើយធ្វើបព្វាជនីយកម្ម [កម្មដែល​សង្ឃត្រូវ​បណ្តេញ​ ឬបំបរ​បង់​ភិក្ខុ​ដែលមាន​ទោសឲ្យចេញ​ពីទីអាវាស។] ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទ ចេញ​​(ដ្បិត) ភិក្ខុ​ទាំង​នុ៎ះ ជា​សទ្ធិវិហារិករបស់​អ្នកទាំង​ឡាយ​ស្រាប់​ហើយ។ ព្រះសារីបុត្ត និងព្រះមោគ្គល្លានក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រ​​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន យើងខ្ញុំ​​នឹងធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក(ឲ្យចេញ​) ចាក​កិដាគិរិ​ជនបទ ដូចម្តេចបាន ព្រោះ​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ សុទ្ធតែ​ជា​មនុស្ស​កាច រឹងរូសណាស់។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលសារីបុត្តមោគ្គល្លាន បើដូច្នោះ ចូរអ្នកទាំង​ឡាយ​ទៅ​​ជា​មួយ​នឹងពួកភិក្ខុ​ច្រើនរូបចុះ។ ព្រះសារីបុត្ត និងព្រះមោគ្គល្លានទទួល​ព្រះបន្ទូល​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគថា ព្រះករុណាព្រះអង្គ។

[៨៨] ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯបព្វាជនីយកម្មនេះ សង្ឃ​ត្រូវធ្វើយ៉ាងនេះ។ ត្រូវចោទភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុកជា​មុន លុះចោទ​ហើយ ត្រូវរំលឹក លុះរំលឹកហើយ ត្រូវ​លើក​អាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិ​ឡើងហើយ ភិក្ខុ​​ដែល​ឆ្លាស​ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ (ដ្បិត) ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុកនេះ ជា​អ្នកទ្រុស្តត្រកូល ជា​អ្នកមានមារយាទអាក្រក់ មារយាទអាក្រក់​របស់ភិក្ខុ​ទាំង​នេះ គេក៏បានឃើញ​​ បានឮ ទាំង​​ពួកត្រកូលដែលភិក្ខុ​ទាំង​នេះទ្រុស្ត​ហើយ គេក៏បានឃើញ​​ បានឮដែរ។ បើបព្វាជនីយកម្ម មានកាលគួរដល់​សង្ឃហើយ សង្ឃ​ត្រូវធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និង​ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវនៅ​ក្នុង​កិដាគិរិជនបទទេ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ (ដ្បិត) ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុកនេះ ជា​អ្នកទ្រុស្ត​ត្រកូល មានមារយាទ​អាក្រក់ មារយាទអាក្រក់​របស់ភិក្ខុ​ទាំង​នេះ គេក៏បានឃើញ​ បានឮ ទាំង​ពួកត្រកូលដែល​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ​ទ្រុស្តហើយ គេក៏បានឃើញ​ បានឮដែរ។ (ឥឡូវ) សង្ឃធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវ​នៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទទេ។ ការធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវនៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទទេ គួរ​ដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ​ គប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ (ដ្បិត) ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុកនេះ ជា​អ្នកទ្រុស្ត​ត្រកូល ជា​អ្នកមានមារយាទអាក្រក់ មារយាទអាក្រក់​របស់ភិក្ខុ​ទាំង​នេះ គេក៏បានឃើញ​ បាន​ឮ ទាំង​ពួក​ត្រកូល​ដែលភិក្ខុ​ទាំង​នេះទ្រុស្តហើយ គេក៏បានឃើញ​ បានឮដែរ។ សង្ឃ​ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ចាក​កិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវ​នៅក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ​ទេ។ ការធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវនៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទ​ទេ ដូច្នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះគប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោល​ឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ​ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ (ដ្បិត) ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុកនេះ ជា​អ្នកទ្រុស្ត​ត្រកូល ជា​អ្នកមានមារយាទអាក្រក់ មារយាទអាក្រក់​របស់ភិក្ខុ​ទាំង​នេះ គេក៏បានឃើញ​ បាន​ឮ ទាំង​ពួក​ត្រកូល​ដែល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​នេះ​ទ្រុស្ត​ហើយ គេក៏បានឃើញ​ បានឮដែរ។ សង្ឃ​ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពី​កិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវ​នៅក្នុង​​កិដាគិរិជនបទ​ទេ។ ការធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​អស្សជិ និងភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវនៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទ​ ដូច្នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះគប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់​លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ គប្បី​ពោល​ឡើង។ សង្ឃបានធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​អស្សជិ និង​ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក (ឲ្យចេញ​) ពីកិដាគិរិជនបទថា ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​អស្សជិ និង​ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​​បុនព្វសុក មិនត្រូវនៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទ គួរដល់សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុកនូវ​សេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៨៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលសង្ឃ​ធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​​មិនសាកសួរ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនតាមពាក្យ​ប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គទាំង​៣នេះឯង។

[៩០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្មជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​​មិនមានអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​​អាបត្តិជា​​អទេសនាគាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​​អាបត្តិ​ដែលភិក្ខុ​សំដែងហើយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​​អវិនយកម្ម​ផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គទាំង​៣នេះឯង។

[៩១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនទាន់​ចោទ​ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលមិនទាន់បានរំលឹកហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្ម​ដែល​មិនទាន់​បាន​រលឹក​អាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។បេ។

[៩២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​​មិន​បាន​​សាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។ កម្មដែល​ធ្វើ​មិនតាម​ពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែល​ធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​មិនមានអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។ កម្ម​ដែលធ្វើ​​ដោយ​អាបត្តិជា​​អទេសនាគាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្ម​ដែល​ធ្វើ​ដោយ​​ពួក១។បេ។ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ​ដែលភិក្ខុ​សំដែង​ហើយ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។ កម្មដែល​មិនទាន់​បានចោទហើយ ស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​ពួក១។បេ។ កម្មដែលមិនទាន់​រំលឹកហើយ ស្រាប់តែ​ធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើជា​ពួក១។បេ។ កម្មដែលមិន​ទាន់​លើកអាបត្តិ​ឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។

ចប់ បព្វាជនីយកម្មមានចំនួន១២ក្នុង​អធម្មកម្ម។

[៩៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្មជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្ម​ផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការ​សាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើតាមពាក្យ​ប្តេជ្ញា១។បេ។

[៩៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើ​​ដោយ​​អាបត្តិជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ​ ដែលភិក្ខុ​មិនបានសំដែង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់ ​​ដោយ​​ល្អ​ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។

[៩៥] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែល​រំលឹក​ហើយ ​ទើប​ធ្វើ១ កម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[៩៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើចំពោះ​មុខ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង ជា​ធម្មកម្មផង។បេ។

[៩៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការសាកសួរ​១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[៩៨] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង ជា​ធម្មកម្មផង។បេ។

[៩៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើ​ត្រូវ​តាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[១០០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិជា​​ទេសនា​គាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​​ការ​ព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[១០១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែល​ភិក្ខុ​មិនបានសំដែង១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[១០២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[១០៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្ម​ដែលរំលឹកហើយទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។បេ។

[១០៤] អង្គទាំង​ឡាយ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើង ហើយ​ទើប​ធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បព្វាជនីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គទាំង​៣​នេះឯង។

ចប់ បព្វាជនីយកម្មមានចំនួន១២ក្នុង​ធម្មកម្ម។

[១០៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​ជា​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្ក​អធិករណ៍​ក្នុង​​សង្ឃ១ ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស ត្រូវអាបត្តិច្រើន ឥតមានការកំណត់អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​​នៅច្រឡូក​ច្រឡំ​​​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[១០៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គទាំង​ឡាយ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីល១ មានអាចារវិបត្តិក្នុង​អជ្ឈាចារ១ មានទិដ្ឋិវិបត្តិក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើ​សង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[១០៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោលពាក្យតិះដៀលព្រះពុទ្ធ១ ពោលពាក្យតិះដៀល​ព្រះធម៌១ ពោលពាក្យតិះដៀល​ព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ​ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[១០៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​ការល្បែង​តាមកាយទ្វារ ប្រកប​ដោយ​​ការល្បែង​តាមវចីទ្វារ១ ប្រកប​ដោយ​ការល្បែង​តាមកាយទ្វារ និងវចីទ្វារ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[១០៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​អនាចារផ្លូវកាយ [ការល្មើស​​នឹងសិក្ខាបទ ដែលព្រះអង្គទ្រង់បញ្ញត្ត​ ក្នុង​កាយទ្វារ ហៅថា អនាចារផ្លូវកាយ (អដ្ឋកថា)។]១ ប្រកប​ដោយ​​អនាចារ​ផ្លូវវាចា១ ប្រកប​ដោយ​​អនាចារផ្លូវកាយវាចា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ​៣នេះឯង។

[១១០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ការ​បៀតបៀន​សិក្ខាបទ [ការបៀត​បៀន បានខាង​ឯការបំផ្លាញ ពង្រេច ​ដោយ​មិនប្រឹងសិក្សាសិក្ខាបទ ដែលព្រះអង្គ​ទ្រង់បញ្ញត្ត​ក្នុង​កាយទ្វារ។] ​ដោយ​ផ្លូវកាយ១ ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​ការបៀតបៀន (សិក្ខាបទ) ​ដោយ​ផ្លូវ​វាចា១ ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​ការបៀតបៀន (សិក្ខាបទ) ទាំង​ផ្លូវកាយ ទាំង​ផ្លូវវាចា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ​៣នេះឯង​។​

[១១១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​មិច្ឆាជីវផ្លូវកាយ [មិច្ឆាជីវៈ​ផ្លូវកាយ បានដល់ការចិញ្ចឹមជីវិត​ មាន​ស្លប្រេង ស្លថ្នាំអរិដ្ឋជា​ដើម ​ដោយ​អំណាច​អនេសនា មានវេជ្ជកម្មដែលទ្រង់ហាមជា​ដើម។]១ ប្រកប​ដោយ​​មិច្ឆាជីវផ្លូវវាចា [​មិច្ឆាជីវៈ​ផ្លូវវាចា បានដល់​ទទួល និងប្រាប់​ដំណឹង​របស់ពួក​គ្រហស្ថជា​ដើម (ទូត)។]១ ប្រកប​ដោយ​​មិច្ឆាជីវ​ទាំង​​ផ្លូវកាយ ទាំង​ផ្លូវវាចា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ​៣នេះឯង​។​

[១១២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​៣ពួក គឺភិក្ខុ​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជំលោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណ​ក្នុង​សង្ឃពួក១ ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស ត្រូវអាបត្តិ​ច្រើន ឥតមានការកំណត់អាបត្តិ​ពួក១ ភិក្ខុ​នៅ​ច្រឡូកច្រឡំ​​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំ​មិនសមគួរពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បីធ្វើបព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។​

[១១៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិក្នុង​អធិសីលពួក១ ​មានអាចារវិបត្តិ​ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​​ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[១១៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ពោលពាក្យតិះដៀលព្រះពុទ្ធពួក១ ពោលពាក្យតិះដៀល​ព្រះធម៌ពួក​១ ពោលពាក្យតិះដៀលព្រះសង្ឃពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

[១១៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​ការល្បែង​តាមកាយទ្វារពួក១ ប្រកប​ដោយ​​ការល្បែង​តាមវចីទ្វារពួក​១ ប្រកប​ដោយ​​ការល្បែង​តាមកាយទ្វារ និងវចីទ្វារពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

[១១៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​អនាចារ​ផ្លូវកាយពួក១ ប្រកប​ដោយ​​អនាចារ​ផ្លូវវាចាពួក១ ប្រកប​​ដោយ​អនាចារ​ទាំង​ផ្លូវ​កាយ ទាំង​ផ្លូវវាចាពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើ​សង្ឃ​ប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[១១៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​​ការបៀតបៀន (សិក្ខាបទ) តាមផ្លូវកាយពួក១ ប្រកប​ដោយ​ការបៀតបៀន​ (សិក្ខាបទ) តាមផ្លូវ​វាចាពួក១ ប្រកប​ដោយ​​ការ​បៀតបៀន (សិក្ខាបទ) ទាំង​ផ្លូវកាយ ទាំង​ផ្លូវវាចាពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

[១១៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បីធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​​៣ពួកដទៃទៀត ​គឺភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​មិច្ឆាជីវផ្លូវកាយពួក១ ប្រកប​ដោយ​មិច្ឆាជីវផ្លូវ​វាចាពួក១ ប្រកប​ដោយ​មិច្ឆាជីវទាំង​ផ្លូវកាយ ទាំង​ផ្លូវវាចាពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា គប្បី​ធ្វើ​បព្វាជនីយកម្ម​​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

ចប់ បព្វាជនីយកម្ម មាន១៤ ដែលសង្ឃប្រាថ្នា(​នឹងធ្វើ ក៏ធ្វើបាន)។

[១១៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើបព្វាជនីយកម្មហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្ត​វត្ត​​ដោយ​​​ប្រពៃ។ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃក្នុង​បព្វាជនីយកម្មនោះដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មហើយនោះ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា១ មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ១ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន១ មិនត្រូវទទួល​ការ​សន្មតិខ្លួនប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ ទុកជា​សង្ឃ​សន្មតឲ្យហើយ ក៏​មិនត្រូវប្រដៅ​ពួកភិក្ខុ​នី១ សង្ឃបានធ្វើបព្វាជនីយកម្ម​ ព្រោះអាបត្តិណាហើយ មិនឲ្យ​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃទៀត ដែលប្រហែល​នឹង​អាបត្តិនោះ១​ ឬអាបត្តិធ្ងន់ជា​ង​អាបត្តិនោះ១ មិនត្រូវ​តិះដៀលកម្ម១ មិនត្រូវតិះដៀល​​ពួក​ភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម១ មិនត្រូវហាមឧបោសថរបស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនត្រូវហាមបវារណា​របស់​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត១ មិនត្រូវធ្វើជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណ៍នោះ)១ មិនត្រូវទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនត្រូវចោទ(ភិក្ខុ​ដទៃ)១ មិនត្រូវរំលឹក (ភិក្ខុ​ដទៃ)១ មិនត្រូវប្រកបពួកភិក្ខុ​(ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១។

ចប់ វត្ត១៨ក្នុង​បព្វាជនីយកម្ម។

[១២០] គ្រានោះ ភិក្ខុ​សង្ឃ មានព្រះសារីបុត្ត និងព្រះមោគ្គល្លាន ជា​ប្រធាន​ បានទៅ​កាន់​កិដាគិរិជនបទ ហើយធ្វើបព្វាជនីយកម្ម (បណ្តេញ) ពួកអស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​ (ឲ្យចេញ​) អំពីកិដាគិរិជនបទ ​ដោយ​ពាក្យថា ពួក​អស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​នៅក្នុង​​កិដាគិរិជនបទទេ។ ភិក្ខុ​អម្បាលនោះ កាលបើសង្ឃ​បានធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មហើយ ក៏មិនប្រព្រឹត្ត​វត្ត​ដោយ​ប្រពៃ មិនសម្លបរោម មិនប្រព្រឹត្តវត្ត​គួរដល់​កិរិយា​រលាស់ចេញ​ចាកកម្ម មិនបានឲ្យភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​អត់ទោស ​ហើយត្រឡប់​ជា​ ជេរ​ប្រទេច ​បន្ទោស​ការកសង្ឃវិញថា សង្ឃលំអៀង​ដោយ​សេចក្តីស្រឡាញ់ លំអៀង ​ដោយ​សេចក្តីស្អប់ លំអៀង​ដោយ​​សេចក្តី​ល្ងង់ លំអៀង​​ដោយ​សេចក្តីខ្លាច ភិក្ខុ​ទាំង​នោះក៏ចេញ​​ទៅ​ខ្លះ សឹកទៅ​ខ្លះ ពួកភិក្ខុ​ណាមានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀលបន្តុះបង្អាប់​ថា ពួកអស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​ ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មហើយ មិនសមបើ​នឹង​មិនប្រព្រឹត្ត​វត្ត​​ដោយ​​ប្រពៃ មិនសម្លបរោម មិនប្រព្រឹត្ត​វត្តគួរ​ដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម និងមិនបានឲ្យភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​អត់ទោស ត្រឡប់​ជា​ជេរ​ប្រទេច​បន្ទោសការកសង្ឃថា សង្ឃលំអៀង​ដោយ​សេចក្តីស្រឡាញ់ លំអៀង​​ដោយ​​សេចក្តី​ស្អប់ លំអៀង​ដោយ​​សេចក្តី​ល្ងង់ លំអៀង​​ដោយ​​សេចក្តី​ខ្លាច ហើយភិក្ខុ​ទាំង​នោះក៏ចេញ​ទៅ​ខ្លះ សឹកទៅ​ខ្លះ។ ទើបភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ យកសេចក្តីនុ៎ះ​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[១២១] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយត្រាស់​សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ​អស្សជិភិក្ខុ​ និងបុនព្វសុកភិក្ខុ​ ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​បព្វាជនីយកម្មហើយ មិនព្រមប្រព្រឹត្ត​វត្ត​ដោយ​ប្រពៃ មិនសម្លបរោម មិនប្រព្រឹត្តវត្ត​គួរដល់​កិរិយា​រលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម និងមិនបានឲ្យភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​អត់ទោស ​ត្រឡប់​ជា​ជេរ​ប្រទេច​បន្ទោស​ការកសង្ឃវិញថា សង្ឃលំអៀង ​ដោយ​សេចក្តីស្រឡាញ់ លំអៀង ​ដោយ​សេចក្តីស្អប់ លំអៀង ​ដោយ​​សេចក្តី​ល្ងង់ លំអៀង ​​ដោយ​សេចក្តីខ្លាច ហើយ​ភិក្ខុ​​ទាំង​​នោះក៏ចេញ​​ទៅ​ខ្លះ សឹកទៅ​ខ្លះ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក្រាបបង្គំ​ទូលថា សូមទ្រង់​ព្រះមេត្តា​ប្រោស ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធជា​ម្ចាស់​​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើ​របស់មោឃបុរស​ទាំង​នោះ មិនសមគួរទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មោឃបុរស​ទាំង​នោះ ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​​បព្វាជនីយកម្មហើយ មិនសមបើ​នឹង​មិនព្រមប្រព្រឹត្ត​វត្ត​​ដោយ​​ប្រពៃ មិន​សម្លបរោម មិនប្រព្រឹត្ត​វត្ត គួរ​ដល់​កិរិយា​ រលាស់​ខ្លួន​ចេញ​​ ​ចាក​កម្ម និងមិនបានឲ្យភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​អត់ទោស ត្រឡប់​ជា​ ជេរ​ប្រទេច​ បន្ទោសការកសង្ឃថា សង្ឃលំអៀង ​ដោយ​សេចក្តីស្រឡាញ់ លំអៀង ​​ដោយ​​សេចក្តី​ស្អប់ លំអៀង ​ដោយ​​សេចក្តី​ល្ងង់ លំអៀង ​​ដោយ​​សេចក្តី​ខ្លាច ហើយភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ចេញ​ទៅ​ខ្លះ សឹកទៅ​ខ្លះ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិនជា​ទីជ្រះថ្លា​ដល់ពួក​ជន ដែលមិនទាន់​ជ្រះថ្លាទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសហើយ ទ្រង់​ធ្វើធម្មីកថា រួចត្រាស់​ហៅភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយមកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃ​ចូររម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្មចេញ​។

[១២២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម​ដល់​ភិក្ខុ​ ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ឲ្យនិស្ស័យ១ ឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ ទទួល​ការសន្មតិ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ សង្ឃ​សន្មតឲ្យហើយ ទៅ​ប្រដៅ​ពួកភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវ​រម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែល​ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥នេះទេ។

[១២៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ ដែលសង្ឃបានធ្វើ បព្វាជនីយកម្ម ព្រោះអាបត្តិណាហើយ ត្រឡប់​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែលគ្នា ​នឹង​អាបត្តិ​មុននោះ១  ឬអាបត្តិដែល​ធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិមុននោះ១ តិះដៀលកម្ម១ តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នក​ធ្វើកម្ម១ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវ​រម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ ដែល​ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥នេះទេ។

[១២៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ភិក្ខុ​ហាមបវារណា ដល់​ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត១ ភិក្ខុ​ធ្វើ​ជា​​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ ភិក្ខុ​ទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ ភិក្ខុ​​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ភិក្ខុ​ចោទគេ១ ភិក្ខុ​រំលឹកគេ១ ភិក្ខុ​ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៨នេះទេ។

ចប់ វត្ត១៨ ដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ ក្នុង​បព្វាជនីយកម្ម។

[១២៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនបានឲ្យឧបសម្បទា១ មិនបានឲ្យនិស្ស័យ១ មិនបាន​ឲ្យ​សាមណេរ​បម្រើ​ខ្លួន១ មិនទទួល​ការសន្មតិ​ខ្លួន ​ជា​អ្នកប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ ទុកជា​សង្ឃ​សន្មតហើយ ក៏​មិនបាន​ទៅ​​​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី​១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម​ ដល់​ភិក្ខុ​​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ​៥នេះឯង។

[១២៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់បព្វាជនីយកម្មដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើ ​បព្វាជនីយកម្ម ព្រោះ​អាបត្តិណាហើយ មិន​បាន​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិ​ដទៃ ដែលប្រហែលគ្នា ​នឹង​អាបត្តិមុននោះ១ ឬអាបត្តិ​ធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​មុន​នោះ១ មិនបានតិះដៀលកម្ម១ មិនបានតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះឯង។

[១២៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនបានហាម ឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនបានហាម បវារណា ដល់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត១ មិនបានធ្វើ​ជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ មិនបានទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើ​ឱកាស (ដើម្បី​ចោទ)១ មិនបានចោទគេ១ មិនបានរំលឹកគេ១ មិនបាន​ប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ ទាំង​​៨នេះឯង។

ចប់ វត្ត១៨ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ បព្វាជនីយកម្ម។

[១២៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯបព្វាជនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​ បព្វាជនីយកម្មហើយនោះ ត្រូវចូលទៅ​រក​សង្ឃ ហើយ​ធ្វើសំពត់​ឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ ហើយ​អង្គុយ​ច្រហោង​ ផ្គងអញ្ជលី​ឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្លួនខ្ញុំ សង្ឃបានធ្វើ ​បព្វាជនីយកម្មហើយ ព្រមប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម និងប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់​កិរិយា ​រលាស់ចេញ​ ចាកកម្ម មកសូមការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូមអស់​វារៈពីរ​ដង​ផង។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូម​អស់វារៈ​​​បីដងផង។ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីញុំាង​សង្ឃ​ឲ្យ​ដឹង​ថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​នេះ សង្ឃបាន​ធ្វើ​ បព្វាជនីយកម្មហើយ ព្រម​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម និងប្រព្រឹត្តវត្ត​ គួរ​ដល់​កិរិយា ​​រលាស់ចេញ​​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម។ បើកម្មមានកាល​គួរ ​ដល់​សង្ឃ​ហើយ សង្ឃគប្បី​រម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះចុះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏​ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ សង្ឃ​បានធ្វើ បព្វាជនីយកម្មហើយ ព្រម​ប្រព្រឹត្ត​វត្ត ​​ដោយ​​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម បានប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា ​រលាស់ចេញ​​ចាកកម្មហើយ មក​សូម​​ការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម។ សង្ឃ​រម្ងាប់​បព្វាជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​​ឈ្មោះ​នេះ។ ការរម្ងាប់​ បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏​មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏​មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ ​គប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​នោះ ​គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ បព្វាជនីយកម្មហើយ ព្រមប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម និងប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់​ចេញ​ចាកកម្ម ឥឡូវ​ មកសូមការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ។ ការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ គួរ​ដល់​​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ ​គប្បីស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោល​ឡើង។ សង្ឃបាន​រម្ងាប់​ បព្វាជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ ការរម្ងាប់ បព្វាជនីយកម្មនេះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុ​នោះ ទើបសង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក​សេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់ បព្វាជនីយកម្មទី៣។

[១២៩] សម័យនោះឯង សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ជា​ចៅអាវាស​ របស់​ចិត្ត​គហបតិ ជិត​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ ជា​អ្នកប្រកបការកសាង ជា​អ្នកមានធុវភត្ត (ជា​អ្នកដែល​គហបតិ​ទំនុក​បម្រុង​​ដោយ​និច្ចភត្ត)។ កាលណាចិត្តគហបតិ ត្រូវការ​នឹងនិមន្តសង្ឃក្តី គណក្តី បុគ្គលក្តី តែមិនទាន់​បាន​ប្រាប់​ សុធម្មភិក្ខុ​ (ជា​មុន)​ហើយ មិនហ៊ាននិមន្ត​សង្ឃ ឬគណ ឬបុគ្គល​ឡើយ។ គ្រានោះ ពួកភិក្ខុ​ ដែលជា​ថេរច្រើនរូប គឺព្រះសារីបុត្ត​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះមហាមោគ្គល្លាន​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះមហាកច្ចាន​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះមហាកោដ្ឋិត​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះមហាកប្បិន​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះមហាចុន្ទ​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះ​អនុរុទ្ធ​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះរេវត​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះឧបាលិ​​ដ៏មាន​អាយុ១ ព្រះអានន្ទ​​ដ៏មានអាយុ១ ព្រះរាហុល​​ដ៏មានអាយុ១ នាំគ្នាទៅ​កាន់ចារិក​ ក្នុង​ដែនកាសី ក៏បានទៅ​ដល់នគរ​ មច្ឆិកាសណ្ឌ។

[១៣០] ចិត្តគហបតិ បានឮដំណឹងថា ភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ បានមកដល់នគរ​មច្ឆិកាសណ្ឌ​ហើយ។ លំដាប់នោះ ចិត្តគហបតិ ក៏បានចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ លុះចូល​ទៅ​ដល់ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំ​ភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយ​នៅក្នុង​ទី​​ដ៏សមគួរ។ លុះចិត្តគហបតិ អង្គុយនៅក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរហើយ ព្រះសារីបុត្ត​ដ៏មានអាយុ ក៏បាន​ពន្យល់​ឲ្យ​យល់ ឲ្យសមាទាន ឲ្យ​អាចហ៊ាន ឲ្យរីករាយ ​ដោយ​ធម្មីកថា។ លំដាប់នោះ ចិត្តគហបតិ កាល​បើព្រះសារីបុត្ត​​ដ៏មានអាយុ បានពន្យល់ ​ឲ្យយល់ ឲ្យសមាទាន ឲ្យអាចហ៊ាន ឲ្យរីករាយ ​ដោយ​​ធម្មីកថាហើយ ក៏បាន​និយាយ ​នឹងភិក្ខុ​​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ ​ដោយ​ពាក្យដូច្នេះថា បពិត្រ​ព្រះថេរ​ទាំង​ឡាយ​​ដ៏ចំរើន សូមព្រះថេរ​ទាំង​ឡាយ ទទួលអាគន្តុកភត្ត របស់ខ្ញុំព្រះករុណា ក្នុង​ថ្ងៃ​ស្អែក។ ភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​នោះ ក៏បានទទួល​និមន្ត​ ​​ដោយ​សភាពស្ងៀម។

[១៣១] លំដាប់នោះ ចិត្តគហបតិដឹងថា ភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ​និមន្តហើយ ក៏ក្រោក​ឡើង​ចាកអាសនៈ ថ្វាយបង្គំភិក្ខុ​ ជា​ថេរទាំង​ឡាយ ធ្វើប្រទក្សិណ ហើយក៏ដើរចូលទៅ​រក​សុធម្មភិក្ខុ​​​ដ៏មានអាយុ លុះចូលទៅ​ដល់ហើយ ក៏បានថ្វាយបង្គំ​សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ហើយ​ឈរ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ។ លុះចិត្តគហបតិ បានឈរក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរហើយ ក៏បាននិយាយ​​នឹង​សុធម្មភិក្ខុ​​​ដ៏មាន​អាយុដូច្នេះថា បពិត្រ​​លោក​ដ៏ចំរើន សូមលោកសុធម្មភិក្ខុ​ជា​ម្ចាស់​ ទទួលភត្ត​ របស់ខ្ញុំ ក្នុង​ថ្ងៃស្អែក ជា​មួយ​នឹង​ព្រះថេរទាំង​ឡាយ។ លំដាប់នោះ សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុគិតថា​ គ្រាមុនៗ ចិត្តគហបតិ​នេះ​ កាលណាត្រូវការនិមន្តសង្ឃក្តី ​ គណក្តី បុគ្គលក្តី តែមិនទាន់បាន​ប្រាប់អាត្មាអញ(ជា​មុន)​ហើយ ​មិនហ៊ាននិមន្តសង្ឃ ឬគណ ឬបុគ្គលទេ ឥឡូវនេះគាត់​ មិនប្រាប់អាត្មាអញ(ជា​មុន) ហើយ​មកនិមន្តភិក្ខុ​ ជា​ថេរទាំង​ឡាយ ឥឡូវនេះ ចិត្តគហបតិនេះ ខឹងមិនអាឡោះអាល័យ នឿយណាយ​ចាកអាត្មាអញហើយ (គិតដូច្នេះហើយ) ​ទើបតបទៅ​ ចិត្តគហបតិ ​ដោយ​ពាក្យដូច្នេះថា នែ​គហបតិ កុំឡើយ អាត្មា មិនទទួល​និមន្តទេ។ ចិត្តគហបតិ បានអង្វរ​ សុធម្មភិក្ខុ​​ ​ដ៏មានអាយុ​ ជា​គំរប់​ពីរដង ​ដោយ​ពាក្យដូច្នេះ បពិត្រ​​លោក​ដ៏ចំរើន សូមលោកសុធម្មភិក្ខុ​ជា​ម្ចាស់ ទទួល​ភត្ត របស់​ខ្ញុំ ក្នុង​ថ្ងៃព្រឹកស្អែក ជា​មួយ​នឹង​ព្រះថេរទាំង​ឡាយ។ សុធម្មភិក្ខុ​តបថា នែ​គហបតិ កុំឡើយ អាត្មាមិនទទួលនិមន្តទេ។ ចិត្តគហបតិ​ បានអង្វរ​សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ជា​គំរប់​បីដង ​ដោយ​​ពាក្យ​ដូច្នេះថា បពិត្រ​​លោក​ដ៏ចំរើន សូមលោក​សុធម្មភិក្ខុ​ជា​ម្ចាស់ ទទួលភត្ត ​របស់ខ្ញុំ​ ក្នុង​ថ្ងៃព្រឹកស្អែក ជា​មួយ​នឹងព្រះថេរទាំង​ឡាយ។ សុធម្មភិក្ខុ​តបថា នែគហបតិ កុំឡើយ អាត្មា ​មិនទទួលនិមន្តទេ។ លំដាប់នោះ ចិត្តគហបតិគិតថា លោកសុធម្មភិក្ខុ​ជា​ម្ចាស់ ទោះទទួលនិមន្តក្តី មិនទទួល​និមន្តក្តី ​នឹងមានប្រយោជន៍​អ្វី ដល់អាត្មាអញ ហើយក៏ថ្វាយ​បង្គំ​ សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដ៏មានអាយុ​ ធ្វើប្រទក្សិណ ហើយដើរចេញ​ទៅ​។

[១៣២] លុះកន្លងរាត្រីនោះទៅ​ ចិត្តគហបតិ ក៏តាក់តែង​ខាទនីយភោជនីយាហារ ​​ដ៏ផ្ចិត​ផ្ចង់ ដើម្បីភិក្ខុ​ ជា​ថេរទាំង​ឡាយ។ លំដាប់នោះ សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុគិតថា គួរតែ​អាត្មាអញ​ទៅ​​មើល​​គ្រឿង​សក្ការ ដែល​ចិត្តគហបតិ តាក់តែងដល់ភិក្ខុ​ជា​ថេរទាំង​ឡាយ ហើយក៏​ស្លៀកស្បង់ ប្រដាប់​​​ដោយ​បាត្រ និងចីវរអំពីព្រហាម ចូលទៅ​កាន់លំនៅ របស់​ចិត្តគហបតិ លុះចូលទៅ​​ដល់ហើយ ក៏អង្គុយលើអាសនៈ ដែល​គេតែងតាំងទុក។ ឯ​ចិត្តគហបតិ ក៏បានចូលទៅ​រក សុធម្មភិក្ខុ​​​ដ៏មានអាយុ លុះចូលទៅ​ដល់ ក៏ថ្វាយបង្គំ​សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ហើយអង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ។ លុះ​ចិត្តគហបតិ អង្គុយក្នុង​ទី​សមគួរហើយ សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដ៏មានអាយុ ក៏បាននិយាយ​ពាក្យ​នេះថា ម្នាលគហបតិ ខាទនីយភោជនីយាហារ ដែលអ្នកតាក់តែងនេះ បរិបូណ៌ណាស់ហើយ ទាស់​តែ​ក្នុង​ទីនេះ គ្មាន​នំទ្រាប​ល្ង មួយមុខប៉ុណ្ណោះ។ ចិត្តគហបតិតបថា សូមមេត្តាប្រោស បើ​ព្រះពុទ្ធវចន មានច្រើនម្ល៉េះតើ (ថ្វីក៏) លោកម្ចាស់​សុធម្ម ពោលពាក្យតែបន្តិចបន្តួចថា នំទ្រាប​ល្ងវិញ សូមមេត្តា​ប្រោស ធ្លាប់មានរឿងមកហើយថា មានពួកពាណិជ នៅស្រុក​ទក្ខិណាបថ បានទៅ​កាន់ បុរត្ថិមជនបទ ពាណិជ​ទាំង​នោះ នាំយកមេមាន់​ពី បុរត្ថិម​ជនបទនោះមក សូម​មេត្តាប្រោស ឯមេមាន់នោះ បានរួមសង្វាស​ ជា​មួយ​នឹងក្អែក មេមាន់​នោះ ក៏កើតកូន សូមមេត្តា​ប្រោស កាលណាកូន​មាន់នោះ ​ចង់រងាវ ជា​សំឡេងក្អែក វាក៏រងាវ​ថា កាកាកុក្កុដី (ក្អែកមាន់) កាលណាបើចង់រងាវ ជា​សំឡេងមាន់ វាក៏រងាវថា កុក្កុដីកាកា (មាន់ក្អែក) យ៉ាងណាមិញ សូម​មេត្តា​ប្រោស បើពុទ្ធវចន មានច្រើនដល់ម្ល៉េះ (ថ្វីក៏) លោកម្ចាស់សុធម្ម ពោលពាក្យ​បន្តិចបន្តួច​ថា នំទ្រាប​ល្ងវិញ ក៏យ៉ាងនេះឯង។ សុធម្មភិក្ខុ​ឆ្លើយថា ម្នាលគហបតិ អ្នកឯង​ជេរអាត្មា អ្នកឯង​ផ្តាសាអាត្មា ម្នាលគហបតិ នុ៎ះ​អាវាស ​របស់​អ្នកឯង អាត្មា មុខ​ជា​ដើរចេញ​ ពីអាវាសនោះហើយ។ ចិត្តគហបតិ និយាយ​តបថា សូមមេត្តាប្រោស ខ្ញុំមិនបានជេរ មិនបានផ្តាសា លោកម្ចាស់សុធម្មទេ សូមមេត្តាប្រោស សូមលោកម្ចាស់ សុធម្ម គង់​ក្នុង​វត្តអម្ពាដកវ័ន ជា​រម្មណីយស្ថាន ជិត​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ​ចុះ ខ្ញុំ​នឹងធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ​ ដល់លោកម្ចាស់សុធម្ម ​ដោយ​ចីវរបិណ្ឌបាត សេនាសន និងភេសជ្ជ​បរិក្ខារ​ ជា​បច្ច័យ ដល់មនុស្សឈឺ។ សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ បាននិយាយ​ពាក្យ​នេះ ​នឹង​ចិត្តគហបតិ ជា​គំរប់ពីរដងទៀតថា ម្នាលគហបតិ អ្នកឯង​ជេរអាត្មា ម្នាលគហបតិ អ្នកឯង​ផ្តាសាអាត្មា ម្នាលគហបតិ នុ៎ះ​អាវាស​របស់​អ្នក អាត្មាមុខ​ជា​ដើរចេញ​ ពីអាវាសនោះ​ហើយ។ ចិត្តគហបតិក៏​​​តប​ថា សូមមេត្តាប្រោស ខ្ញុំមិនបានជេរ មិនបានផ្តាសា លោកម្ចាស់សុធម្ម​ទេ សូមមេត្តាប្រោស សូមលោកម្ចាស់សុធម្មគង់​ក្នុង​វត្តអម្ពាដកវ័ន ជា​រម្មណីយស្ថាន ជិត​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ​ចុះ ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ដល់លោកម្ចាស់សុធម្ម ​ដោយ​ចីវរបិណ្ឌបាត សេនាសន និងភេសជ្ជ​បរិក្ខារ ​ជា​បច្ច័យ ដល់មនុស្សឈឺ។ សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ បាននិយាយ​ពាក្យនេះ ​នឹង​ចិត្តគហបតិ ជា​គំរប់បីដងទៀតថា ម្នាលគហបតិ អ្នកឯង​ជេរអាត្មា ម្នាលគហបតិ អ្នកឯង​ផ្តាសាអាត្មា ម្នាលគហបតិ នុ៎ះ​អាវាស​ របស់​អ្នក អាត្មាមុខ​ជា​ដើរចេញ​ ពីអាវាសនោះ​ហើយ។ ចិត្តគហបតិសួរថា សូមមេត្តាប្រោស ចុះលោកម្ចាស់សុធម្ម ​នឹងនិមន្តទៅ​ ក្នុង​ទីឯណា។ សុធម្មភិក្ខុ​ប្រាប់ថា ម្នាលគហបតិ អាត្មា​នឹង​ទៅ​កាន់ ក្រុងសាវត្ថី ដើម្បីគាល់​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ចិត្តគហបតិផ្តាំថា សូមមេត្តាប្រោស បើដូច្នោះ ពាក្យណា ដែល​លោកម្ចាស់​ បានពោលក្តី ពាក្យណា ដែលខ្ញុំ បានពោលក្តី សូមលោកម្ចាស់ (នាំយក) ពាក្យនោះ ​ទៅ​ក្រាបបង្គំ​ទូល​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ឲ្យ​សព្វគ្រប់ផងចុះ សូមមេត្តាប្រោស បើ​លោកម្ចាស់​ សុធម្ម ត្រឡប់មកកាន់​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌវិញ ​ដោយ​ហេតុឯណា ហេតុនោះ​មិនជា​អស្ចារ្យទេ។

[១៣៣] គ្រានោះ សុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ក៏បានរៀបចំទុកដាក់ សេនាសនៈ ​ស្រេច​ហើយ នាំយកបាត្រ និងចីវរ​ ចេញ​ទៅ​កាន់ក្រុង​សាវត្ថី ហើយចូលទៅ​គាល់ ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ឯវត្ត​ជេតពន របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិតក្រុងសាវត្ថី ​ដោយ​លំដាប់ លុះចូល​ទៅ​ដល់​ហើយ បានថ្វាយ​​បង្គំ​ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ហើយអង្គុយ​​ក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរ។ លុះសុធម្មភិក្ខុ​អង្គុយ​ក្នុង​ទី​​ដ៏សមគួរហើយ ក៏​(នាំយក) ពាក្យដែល​ខ្លួនពោល និងពាក្យដែល ​ចិត្តគហបតិ​ ពោលនោះ ក្រាបបង្គំ​ទូល​ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគសព្វគ្រប់។

[១៣៤] ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់តិះដៀល​ថា ម្នាលមោឃបុរស​ អំពើនេះ មិន​សមគួរ​ មិនត្រូវទំនង មិនត្រូវបែប មិនមែន​ជា​​របស់សមណៈ មិនគប្បី មិនគួរធ្វើទេ ម្នាល​មោឃបុរស អ្នកឯង​មិនសមបើ ​នឹងជេរ ចិត្តគហបតិ ដែលមានសទ្ធាជ្រះថ្លា ជា​ទាយក ជា​​កប្បិយការក ជា​ឧបដ្ឋាកសង្ឃ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប និងដៀលត្មះ ​​ដោយ​ពាក្យ​ថោកទាប​សោះ ម្នាលមោឃបុរស អំពើនេះ មិននាំឲ្យ​ជ្រះថ្លា ​ដល់​ពួកជន ដែល​មិនទាន់ជ្រះថ្លាទេ។បេ។ លុះ​ទ្រង់​តិះដៀលហើយ។បេ។ ក៏ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅពួកភិក្ខុ​មកថា ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើ​ បដិសារណីយកម្ម ដល់​សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​ ​នឹងគហបតិ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម នោះ សង្ឃត្រូវធ្វើយ៉ាងនេះ។ សង្ឃត្រូវ​ចោទ​សុធម្មភិក្ខុ​ ជា​មុន លុះចោទហើយ ត្រូវរំលឹក លុះរំលឹកហើយ ត្រូវ​លើកអាបត្តិ​ឡើង លុះលើក​អាបត្តិ​ឡើងហើយ ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ​ត្រូវញុំាង​សង្ឃ ឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតសុធម្មភិក្ខុ​នេះ ជេរចិត្តគហបតិ ដែលជា​អ្នកមាន​សទ្ធាជ្រះថា្ល ជា​ទាយក ជា​​កប្បិយការក ជា​ឧបដ្ឋាកសង្ឃ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប និង​ដៀល​ត្មះ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប។ បើ​កម្ម​មានកាលគួរ​ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវធ្វើ​ បដិសារណីយកម្ម​ ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​ ​នឹង​ចិត្តគហបតិ។ នេះជា​វាចា​ប្រកាសឲ្យសង្ឃដឹង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិត​សុធម្មភិក្ខុ​នេះ ជេរចិត្តគហបតិ ដែលជា​អ្នកមានសទ្ធាជ្រះថ្លា ជា​ទាយក ជា​​កប្បិយការក ជា​ឧបដ្ឋាកសង្ឃ​ ​ដោយ​​ពាក្យថោកទាប និងដៀលត្មះ​ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប។ សង្ឃ​ធ្វើបដិសារណីយកម្ម​ ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​ ​នឹងចិត្តគហបតិ។ ការធ្វើ​ បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​ ​នឹងចិត្តគហបតិ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​ដ៏​មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិត​សុធម្មភិក្ខុ​នេះ ជេរចិត្តគហបតិ ដែលជា​អ្នកមានសទ្ធាជ្រះថ្លា ជា​ទាយក ជា​កប្បិយការក ជា​ឧបដ្ឋាកសង្ឃ​ ​ដោយ​​ពាក្យថោកទាប និងដៀលត្មះ​ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប។ ឥឡូវ សង្ឃ​ធ្វើ បដិសារណីយកម្ម​ ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​ ​នឹងចិត្តគហបតិ។ ការធ្វើ​បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូមទោស​​ ​នឹងចិត្តគហបតិ ដូច្នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គ​នោះ​ គប្បីស្ងៀម មិនគួរដល់​លោក​ដ៏​មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គ​នោះ ​គប្បី​ពោល​ឡើង។ បដិសារណីយកម្ម សង្ឃបានធ្វើ​ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ​ដោយ​ពាក្យថា លោកត្រូវ​សូម​ទោស ​នឹងចិត្តគហបតិ ដូច្នេះ គួរដល់​សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំ​សូមចាំទុកសេចក្តីនោះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[១៣៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលសង្ឃរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនបានសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើមិនបានតាមប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[១៣៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនមាន​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​អទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​​បាន​សំដែងហើយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[១៣៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលមិនបានចោទហើយ ស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលមិនរំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​មិនលើកអាបត្តិឡើង ហើយ​ស្រាប់​តែធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[១៣៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[១៣៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនបាន​សាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ ដែល​រម្ងាប់ ​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[១៤០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលធ្វើមិនតាមប្តេជ្ញា (របស់ភិក្ខុ​)១ កម្មដែលធ្វើ មិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលធ្វើ​ដោយ​មិនមានអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែល​រម្ងាប់​ ​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ​ជា​​អទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៤៣] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​សំដែងហើយ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនចោទ ហើយ​ស្រាប់​តែ​ធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែល​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលមិនរំលឹក ហើយស្រាប់​តែ​ធ្វើ១ កម្មដែលមិនត្រូវធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែល​ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង។បេ។ ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែល​សង្ឃមិនលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិន​ត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​អធម្មកម្មផង ជា​អវិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​នេះឯង។

ចប់ អធម្មកម្មមានចំនួន១២ ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។

[១៤៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើចំពោះ​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ  ​ដោយ​អាបត្តិជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​មិនបានសំដែង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៤៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលលើកអាបត្តិហើយ ទើបធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៥០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្ម ដែលធ្វើចំពោះ​មុខ១ កម្មដែល​ធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៥១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៥២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ តាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៥៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម។បេ។ ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៥៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១។បេ។

[១៥៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែល​ភិក្ខុ​មិនបានសំដែង១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។បេ។

[១៥៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។បេ។

[១៥៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។

[១៥៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម​ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ដទៃទៀត គឺកម្ម ដែលលើកអាបត្តិឡើង ហើយទើប​ធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បដិសារណីយកម្ម ជា​ធម្មកម្មផង ជា​វិនយកម្មផង ជា​កម្ម ​ដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

ចប់ធម្មកម្មមាន១២ ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។

[១៥៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែលប្រកប​ដោយ​ អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ព្យាយាម​ មិនឲ្យពួកគ្រហស្ថបានលាភ១ ព្យាយាម​ មិនឲ្យពួក​គ្រហស្ថ​បានប្រយោជន៍១ ព្យាយាម​ មិនឲ្យពួកគ្រហស្ថ បានលំនៅ១ ជេរប្រទេចពួកគ្រហស្ថ១ បំបែកពួកគ្រហស្ថ ឲ្យបែកចាកពួកគ្រហស្ថ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង [អដ្ឋកថា ថា សូម្បី​ប្រកប​ដោយ​អង្គ១ ក៏គប្បីធ្វើបដិសារណីយកម្មដែរ។]។

[១៦០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ដែលប្រកប​ដោយ​ អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ ពោលតិះដៀលព្រះធម៌ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ ជេរពួកគ្រហស្ថ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប ដៀលត្មះពួកគ្រហស្ថ ​ដោយ​ពាក្យ​ថោកទាប១ ទទួលពាក្យប្តេជ្ញា ប្រកប​ដោយ​ធម៌ អំពីពួកគ្រហស្ថហើយ ត្រឡប់​ជា​មិនធ្វើឲ្យពិត តាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[១៦១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​ ៥ពួក គឺភិក្ខុ​មួយពួក ព្យាយាមមិនឲ្យគ្រហស្ថបានលាភ១ មួយពួកព្យាយាម​ មិនឲ្យពួក​គ្រហស្ថ​បាន​ប្រយោជន៍១ មួយពួកព្យាយាម​ មិនឲ្យពួកគ្រហស្ថបានលំនៅ១ មួយពួក​ជេរប្រទេច​ពួក​គ្រហស្ថ១ មួយពួកបំបែកពួកគ្រហស្ថ (ឲ្យបែក)ចាកពួកគ្រហស្ថ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​៥ពួកនេះឯង។

[១៦២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​​៥ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មួយពួកពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ មួយពួក​ពោល​តិះដៀលព្រះធម៌ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ មួយពួកពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ ចំពោះ​ (មុខ) ពួកគ្រហស្ថ១ មួយពួកជេរពួកគ្រហស្ថ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប មួយពួក​ដៀលត្មះ​ពួក​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ពាក្យថោកទាប១ មួយពួកទទួលពាក្យប្តេជ្ញា ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ អំពីពួក​គ្រហស្ថ​ហើយ ហើយត្រឡប់​ជា​មិនធ្វើឲ្យពិត តាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាល​បើ​សង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​៥ពួកនេះឯង។

ចប់បដិសារណីយកម្ម មានប្រាំៗ បួនលើក (ម្ភៃ) ដែលសង្ឃ​ប្រាថ្នា (​នឹងធ្វើ ក៏ធ្វើបាន)។

[១៦៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើបដិសារណីយកម្មហើយ គួរប្រព្រឹត្ត​វត្ត ​ដោយ​ត្រឹមត្រូវ។ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ត្រឹមត្រូវ ក្នុង​​បដិសារណីយកម្ម​នោះ ដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា ១ មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ ១ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន ១ មិនត្រូវទទួលការ​សន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី ១ ទុកជា​សង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នីទាំង​ឡាយ ១ សង្ឃបានធ្វើបដិសារណីយកម្ម ព្រោះអាបត្តិណា ភិក្ខុ​មិនគប្បី​ត្រូវអាបត្តិនោះទៀត ១ ឬអាបត្តិ​ដទៃ ប្រហែលគ្នា​នឹងអាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិដែល​ធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិមុននោះ ១ ភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវតិះដៀលកម្ម ១ មិនត្រូវតិះដៀលភិក្ខុ​ដែលធ្វើកម្ម ១ មិនត្រូវ​ហាម​ឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត ១ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ១ មិនត្រូវធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​​អធិករណ៍នោះ) ១ មិនត្រូវទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​​វត្ត ១ មិនត្រូវឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) ១ មិនត្រូវ​ចោទគេ ១ មិនត្រូវរំលឹកគេ ១ មិនត្រូវ​ប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា ១។

ចប់វត្ត១៨ ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។

[១៦៤] គ្រានោះ សង្ឃបានធ្វើបដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ថា លោកត្រូវ​សូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិ។ សុធម្មភិក្ខុ​នោះ កាលបើសង្ឃ​បានធ្វើ​បដិសារណីយកម្ម​ហើយ ក៏ទៅ​កាន់​នគរ​​មច្ឆិកាសណ្ឌ បែរជា​អៀនអន់ មិនអាច​នឹងសូមទោសចិត្តគហបតិឡើយ។ លោកក៏ត្រឡប់ មកក្រុង​សាវត្ថីវិញ។ ភិក្ខុ​ទាំង​​ឡាយ និយាយយ៉ាងនេះថា នែអាវុសោសុធម្ម លោកបានសូមទោស ​នឹង​ចិត្តគហបតិហើយឬ។ សុធម្មភិក្ខុ​ឆ្លើយថា នែអាវុសោទាំង​ឡាយ ខ្ញុំបានចេញ​អំពីទីនេះ ទៅ​ដល់​​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ​ហើយ ក៏មានសេចក្តីអៀនអន់ មិនអាចសូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិ​ឡើយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ បានក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ត្រាស់ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃឲ្យអនុទូត [ភិក្ខុ​ជា​អ្នកទទួលបម្រើរបស់សង្ឃ ដែលត្រូវ​ចាត់​ឲ្យ​ទៅ​ តាមពិនិត្យ​មើល​ការ ឬជួយសូមទោស គឺជា​អ្នកដំណាងសង្ឃ។] ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ ដើម្បី​សូមទោស​ ​នឹងចិត្តគហបតិ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ (ភិក្ខុ​ជា​អនុទូតនោះ) សង្ឃ​ត្រូវប្រគល់​​យ៉ាង​នេះ។ សង្ឃត្រូវសូមភិក្ខុ​ជា​មុន លុះសូមហើយ ត្រូវភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ប្រកាស​សង្ឃឲ្យ​ដឹង​ថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ បើ​បដិសារណីយកម្ម មាន​កាល​គួរ​ ​ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវប្រគល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ ឲ្យជា​អនុទូត របស់សុធម្មភិក្ខុ​ ដើម្បី​សូមទោស ​នឹង​ចិត្តគហបតិ​ចុះ។ នេះជា​​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សង្ឃប្រគល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ ឲ្យជា​អនុទូត របស់សុធម្មភិក្ខុ​ ដើម្បីសូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិ។ ការប្រគល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​នេះ ឲ្យជា​អនុទូត របស់សុធម្មភិក្ខុ​ ដើម្បីសូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិ គួរដល់​លោក​​ដ៏​មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃបានប្រគល់ ​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ ឲ្យជា​អនុទូត របស់សុធម្មភិក្ខុ​ ដើម្បី​​នឹង​សូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិហើយ ការប្រគល់​អនុទូតនោះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បាន​ជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[១៦៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សុធម្មភិក្ខុ​នោះ ត្រូវទៅ​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​​អនុទូត ហើយសូមទោស ​នឹងចិត្តគហបតិថា ម្នាលគហបតិ អ្នកចូរអត់ទោស ម្នាលគហបតិ អាត្មា​ឲ្យអ្នកជ្រះថ្លា (វិញ) បើសុធម្មភិក្ខុ​នោះ និយាយយ៉ាងនេះ ចិត្តគហបតិ ក៏បាន​ព្រមអត់ទោសឲ្យ ការ​អត់ទោសឲ្យ យ៉ាងនេះ ជា​ការល្អ។ បើចិត្តគហបតិ មិនព្រមអត់ទោសឲ្យទេ ត្រូវភិក្ខុ​ជា​អនុទូត ជួយនិយាយថា ម្នាលចិត្តគហបតិ អ្នកចូរអត់ទោស ដល់ភិក្ខុ​នេះចុះ ភិក្ខុ​នេះ ​នឹងឲ្យអ្នកជ្រះថ្លាវិញ បើភិក្ខុ​ជា​អនុទូត និយាយយ៉ាងនេះហើយ ចិត្តគហបតិ ក៏អត់ទោសឲ្យ ការព្រមអត់ទោសឲ្យ យ៉ាងនេះ ជា​ការល្អ។ បើចិត្តគហបតិ មិនព្រមអត់ទោសឲ្យទេ ត្រូវភិក្ខុ​​ជា​​អនុទូត និយាយថា ម្នាលចិត្តគហបតិ អ្នកចូរអត់ទោស ដល់ភិក្ខុ​នេះចុះ អាត្មា​នឹងឲ្យអ្នកជ្រះថ្លាវិញ បើភិក្ខុ​ជា​អនុទូត និយាយយ៉ាងនេះហើយ ចិត្តគហបតិ ក៏ព្រមអត់ទោសឲ្យ ការព្រមអត់ទោសឲ្យ យ៉ាងនេះ ជា​ការល្អ។ បើចិត្តគហបតិនោះ មិនព្រមអត់ទោសឲ្យទេ ត្រូវភិក្ខុ​​ជា​​អនុទូត និយាយទៀតថា ម្នាលចិត្តគហបតិ អ្នកចូរអត់ទោស ដល់ភិក្ខុ​នេះ តាមពាក្យរបស់សង្ឃចុះ បើភិក្ខុ​ជា​អនុទូត និយាយយ៉ាងនេះហើយ ចិត្តគហបតិ ក៏ព្រមអត់ទោសឲ្យ ការព្រមអត់ទោសឲ្យ យ៉ាងនេះ ជា​ការល្អ។ បើចិត្តគហបតិ មិនព្រម​អត់​ទោស​ឲ្យទេ ត្រូវភិក្ខុ​​ជា​​អនុទូត កុំឲ្យសុធម្មភិក្ខុ​លះទីឧបចារ ដែលមើលឃើញ​ កុំឲ្យលះទីឧបចារ ដែលស្តាប់ឮ របស់ចិត្តគហបតិឡើយ ហើយឲ្យធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចឲ្យអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី ហើយឲ្យសំដែងអាបត្តិនោះចេញ​។

[១៦៦] វេលានោះ ឯសុធម្មភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ក៏បានទៅ​កាន់នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​អនុទូត ហើយសូមទោសចិត្តគហបតិ។ សុធម្មភិក្ខុ​នោះ ព្រមប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត​ គួរដល់កិរិយារលាស់ចេញ​ចាកកម្ម រួចចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ​ទាំង​ឡាយ ខ្ញុំជា​អ្នកដែលសង្ឃបាន​ធ្វើបដិសារណីយកម្មហើយ ក៏ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា​រលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្មហើយ ខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេច(ទៀត)។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ បានក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូររម្ងាប់​បដិសារណីយកម្មរបស់សុធម្មភិក្ខុ​ចុះ។

[១៦៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ឲ្យនិស្ស័យ១ ឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន១ ទទួលការ​សន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ ដែលសង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏ទៅ​ប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់បដិសារណីយកម្ម របស់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​ដោយ​​ អង្គ៥នេះ​ទេ។

[១៦៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ ដែលសង្ឃបានធ្វើ បដិសារណីយកម្ម ព្រោះអាបត្តិណា នៅតែ​ត្រូវ​អាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែលគ្នា ​នឹងអាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ ដែល​ធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិនោះ១ តិះដៀល​កម្ម១ តិះដៀលពួកភិក្ខុ​ដែលធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវ​រម្ងាប់ ​បដិសារណីយកម្ម​ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៥នេះទេ។

[១៦៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត១ ហាម​បវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​​អធិករណ៍នោះ)១ ទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត១ ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ​ចោទ១ រំលឹក១ ​ប្រកប​ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​​បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់អង្គមានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។

[១៧០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនបានឲ្យឧបសម្បទា១ មិនបានឲ្យនិស្ស័យ១ មិនបានឲ្យ​​សាមណេរ​​បម្រើ​ខ្លួន១ មិនបានទទួលការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ដែលសង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏មិនប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥នេះឯង។

[១៧១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើ បដិសារណីយកម្ម ព្រោះ​អាបត្តិណា ហើយមិន​បាន​ត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែលគ្នា ​នឹងអាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​មុននោះ១ មិនបានតិះដៀល​កម្ម១ មិនបានតិះដៀល​​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​ អង្គ៥នេះឯង។

[១៧២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ ដែលប្រកប​​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនបានហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនបានហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត១ មិនបានធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណ៍នោះ)១ មិនបានទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត១ មិនបានឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនបានចោទគេ១ មិនបានរំលឹក១ មិនបានប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​រម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​ អង្គ៨នេះឯង។

ចប់ អង្គមានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។

[១៧៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯបដិសារណីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សុធម្មភិក្ខុ​ ត្រូវចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចថ្វាយបង្គំបាទា របស់ភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី និយាយយ៉ាងនេះ​​នឹងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំជា​អ្នកដែលសង្ឃ​ បានធ្វើបដិសារណីយកម្មរួចហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ ​បដិសារណីយកម្ម។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូម ជា​គំរប់ពីរដងផង។ ត្រូវសូម​ ជា​គំរប់​បីដងផង។ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវញុំាងសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ សុធម្មភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ បដិសារណីយកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ចេញ​។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ សុធម្មភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ បដិសារណីយកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ ​បដិសារណីយកម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ សុធម្មភិក្ខុ​​នេះ សង្ឃបានធ្វើ​ បដិសារណីយកម្ម​ហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់​កិរិយា ​រលាស់​ខ្លួនចេញ​ចាកកម្ម មក​សូមការរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​។ ​ការរម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ សុធម្មភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ បដិសារណីយកម្មហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួនចេញ​ ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់ ​បដិសារណីយ​កម្ម។ សង្ឃរម្ងាប់ បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់​ បដិសារណីយកម្ម ដល់ សុធម្មភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃបានរម្ងាប់​បដិសារណីយកម្ម ដល់​សុធម្មភិក្ខុ​​ហើយ ការរម្ងាប់បដិសារណីយកម្ម ដល់សុធម្មភិក្ខុ​នេះ គួរដល់សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់បដិសារណីយកម្មទី៤។

[១៧៤] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ គង់នៅក្នុង​ឃោសិតារាម ជិតក្រុង​កោសម្ពី។ វេលានោះឯង ឆន្នភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងឃើញ​​ នូវអាបត្តិឡើយ។ ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយនោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់ថា មិនសមបើ ឆន្ន​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងឃើញ​អាបត្តិសោះ។ ទើប​ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[១៧៥] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ក្នុង​វេលានោះ ហើយត្រាស់សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បានឮថា ឆន្នភិក្ខុ​ត្រូវ​អាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងឃើញ​អាបត្តិ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូលថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា ការនេះ មិនសមគួរ​ទេ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មិនសមបើ មោឃបុរសនោះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹង​ឃើញ​អាបត្តិទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ ​នឹងបានដឹកនាំពួកជន ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា ឲ្យជ្រះថ្លាឡើងក៏ទេ។បេ។ លុះទ្រង់​បន្ទោសរួច។បេ។ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយមកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគ​រួមជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ចុះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវធ្វើយ៉ាងនេះ។ សង្ឃត្រូវចោទឆន្នភិក្ខុ​ជា​មុន លុះចោទហើយ ត្រូវរំលឹក លុះរំលឹកហើយ ត្រូវលើកអាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិឡើងហើយ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវញុំាងសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងឃើញ​អាបត្តិឡើយ បើកម្មមានកាលគួរដល់សង្ឃហើយ សង្ឃ​ត្រូវធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺកុំឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ចុះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​​នឹង​ឃើញ​អាបត្តិទេ។ សង្ឃក៏ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួមជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​​នឹង​ឃើញ​អាបត្តិទេ។ សង្ឃក៏ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួមជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ សង្ឃ​បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​​ហើយ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ដល់ឆន្នភិក្ខុ​នេះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀមយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អ្នកទាំង​ឡាយ ចូរប្រាប់គ្នា ក្នុង​អាវាសតៗទៅ​ថា ឆន្នភិក្ខុ​ សង្ឃបានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម​ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិហើយ។

[១៧៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្ម​មិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣ គឺកម្ម ដែលធ្វើ ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិន​បានសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនឃើញ​​អាបត្តិ ដែលជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់ ​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[១៧៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្ម​មិន​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិមិនមែន​ជា​​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​សំដែងហើយ១។បេ។

[១៧៨] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលមិនបានរំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​មិនបាន​លើកអាបត្តិ​ឡើង ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ១។បេ។

[១៧៩] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨០] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនបានសាកសួរ១ កម្មដែល​ធ្វើមិន​ប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។បេ។

[១៨១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨២] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨៣] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិដែលមិនមែន​ជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨៤] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​សំដែង​ហើយ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨៥] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨៦] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានរំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[១៨៧] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនប្រកប​​ដោយ​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​មិនប្រកប​ដោយ​វិន័យ​ផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់អធម្មកម្ម មានចំនួន១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។

[១៨៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើ តាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​​មិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[១៨៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែល​ភិក្ខុ​​មិន​បាន​សំដែង​ចេញ​១។បេ។

[១៩០] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១  កម្មដែលលើកអាបត្តិហើយ ទើបធ្វើ១។បេ។

[១៩១] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩២] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវ​តាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៣] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៤] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៥] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៦] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​មិនបានសំដែង​ចេញ​១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តីព្រមព្រៀង​គ្នា១។បេ។

[១៩៧] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៨] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[១៩៩] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដែលជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​​វិន័យ​ផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់ធម្មកម្ម មានចំនួន១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។

[២០០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​បង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណក្នុង​សង្ឃ១ ភិក្ខុ​ល្ងង់ មិនឆ្លាស ត្រូវអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិ១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[២០១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មាន​សីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីល១ មានអាចារវិបត្តិ ក្នុង​អជ្ឈាចារ១ មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[២០២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោល​តិះដៀលព្រះពុទ្ធ១ ពោលតិះដៀលព្រះធម៌១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[២០៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួក គឺភិក្ខុ​អ្នកបង្កហេតុ។បេ។ បង្កអធិករណ​ក្នុង​សង្ឃពួក១ ជា​អ្នកល្ងង់ មិនឆ្លាស ត្រូវអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិពួក១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[២០៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​​អធិសីលពួក១ មានអាចារវិបត្តិ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[២០៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោល​តិះដៀល​ព្រះពុទ្ធពួក១ ពោលតិះដៀលព្រះធម៌​ពួក១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

ចប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ មានចំនួន៦ ដែលសង្ឃប្រាថ្នា (​នឹងធ្វើក៏ធ្វើបាន)។

[២០៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ​ហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ។ ការប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្មនោះ ដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី ទុកជា​សង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នីឡើយ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ចំពោះ​អាបត្តិណា មិនឲ្យត្រូវអាបត្តិនោះ​ទៀត ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែលអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិនោះ មិនត្រូវតិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀលពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ត្រេកអរ​នឹងការថ្វាយបង្គំ ការក្រោកទទួល អញ្ជលីកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេក ទឹកសម្រាប់​លាងជើង តាំងសម្រាប់​ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់​ជូតជើង ការទទួលបាត្រចីវរ និងការបរិកម្ម (ដុស) ខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​សីលវិបត្តិ មិនត្រូវចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាចារវិបត្តិ មិនត្រូវចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ មិនត្រូវចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ មិនត្រូវបំបែកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឲ្យបែកចាកពួកភិក្ខុ​ មិនត្រូវទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់គ្រហស្ថ [ក្នុង​អដ្ឋកថា ថា មិនត្រូវទ្រទ្រង់សំពត់ពណ៌ស មិនបានកាត់ជា​យផង មានជា​យ​ជា​ផ្កាផង។] មិនត្រូវទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ [មិនត្រូវ​ទ្រទ្រង់​សំពត់​ទាំង​ឡាយ មានសំពត់​ដែលគេក្រង​​ដោយ​ស្បូវជា​ដើម។] មិនត្រូវសេពគប់​នឹងពួកតិរ្ថិយ ត្រូវសេពគប់​នឹងពួកភិក្ខុ​ ត្រូវសិក្សាសិក្ខារបស់ភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​នៅក្នុង​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​ទី​មិនមែន​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវ​នៅក្នុង​អាវាស ឬទីមិនមែន​អាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ​ជា​មួយ​​នឹងភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ត្រូវក្រោកឡើងពីអាសនៈ មិនត្រូវរុករានភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ) មិនត្រូវហាម​ឧបោសថ មិនត្រូវ​ហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ ក្នុង​អធិករណនោះ មិនត្រូវទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវ​ចោទ មិនត្រូវរំលឹក មិនត្រូវ​ប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

ចប់វត្ត៤៣ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះការមិនឃើញ​អាបត្តិ។

[២០៧] គ្រានោះ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ឆន្នភិក្ខុ​នោះ ជា​អ្នក​ដែលសង្ឃ​បានធ្វើ​​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិរួចហើយ ក៏បានចេញ​ពីអាវាសនោះ ទៅ​កាន់​អាវាសដទៃ ឯភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​អាវាសនោះ មិនបានសំពះ មិនបាន​ក្រោកទទួល មិនបានធ្វើអញ្ជលីកម្ម មិនបានធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិនបានធ្វើសក្ការ មិនបានធ្វើសេចក្តីគោរព មិនបានរាប់អាន មិនបានបូជា​។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលបើ​ពួកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មិនបានធ្វើសក្ការ មិនបានធ្វើសេចក្តីគោរព មិនបានរាប់អាន មិនបានបូជា​ ឥតមានគេធ្វើសក្ការហើយ ក៏ចេញ​ពីអាវាសនោះ ទៅ​កាន់អាវាសដទៃទៀត ឯពួកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​អាវាសនោះសោត ក៏មិនបានសំពះ មិនបានក្រោកទទួល មិនបានធ្វើអញ្ជលីកម្ម មិនបានធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិនបានធ្វើសក្ការ មិនបានធ្វើសេចក្តីគោរព មិនបានរាប់អាន មិនបានបូជា​ឡើយ។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលបើ​ពួកភិក្ខុ​លែងធ្វើសក្ការ លែងគោរព លែងរាប់អាន លែងបូជា​ ឥតមានគេធ្វើសក្ការហើយ ក៏ចេញ​ពីអាវាសនោះ ទៅ​កាន់អាវាសដទៃទៀត ឯពួកភិក្ខុ​​ក្នុង​អាវាសនោះសោត ក៏មិនបានសំពះ មិនបានក្រោកទទួល មិនបានធ្វើអញ្ជលីកម្ម មិនបានធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិនបានធ្វើសក្ការ មិនបានធ្វើសេចក្តីគោរព មិនបានរាប់អាន មិនបានបូជា​ឡើយ។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលបើ​ពួកភិក្ខុ​ មិនបានធ្វើសក្ការ មិនបានធ្វើសេចក្តីគោរព មិនបានរាប់អាន មិនបានបូជា​ ឥតមានគេធ្វើសក្ការហើយ ក៏ត្រឡប់​វិលមកក្រុងកោសម្ពីវិញ ឆន្នភិក្ខុ​នោះ ក៏​ប្រព្រឹត្តវត្ត​​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្ត​វត្ត គួរដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម រួចចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយាយយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ​ទាំង​ឡាយ ខ្លួនខ្ញុំ សង្ឃបាន​ធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនបាន​ឃើញ​អាបត្តិ ខ្ញុំបាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត​​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្ត​វត្ត គួរដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម ខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេច​ទៀត។ ឯភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏បានក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនឃើញ​​អាបត្តិ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ចុះ។

[២០៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ឲ្យនិស្ស័យ១ ឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ សង្ឃបានសន្មត​ហើយ ក៏នៅតែប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិន​ត្រូវរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២០៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែល​សង្ឃបាន​ធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ចំពោះ​អាបត្តិណា ហើយនៅតែត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែល​អាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិនោះ១ តិះដៀល​កម្ម១ តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​ដែលធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​អង្គ​៥នេះទេ។

[២១០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ត្រេកអរ​​នឹងការ​សំពះ១ ការក្រោកឡើងទទួល១ អញ្ជលិកម្ម១ សាមីចិកម្ម១ ការនាំអាសនមក១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះទេ។

[២១១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ត្រេកអរ​​នឹងការនាំ​ទីដេកមក១ ទឹកលាងជើង១ តាំងសម្រាប់រងជើង និងវត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង១ ការទទួលយកបាត្រ និងចីវរ១ និងបរិកម្ម (ដុស) ខ្នង ក្នុង​ការងូតទឹក១ របស់ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២១២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​​សីលវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​អាចារវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ១ បំបែក​ពួកភិក្ខុ​ ឲ្យបែកចាកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២១៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់​គ្រហស្ថ១ ទ្រទ្រង់​ទង់ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ១ សេពគប់​នឹងពួកតិរ្ថិយ១ មិនសេពគប់​​នឹងពួកភិក្ខុ​១ មិនសិក្សាសិក្ខារបស់ភិក្ខុ​១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២១៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​នៅក្នុង​អាវាស ដែលមាន​ដម្បូលមួយ១ នៅក្នុង​ទីមិនមែន​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ១ នៅក្នុង​អាវាស ឬទីមិនមែន​អាវាស ដែល​មានដម្បូល​មួយ១ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ មិនបានក្រោក​ចាកអាសន១ រុករានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ)១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២១៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ ទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ចោទ១ រំលឹក១ ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់វត្ត៤៣ ដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។

[២១៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនឲ្យឧបសម្បទា១ មិនឲ្យ​និស្ស័យ១ មិនឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន១ មិនទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ទុកជា​សង្ឃបានសន្មត​ហើយ ក៏មិនប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​រម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២១៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែល​សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ចំពោះ​អាបត្តិណា មិនឲ្យត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែល​អាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិនោះ១ មិនតិះដៀល​​កម្ម១ មិនតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​អ្នកធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៥នេះឯង។

[២១៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មិនត្រេកអរ​​នឹងការ​សំពះ១ ការក្រោកទទួល១ អញ្ជលិកម្ម១ សាមីចិកម្ម១ ការនាំអាសនមកឲ្យ១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៥នេះឯង។

[២១៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មិនត្រេកអរ​​នឹងការនាំ​ទីដេកមក​ឲ្យ១ ទឹក​សម្រាប់​លាងជើង១ តាំងសម្រាប់ទ្រជើង និងវត្ថុសម្រាប់ជូតជើង១ ការទទួលបាត្រ ចីវរ១ និងបរិកម្ម (ដុស) ខ្នង ក្នុង​ការ​ងូតទឹក១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២២០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មិនចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​​សីលវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​អាចារវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ១ មិនបំបែក​ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យបែក)ចាកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២២១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មិនទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់គ្រហស្ថ១ មិនទ្រទ្រង់​ទង់ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ១ មិនសេពគប់​នឹងពួកតិរ្ថិយ១ សេពគប់​​នឹងពួកភិក្ខុ​១ សិក្សាសិក្ខារបស់ភិក្ខុ​១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២២២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មិននៅ​ក្នុង​​អាវាស​មានដម្បូល​មួយ១ មិននៅក្នុង​ទីមិនមែន​ជា​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ១ មិននៅក្នុង​ទីអាវាស ឬទីមិនមែន​អាវាស ដែល​មានដម្បូល​មួយ១ ជា​មួយ​​នឹងភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ក្រោក​ចេញ​ពី​អាសន១ មិនរុករានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ)១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២២៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត១ មិនហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ មិនទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនចោទ១ មិនរំលឹក១ មិនប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះឯង។

ចប់វត្តមានចំនួន៤៣ ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។

[២២៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឆន្នភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំបាទា ភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលី និយាយយ៉ាងនេះ​ថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះករុណា សង្ឃ​បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនឃើញ​អាបត្តិហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។ ត្រូវសូមជា​គំរប់ពីរដងផង។ ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវប្រកាសសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។ បើកម្ម មានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​នេះចុះ។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។ សង្ឃរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​ឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបាន​ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។ សង្ឃរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ដល់​ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយ​ឡើង។ សង្ឃបានរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​​អាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ហើយ ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្មនេះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ ជា​គំរប់៥។

[២២៥] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់ក្នុង​ឃោសិតារាម ជិតក្រុង​កោសម្ពី។ ​សម័យនោះឯង ឆន្នភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងសំដែង​អាបត្តិចេញ​។ ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះ​បង្អាប់ថា ឆន្នភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ មិនសមបើ ​នឹងត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងសំដែងអាបត្តិចេញ​​សោះ។ គ្រានោះ ​ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រោះ​និទាន​នេះ ដំណើរនេះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ក្នុង​វេលានោះ ហើយត្រាស់សួរ​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ឆន្នភិក្ខុ​ត្រូវ​អាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូលថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បន្ទោសថា អំពើនេះ មិនសមគួរ។បេ។ មិនគប្បីធ្វើទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មោឃបុរសនោះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនសមបើ ​នឹងមិនប្រាថ្នា​សំដែងអាបត្តិចេញ​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ ​នឹងបានដឹកនាំពួកជន ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា ឲ្យជ្រះថ្លាឡើងក៏ទេ។បេ។ លុះទ្រង់​បន្ទោសហើយ។បេ។ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយ​ត្រាស់​ហៅភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគ​រួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះ​មិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។

[២២៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវធ្វើយ៉ាងនេះ។ សង្ឃត្រូវចោទឆន្នភិក្ខុ​ជា​មុន លុះចោទហើយ ត្រូវរំលឹក លុះរំលឹកហើយ ត្រូវលើកអាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិឡើងហើយ ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវញុំាងសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​នឹងសំដែងអាបត្តិចេញ​។ បើកម្ម​មានកាលគួរដល់សង្ឃហើយ សង្ឃ​ត្រូវធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​​នឹងសំដែងអាបត្តិចេញ​។ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិហើយ មិនប្រាថ្នា​​នឹងសំដែងអាបត្តិចេញ​។ សង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិន​ឲ្យបរិភោគ​រួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់​ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយ​ឡើង។ សង្ឃ​បានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​​ហើយ ការធ្វើឧក្ខេបនីយកម្មនេះ គួរ​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុ​នោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកទាំង​ឡាយ ចូរប្រាប់គ្នា ក្នុង​​អាវាសតៗទៅ​ថា ឆន្នភិក្ខុ​ សង្ឃបានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ហើយ។

[២២៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​មិន​ប្រកប​​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម មិនប្រកប ​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្ម ដែលធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការមិន​បានសាកសួរ១ កម្មដែលមិន​ធ្វើតាម​ពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិ ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​​វិន័យផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[២២៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​មិន​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​​អង្គ​៣ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ​មិនមែន​​ជា​​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលភិក្ខុ​សំដែងហើយ១។បេ។

[២២៩] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​មិន​បាន​រំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែលមិន​បានលើក​អាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ១។បេ។

[២៣០] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាម​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៣១] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនបានសាកសួរ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៣២] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៣៣] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវ​តាម​ធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះ​ឯង។បេ។

[២៣៤] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិមិនមែន​ជា​ ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១។បេ។

[២៣៥] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលសំដែង​ហើយ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១។បេ។

[២៣៦] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៣៧] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានរំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៣៨] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនបានលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើជា​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ ជា​កម្មមិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​មិនប្រកប​ដោយ​វិន័យ​ផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់អធម្មកម្ម មានចំនួន១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ។

[២៣៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើ តាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិ ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​វិន័យផង ជា​កម្មដែលសង្ឃរម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[២៤០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលមិនបានសំដែង១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្ម​ដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[២៤១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​ដទៃទៀត គឺកម្មដែលបានចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែលបានរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១  កម្មដែលបានលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្ម​ដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[២៤២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១ កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង​គ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌​ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្ម​ដែល​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះ​ឯង។បេ។

[២៤៣] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​ការសាកសួរ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវ​តាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[២៤៤] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៤៥] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៤៦] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១។បេ។

[២៤៧] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលមិនបានសំដែង​ចេញ​១ កម្មដែលធ្វើត្រូវតាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង​គ្នា១។បេ។

[២៤៨] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៤៩] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៥០] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ កម្មដែល​ធ្វើ​ត្រូវ​តាមធម៌១  កម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​​វិន័យ​ផង ជា​កម្ម​ដែល​​រម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់ធម្មកម្ម មានចំនួន១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ។

[២៥១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​បង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណក្នុង​សង្ឃ១ ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការ​កំណត់​អាបត្តិ១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៣នេះឯង។

[២៥២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​​អធិសីល១ ភិក្ខុ​មានអាចារវិបត្តិ ក្នុង​អជ្ឈាចារ១ ភិក្ខុ​មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[២៥៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោល​តិះដៀលព្រះពុទ្ធ១ ពោលតិះដៀលព្រះធម៌១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[២៥៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួក គឺភិក្ខុ​អ្នកបង្កហេតុ បង្កជម្លោះ បង្កវិវាទ បង្កតិរច្ឆានកថា បង្កអធិករណក្នុង​សង្ឃពួក១ ល្ងង់ មិនឆ្លាស មានអាបត្តិច្រើន មិនមានការកំណត់អាបត្តិពួក១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការ​ច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួក​នេះ​ឯង។

[២៥៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​វិបត្តិចាកសីល ក្នុង​អធិសីលពួក១ វិបត្តិចាកអាចារ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ វិបត្តិចាកទិដ្ឋិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

[២៥៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោល​តិះដៀល​ព្រះពុទ្ធពួក១ ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌​ពួក១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកនេះឯង។

ចប់វត្តមានចំនួន៦ ដែលសង្ឃប្រាថ្នា (​នឹងធ្វើ ក៏ធ្វើបាន) ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​។

[២៥៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្មហើយ ព្រោះ​មិន​សំដែង​អាបត្តិចេញ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ។ ការប្រព្រឹត្តវត្ត​​ដោយ​​ប្រពៃ ក្នុង​​ឧក្ខេបនីយកម្ម​នោះ ដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នក​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី ទុកជា​សង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏មិនត្រូវ​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី​ដែរ ភិក្ខុ​នោះ ដែលសង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ​ណា កុំឲ្យត្រូវ​អាបត្តិនោះ​ទៀត ឬអាបត្តិឯទៀត ប្រហែល​នឹងអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​នោះ មិនត្រូវតិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀលពួកភិក្ខុ​ដែលធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ត្រេកអរ​​​នឹង​ការ​សំពះ ការក្រោកទទួល ការធ្វើអញ្ជលីកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមក​ឲ្យ ទឹក​លាងជើង តាំង​ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់​ជូតជើង ការទទួលបាត្រនិងចីវរ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​​វេលា​ងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវចោទភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​សីលវិបត្តិ មិនត្រូវចោទ​ ​ដោយ​​អាចារវិបត្តិ មិនត្រូវចោទ ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ មិនត្រូវចោទ ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ មិនត្រូវ​បំបែក​ពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យបែក) ចាកភិក្ខុ​ផងគ្នា មិនត្រូវទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​ របស់គ្រហស្ថ មិនត្រូវ​ទ្រទ្រង់ទង់​ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ មិនត្រូវសេពគប់​នឹងតិរ្ថិយ ត្រូវតែគប់រកពួកភិក្ខុ​ ត្រូវតែសិក្សាសិក្ខា របស់ភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​នៅ​ក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅ​ក្នុង​ទី​មិនមែន​ជា​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវ​នៅក្នុង​អាវាស ឬទីមិនមែន​ជា​អាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ ​ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត បើឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តមកហើយ ត្រូវតែក្រោកឡើងចាកអាសនៈ មិនត្រូវរុករានភិក្ខុ​ ​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ) មិនត្រូវហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ ​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ) មិនត្រូវទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទគេ មិនត្រូវរំលឹកគេ មិនត្រូវ​ញុះញង់ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

ចប់វត្ត៤៣ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​។

[២៥៨] គ្រានោះ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ឆន្នភិក្ខុ​នោះ លុះត្រូវសង្ឃធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិន​សំដែងអាបត្តិចេញ​ហើយ ក៏ចេញ​អំពីអាវាសនោះ ទៅ​កាន់​អាវាសឯទៀត។ ពួកភិក្ខុ​ ក្នុង​អាវាស​នោះ ក៏មិនថ្វាយបង្គំ មិនក្រោកទទួល មិនធ្វើអញ្ជលីកម្ម មិនធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិន​ធ្វើ​សក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ឡើយ។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលដែលពួកភិក្ខុ​ មិនធ្វើ​សក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ គ្មាននរណាធ្វើសក្ការហើយ ក៏ចេញ​អំពីអាវាសនោះ ទៅ​​កាន់​អាវាស​ដទៃ។ ពួកភិក្ខុ​​ក្នុង​អាវាសនោះ ក៏មិនថ្វាយបង្គំ មិនក្រោកទទួល មិនធ្វើអញ្ជលិកម្ម មិនធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិនធ្វើសក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ទៀតដែរ។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលបើ​ពួកភិក្ខុ​មិនធ្វើសក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ គ្មាននរណាធ្វើសក្ការហើយ ក៏ចេញ​​អំពី​អាវាស​នោះ ទៅ​កាន់អាវាសដទៃទៀត។ ពួកភិក្ខុ​​ក្នុង​អាវាសនោះ ក៏មិនថ្វាយបង្គំ មិនក្រោកទទួល មិនធ្វើអញ្ជលិកម្ម មិនធ្វើ​សាមីចិកម្ម មិនធ្វើសក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ដែរ។ ឆន្នភិក្ខុ​​នោះ កាលដែល​ពួកភិក្ខុ​ មិនធ្វើសក្ការ មិនគោរព មិនរាប់អាន មិនបូជា​ គ្មាននរណា​ធ្វើ​សក្ការ​ហើយ ក៏ត្រឡប់មកក្រុងកោសម្ពីវិញ។ ឆន្នភិក្ខុ​ ក៏ប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្ត​វត្ត គួរដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម ហើយចូលទៅ​រកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និយាយយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ​ទាំង​ឡាយ ខ្ញុំដែលសង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ហើយ ក៏បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត​​ដោយ​​ប្រពៃ និងសម្លបរោម ប្រព្រឹត្ត​វត្ត គួរដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម តើខ្ញុំគប្បីប្រតិបត្តិ​ ដូចម្តេច​ទៀត។ ពួកភិក្ខុ​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះ​ភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូររម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ចុះ។

[២៥៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនគប្បីរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ឲ្យនិស្ស័យ១ ឲ្យសាមណេរ​បម្រើ​ខ្លួន១ ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ទុកជា​សង្ឃសន្មត​ហើយ នៅតែប្រដៅពួកភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២៦០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃបានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ចំពោះ​អាបត្តិណា ហើយនៅតែត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែល​អាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិនោះ១ តិះដៀល​កម្ម១ តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​ដែល​ធ្វើកម្ម១។បេ។

[២៦១] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​ត្រេកអរ​នឹងការសំពះ១ ការក្រោកទទួល១ អញ្ជលិកម្ម១ សាមីចិកម្ម១ ការនាំអាសនមកឲ្យ១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត។បេ។

[២៦២] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​ត្រេកអរ​នឹងការនាំទីដេកមកឲ្យ១ ទឹក​សម្រាប់​លាង​ជើង១ តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់ជូតជើង១ ការទទួលបាត្រ និងចីវរ១ ការដុសខ្នង ក្នុង​​វេលាងូតទឹក១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត។បេ។

[២៦៣] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​ចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​សីលវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​អាចារវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ១ ចោទ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ១ បំបែក​ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យបែកចាក)ពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១។បេ។

[២៦៤] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​ទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់គ្រហស្ថ១ ទ្រទ្រង់​ទង់ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ១ សេពគប់​នឹងពួកតិរ្ថិយ១ មិនសេពគប់​ពួកភិក្ខុ​១ មិនសិក្សាសិក្ខារបស់ភិក្ខុ​១។បេ។

[២៦៥] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​នៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដំបូលមួយ១ នៅក្នុង​ទីមិនមែន​​អាវាស ដែលមានដំបូលមួយ១ នៅក្នុង​អាវាស ឬទីមិនមែន​អាវាស ដែល​មានដំបូល​មួយ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ មិនក្រោក​ចាកអាសន១ រុករានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ)១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះទេ។

[២៦៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ឃាត់ឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ឃាត់បវារណា១ ជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ ទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ចោទគេ១ រំលឹកគេ១ ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់វត្ត៤៣ ដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​។

[២៦៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនឲ្យឧបសម្បទា១ មិនឲ្យនិស្ស័យ១ មិនឲ្យ​សាមណេរ​បម្រើ​ខ្លួន១ មិនទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ បើទុកជា​សង្ឃសន្មត​ហើយ ក៏មិន​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២៦៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​ធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ ចំពោះ​អាបត្តិណា មិនត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែល​​នឹងអាបត្តិ​នោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិនោះ១ មិនតិះដៀល​កម្ម១ មិនតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​អ្នកធ្វើកម្ម១។បេ។

[២៦៩] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​មិនត្រេកអរ​នឹងអភិវាទនកម្ម១ បច្ចុដ្ឋានកម្ម១ អញ្ជលិកម្ម១ សាមីចិកម្ម១ ការនាំអាសនមកឲ្យ១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត។បេ។

[២៧០] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​មិនត្រេកអរ​នឹងការនាំទីដេកមកឲ្យ១ ទឹក​សម្រាប់​លាងជើង១ តាំងទ្រជើង និងវត្ថុសម្រាប់ជូតជើង១ ការទទួលបាត្រ និងចីវរ១ ការដុសខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក១ របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត។បេ។

[២៧១] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​មិនចោទភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ​ដោយ​សីលវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​អាចារវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​ទិដ្ឋិវិបត្តិ១ មិនចោទ​ដោយ​អាជីវវិបត្តិ១ មិនបំបែក​ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យបែក)ចាកពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១។បេ។

[២៧២] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​មិនទ្រទ្រង់ទង់ជ័យ​របស់គ្រហស្ថ១ មិនទ្រទ្រង់​ទង់ជ័យ​របស់តិរ្ថិយ១ មិនសេពគប់ពួកតិរ្ថិយ១ សេពគប់តែពួកភិក្ខុ​១ សិក្សាសិក្ខារបស់ភិក្ខុ​១។បេ។

[២៧៣] អង្គ៥ដទៃទៀត។បេ។ គឺភិក្ខុ​មិននៅក្នុង​អាវាសដែលមានដម្បូលមួយ១ មិននៅ​ក្នុង​ទីមិនមែន​ជា​​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ១ មិននៅក្នុង​ទីជា​អាវាស ឬមិនមែន​ជា​អាវាស ដែល​មានដម្បូល​មួយ១ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ក្រោក​ចាក​អាសន១ មិនរុករានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ខាងក្នុង​ ឬខាងក្រៅ (វិហារ)១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃ​ត្រូវ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[២៧៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនឃាត់ឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនឃាត់បវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ មិនទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនចោទ១ មិនរំលឹក១ មិនប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះឯង។

ចប់វត្ត៤៣ ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ។

[២៧៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឆន្នភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយថ្វាយបង្គំ​បាទា ភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង និយាយយ៉ាងនេះ​ថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំដែលសង្ឃ​បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់​ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​។ ឆន្នភិក្ខុ​​ គប្បីសូម ជា​​គំរប់ពីរដង​ផង។ គប្បីសូម ជា​គំរប់​បីដងផង។ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវប្រកាសសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយា រលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​។ បើកម្ម មាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវ​រម្ងាប់​ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់​ឆន្នភិក្ខុ​​។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់​កិរិយា​រលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​។ សង្ឃរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ គប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​និយាយ​ឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​​គំរប់​បី​ដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ឆន្នភិក្ខុ​នេះ សង្ឃបានធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ បានប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរ​ដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិ​ចេញ​។ សង្ឃរម្ងាប់ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​។ ការ​រម្ងាប់ ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ដល់ឆន្នភិក្ខុ​ គួរដល់​លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ គប្បី​និយាយឡើង។ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​ សង្ឃ​បាន​រម្ងាប់​ដល់​ឆន្នភិក្ខុ​ហើយ ការរម្ងាប់ ឧក្ខេបនីយកម្មនោះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវដំណើរនេះ ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

ចប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែងអាបត្តិចេញ​ ជា​គំរប់៦។

[២៧៦] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុង​វត្តជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ ​សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អរិដ្ឋ ជា​កូន​ នៃត្រកូល​ អ្នកសម្លាប់ត្មាត មានទិដ្ឋិអាក្រក់ មានសភាពយ៉ាងនេះ កើតឡើងថា យើងដឹងច្បាស់នូវធម៌ ដែលព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយថា ធម៌ទាំង​ឡាយឯណា ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ​ ទ្រង់ត្រាស់ថា តែងធ្វើ​សេចក្តីអន្តរាយ ​បានយ៉ាងណា ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើសេចក្តី​អន្តរាយ​ ដល់បុគ្គល​ ​អ្នកសេពទេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​ច្រើនរូប បានឮដំណឹងថា ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​អរិដ្ឋ ជា​កូន នៃត្រកូល​ អ្នកសម្លាប់ត្មាត មានទិដ្ឋិអាក្រក់ មានសភាពយ៉ាងនេះ កើតឡើងដូច្នេះថា យើងដឹង​ច្បាស់ នូវធម៌ ​ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយថា ធម៌ទាំង​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏​មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា តែងធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បានយ៉ាងណា​ ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាច​ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​ អ្នកសេពទេ។ គ្រានោះ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ចូលទៅ​រកអរិដ្ឋភិក្ខុ​ ដែលជា​​កូន នៃត្រកូល ​អ្នកសម្លាប់ត្មាត លុះចូលទៅ​ដល់ហើយ ក៏និយាយពាក្យនេះ ​នឹងអរិដ្ឋ​ភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាតថា ម្នាលអាវុសោអរិដ្ឋ ឮថា អ្នកឯង​ មានទិដ្ឋិអាក្រក់​ មានសភាព​យ៉ាងនេះ កើតឡើងដូច្នេះថា យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌​ ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​សំដែង​ហើយ​ថា ធម៌ទាំង​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា តែងធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បាន​យ៉ាងណា​ ធម៌ទាំង​នោះ មិនអាចធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល ​អ្នកសេពទេ ពិតមែន​ឬ។ អរិដ្ឋ​ភិក្ខុ​​ឆ្លើយថា ម្នាលអាវុសោ យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌ ​ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងថា ធម៌ទាំង​​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ធម៌​ទាំង​​ឡាយ​នោះ មិន​អាច​ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេពទេ ដូច្នោះមែន​។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយនោះ និយាយថា ម្នាលអាវុសោអរិដ្ឋ លោកកុំពោលយ៉ាងនេះ លោកកុំពោបង្កាច់​ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ​ឡើយ ការពោលបង្កាច់​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ មិនល្អទេ ព្រោះថា ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ មិនមែន​​ទ្រង់​ត្រាស់​ដូច្នេះទេ ម្នាលអាវុសោ អរិដ្ឋ ធម៌ទាំង​ឡាយ ដែល​ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ហើយ ​ដោយ​អនេកបរិយាយ ឯធម៌ទាំង​ឡាយនោះ អាចធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេពមែន​ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានសេចក្តី​រីករាយតិច មានទុក្ខច្រើន មានសេចក្តីចង្អៀតចង្អល់​ច្រើន ទោសក្នុង​កាមនេះ មានច្រើន ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​រាងឆ្អឹង មានសេចក្តីទុក្ខច្រើន មានសេចក្តី​ចង្អៀតចង្អល់ច្រើន ទោសក្នុង​កាមនេះមានច្រើន ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​ដុំសាច់។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​គប់ភ្លើងស្មៅ។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​រណ្តៅរងើកភ្លើង។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មាន​ឧបមា ​ដោយ​យល់សប្តិ។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​របស់ខ្ចីគេ។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​​ផ្លែ​ឈើ។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​កាំបិត និង​ជ្រញ់។បេ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​លំពែង និង​ដែក​ស្រួច។បេ។ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​ដោយ​ក្បាលពស់។បេ។ មាន​ទុក្ខច្រើន មានសេចក្តីចង្អៀតចង្អល់ច្រើន ទោសក្នុង​កាម​នេះ មានច្រើន។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត កាលដែលពួកភិក្ខុ​ទាំង​នោះ និយាយ​ដាស់តឿន យ៉ាងនេះហើយ ក៏នៅតែ​ប្រកាន់ទិដ្ឋិលាមកនោះ ​ដោយ​មាំ ហើយនិយាយយ៉ាង​នេះ ​ដដែលថា ម្នាលអាវុសោ យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌​ ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​សំដែង​ហើយ​ថា ធម៌ទាំង​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បាន​យ៉ាងណា​ ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេពបានទេ ដូច្នោះមែន​។ ពួកភិក្ខុ​នោះ មិនអាច​​នឹងដោះ ​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល ​អ្នកសម្លាប់ត្មាត ឲ្យរួចចាកទិដ្ឋិ​ដ៏លាមកនោះបាន។ លំដាប់នោះ ពួក​ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ ចូលទៅ​ក្រាបបង្គំគាល់ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ លុះចូលទៅ​ដល់​ហើយ ក៏ក្រាបបង្គំទូល សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[២៧៧] ព្រោះ​និទាន​នេះ ដំណើរនេះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយ​សួរបញ្ជា​ក់ អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល ​អ្នកសម្លាប់ត្មាត ក្នុង​កាលនោះថា ម្នាលអរិដ្ឋ ឮថា ទិដ្ឋិលាមក មានសភាពដូច្នេះ កើតឡើងដល់អ្នកឯងថា យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌​ ដែល​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់​សំដែង​​ថា ធម៌ទាំង​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តី​អន្តរាយ បាន​យ៉ាងណា​ ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេព​បាន​ទេ ពិតមែន​ឬ។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំដឹងច្បាស់ នូវធម៌​ដែលព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់​សំដែង​ហើយ​ថា ធម៌ទាំង​ឡាយ​ឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បាន​យ៉ាងណា​ ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេពបានទេ ដូច្នោះមែន​។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលមោឃបុរស អ្នកឯង​ដឹងច្បាស់​នូវធម៌ ដែលតថាគត សំដែងហើយយ៉ាងនេះ អំពីអ្នកណា ម្នាលមោឃបុរស ធម៌ទាំង​​ឡាយ ដែលធ្វើ​សេចក្តី​អន្តរាយ តថាគត សំដែងហើយ ​ដោយ​អនេកបរិយាយ មិនមែន​ទេឬ ឯធម៌ទាំង​នោះ អាច​ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល​អ្នកសេព ពិតមែន​ តថាគត​សំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានសេចក្តី​រីករាយតិច មានសេចក្តីទុក្ខច្រើន មានសេចក្តី​ចង្អៀតចង្អល់​ច្រើន ទោសក្នុង​កាម​នេះ មានច្រើន តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​រាងឆ្អឹង។បេ។ មានសេចក្តីទុក្ខច្រើន មានសេចក្តីចង្អៀតចង្អល់ច្រើន ទោសក្នុង​កាមនេះ​ មានច្រើន តថាគត​សំដែង​ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​ដុំសាច់។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​​គប់ភ្លើង​ស្មៅ។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​​រណ្តៅរងើកភ្លើង។បេ។ តថាគត​សំដែង​ថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​យល់សប្តិ។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​របស់ខ្ចីគេ។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​​ផ្លែ​ឈើ។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា​ ​ដោយ​កំាបិត និងជ្រញ់។បេ។ តថាគត​សំដែងថា កាមទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​​ដោយ​លំពែង និងដែកស្រួច។បេ។ តថាគតសំដែងថា កាម​ទាំង​ឡាយ មានឧបមា ​​ដោយ​ក្បាលពស់។បេ។ មានទុក្ខច្រើន មានសេចក្តីចង្អៀតចង្អល់ច្រើន ទោសក្នុង​កាមនេះមានច្រើន ម្នាលមោឃបុរស បើដូច្នោះ អ្នកឯងឈ្មោះ​ថា ពោលបង្កាច់​តថាគត​ផង គាស់រំលើងខ្លួនឯងផង សោយបាប​ជា​ច្រើនផង ​ដោយ​ទិដ្ឋិ ដែលខ្លួនប្រកាន់ខុស ម្នាល​មោឃបុរស ទិដ្ឋិ ដែលអ្នកប្រកាន់ខុសនោះ ​នឹង​ប្រព្រឹត្តទៅ​ ដើម្បីទុក្ខ មិនមែន​​ជា​ប្រយោជន៍ ដល់អ្នក​ឯង អស់កាល​ដ៏វែង ម្នាលមោឃបុរស អំពើ​នោះ មិនមែន​នាំពួក​ជន ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា ឲ្យជ្រះថ្លា ឬនាំពួក​ជន ដែល​ជ្រះថ្លាស្រាប់ហើយ ឲ្យរឹតរឹងតែជ្រះថ្លាឡើងទេ។បេ។ លុះទ្រង់តិះដៀលហើយ។បេ។ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនលះបង់ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ចេញ​ គឺមិនឲ្យ​បរិភោគរួម ជា​មួយ​​នឹងសង្ឃ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន​នៃត្រកូល ​អ្នកសម្លាប់​ត្មាត។

[២៧៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវធ្វើយ៉ាងនេះ សង្ឃ​ត្រូវ​ចោទ​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ដែលជា​កូន ​នៃត្រកូល​ អ្នកសម្លាប់ត្មាត ជា​មុនសិន លុះចោទហើយ ត្រូវរំលឹក លុះ​រំលឹក​ហើយ ត្រូវលើកអាបត្តិឡើង លុះលើកអាបត្តិឡើងហើយ ភិក្ខុ​ដែលឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវញុំាង​សង្ឃ​ឲ្យ​ដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ទិដ្ឋិ​ដ៏លាមក មានសភាព​យ៉ាងនេះ កើតឡើង​ដល់​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត ដូច្នេះថា យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌ដែល​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយថា ធម៌ទាំង​ឡាយឯណា ដែលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បានយ៉ាងណា ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើ​សេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល អ្នកសេពទេ។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​នោះ មិនលះបង់ទិដ្ឋិ​នោះសោះ។ បើកម្ម​មានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃ​គប្បីធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ដែលជា​កូន នៃត្រកូលអ្នកសម្លាប់ត្មាត។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ទិដ្ឋិអាក្រក់ មានសភាពយ៉ាងនេះ កើតឡើងដល់​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ដែលជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត ដូច្នេះថា យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយថា ធម៌ទាំង​ឡាយឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បានយ៉ាងណា ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាចធ្វើ​សេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គលអ្នកសេពទេ។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​នោះ ក៏មិន​លះបង់​ទិដ្ឋិ​នោះសោះ។ សង្ឃ​ធ្វើ​ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល ជា​អ្នកសម្លាប់ត្មាត។ ការធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ គឺមិន​ឲ្យ​បរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត គួរដល់​លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ទិដ្ឋិ​ដ៏លាមក មានសភាពយ៉ាងនេះ កើតឡើងដល់​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត ដូច្នេះថា យើងដឹងច្បាស់ នូវធម៌ ដែល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយថា ធម៌ទាំង​ឡាយឯណា ដែល​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ធ្វើសេចក្តីអន្តរាយ បានយ៉ាងណា ធម៌ទាំង​ឡាយនោះ មិនអាច​ធ្វើ​សេចក្តីអន្តរាយ ដល់បុគ្គល អ្នកសេពទេ។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​នោះ មិនលះ​បង់​ទិដ្ឋិ​នោះចេញ​ទេ។ សង្ឃ​ធ្វើ ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល ជា​អ្នកសម្លាប់ត្មាត។ ការធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនលះបង់ទិដ្ឋិលាមក គឺមិន​ឲ្យ​បរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់​អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល អ្នកសម្លាប់ត្មាត គួរដល់​លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ គឺមិន​ឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ៗបានធ្វើ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល ​អ្នកសម្លាប់ត្មាតហើយ ការធ្វើ ឧក្ខេបនីយកម្មនោះ គួរ​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវដំណើរនេះ ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកទាំង​ឡាយ ចូរប្រាប់គ្នា ក្នុង​អាវាសតៗទៅ​ថា អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូន នៃត្រកូល​ អ្នកសម្លាប់ត្មាត សង្ឃបាន​ធ្វើ ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិ​ដ៏លាមក គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃហើយ។

[២៧៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្ម​មិន​ត្រូវតាមធម៌​ផង ជា​កម្មមិនត្រូវតាមវិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ ​ដោយ​អាក្រក់ផង ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើ ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ ធ្វើ​ដោយ​មិន​បានសាកសួរ១ ធ្វើ​ដោយ​មិនតាមពាក្យ​ប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្ម មិនត្រូវតាម​ធម៌ផង ជា​កម្មមិនត្រូវតាម​វិន័យផង ជា​កម្ម ដែល​រម្ងាប់​ ​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។

[២៨០] អង្គ​៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ ធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ​មិនមែន​​ជា​​ទេសនាគាមិនី១ ធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលសំដែងហើយ១។បេ។

[២៨១] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ​មិន​​រំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ មិនលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ១។បេ។

[២៨២] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ១ ​ធ្វើមិនត្រូវតាម​ធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៨៣] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនបានសាកសួរ១ ​ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​ អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៨៤] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៨៥] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៨៦] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិមិនមែន​ជា​ ទេសនាគាមិនី១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១។បេ។

[២៨៧] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលសំដែងរួច​ហើយ១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣​នេះឯង។បេ។

[២៨៨] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៨៩] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនរំលឹក ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។បេ។

[២៩០] អង្គ៣ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលមិនលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ ជា​កម្មមិនត្រូវតាមធម៌ផង ជា​កម្ម​មិនត្រូវតាមវិន័យ​ផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​​អាក្រក់​ផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់អធម្មកម្ម ១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់។

[២៩១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺកម្មដែលធ្វើ ក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ សួរហើយទើបធ្វើ១ ធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣នេះឯង។

[២៩២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្ម​ប្រកប​​ដោយ​​ធម៌ផង ប្រកប​ដោយ​វិន័យផង ជា​កម្មដែលរម្ងាប់​​ដោយ​ល្អផង ប្រកប​ដោយ​អង្គ៣​ដទៃទៀត គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​មានអាបត្តិ១ ធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ ធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលមិនទាន់សំដែង១។បេ។

[២៩៣] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ រំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១  លើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១។បេ។

[២៩៤] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើក្នុង​ទីចំពោះ​មុខ១ ធ្វើ​ដោយ​ធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង​១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣នេះ​ឯង។បេ។

[២៩៥] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលបញ្ជា​ក់ហើយ ទើបធ្វើ១ ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង​១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​ដោយ​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៩៦] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ ធ្វើត្រូវតាមធម៌១  ធ្វើ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[២៩៧] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​មានអាបត្តិ១ ធ្វើត្រូវតាមធម៌១  ធ្វើ​ដោយ​សេចក្តីព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះ​ឯង។បេ។

[២៩៨] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ជា​ទេសនាគាមិនី១ ធ្វើត្រូវ​តាមធម៌១  ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១។បេ។

[២៩៩] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ ដែលមិនទាន់សំដែង១ ធ្វើត្រូវតាមធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១។បេ។

[៣០០] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលចោទហើយ ទើបធ្វើ១ ​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះឯង។បេ។

[៣០១] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលរំលឹកហើយ ទើបធ្វើ១ ​ធ្វើត្រូវ​តាម​ធម៌១ ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ​៣នេះ​ឯង។បេ។

[៣០២] អង្គ៣​ដទៃទៀត។បេ។ គឺកម្មដែលលើកអាបត្តិឡើងហើយ ទើបធ្វើ១ ធ្វើ​ត្រូវ​តាមធម៌១  ធ្វើ​ដោយ​​សេចក្តី​ព្រមព្រៀង១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​​ទិដ្ឋិអាក្រក់ ជា​កម្មប្រកប​​ដោយ​ធម៌ផង ជា​កម្ម​ប្រកប​ដោយ​​​វិន័យ​ផង ជា​កម្ម​ដែល​​​រម្ងាប់​​ដោយ​​​ល្អ​ផង ប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

ចប់កម្មប្រកប​ដោយ​ធម៌ មានចំនួន១២ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់។

[៣០៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​លះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ គឺភិក្ខុ​អ្នកធ្វើ​ការបង្ក​ហេតុ អ្នកធ្វើការ​បង្កជម្លោះ អ្នកធ្វើការទាស់ទែង អ្នកធ្វើតិរច្ឆានកថា អ្នកធ្វើអធិករណក្នុង​សង្ឃ១ ជា​មនុស្សល្ងង់ មិនឆ្លាស ច្រើនទៅ​​ដោយ​អាបត្តិ មិនមាន​ការ​កំណត់​អាបត្តិ១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការច្រឡូកច្រឡំមិនសមគួរ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​​អង្គ៣នេះឯង។

[៣០៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​​វិបត្តិចាកសីល ក្នុង​​អធិសីល១ វិបត្តិចាកអាចារ ក្នុង​អជ្ឈាចារ១ វិបត្តិចាកទិដ្ឋិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិ១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់​ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​​ដែល​ប្រកប​​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[៣០៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិនលះ​បង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​អង្គ៣ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​​ពោល​តិះដៀល​ព្រះពុទ្ធ១ ពោលតិះដៀលព្រះធម៌១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ដែលប្រកប​ដោយ​​អង្គ៣នេះឯង។

[៣០៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួក គឺភិក្ខុ​ជា​អ្នកធ្វើការបង្កហេតុ ជា​អ្នកធ្វើការ​ជម្លោះ ជា​អ្នកធ្វើសេចក្តីទាស់ទែង ជា​អ្នកធ្វើតិរច្ឆានកថា ជា​អ្នកធ្វើអធិករណក្នុង​សង្ឃពួក១ ល្ងង់ មិនឆ្លាស ច្រើន​ដោយ​អាបត្តិ មិនមានការកំណត់អាបត្តិពួក១ នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ​ដោយ​ការ​ច្រឡូកច្រឡំ​មិនសម​គួរពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ កាលបើ​សង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​លះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​៣ពួក​​នេះ​ឯង។

[៣០៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​វិបត្តិចាកសីល ក្នុង​អធិសីលពួក១ វិបត្តិចាកអាចារ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ វិបត្តិចាកទិដ្ឋិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃ​ប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់​ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​៣ពួកនេះឯង។

[៣០៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធពួក១ ពោលតិះដៀល​ព្រះធម៌​ពួក១ ពោលតិះដៀលព្រះសង្ឃពួក១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បីធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​​៣ពួកនេះឯង។

ចប់កម្មមានចំនួន៦លើក ដែលសង្ឃប្រាថ្នា (​នឹងធ្វើ ក៏ធ្វើបាន) ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​។

[៣០៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ បានធ្វើឧក្ខេបនីយកម្មហើយ ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ។ ការប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​​ឧក្ខេបនីយកម្ម​នោះ ដូច្នេះ គឺមិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ឲ្យទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី ទុកជា​សង្ឃសន្មតរួចហើយ ក៏មិនត្រូវ​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នី​ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ចំពោះ​​អាបត្តិ​ណា កុំឲ្យត្រូវអាបត្តិនោះ​ទៀត ឬអាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែល​នឹងអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិ​នោះ មិនត្រូវតិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀលពួកភិក្ខុ​ដែលធ្វើកម្ម មិនត្រូវហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ ក្នុង​អធិករណនោះ មិនត្រូវទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទ មិនត្រូវរំលឹក មិនត្រូវ​ប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

ចប់វត្ត១៨ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់។

[៣១០] គ្រានោះ សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ គឺមិនឲ្យបរិភោគរួម ជា​មួយ​នឹងសង្ឃ ដល់អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ដែលជា​កូន នៃត្រកូលអ្នកសម្លាប់ត្មាត។ អរិដ្ឋភិក្ខុ​នោះ លុះសង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ហើយ ក៏សឹកចេញ​ទៅ​។ ពួក​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា ដែលមានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល​អ្នកសម្លាប់ត្មាត សង្ឃបាន​ធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ មិនគួរ​​នឹងសឹកសោះ។ គ្រានោះ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាប​បង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះ​ភាគ។

[៣១១] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយ​សួរបញ្ជា​ក់ពួកភិក្ខុ​ ក្នុង​ពេលនោះថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា អរិដ្ឋភិក្ខុ​ ជា​កូននៃត្រកូល​អ្នកសម្លាប់ត្មាត សង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ហើយក៏សឹក​ចេញ​ទៅ​ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក្រាបបង្គំទូលថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់តិះដៀលថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មោឃបុរសនោះ ដែលសង្ឃបានធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ មិនសមគួរ​នឹងសឹកទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំពួកជន ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា ឲ្យជ្រះថ្លាឡើងទេ។បេ។ លុះទ្រង់តិះដៀលហើយ ទ្រង់​ធ្វើ​ធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិ​ដ៏អាក្រក់។

[៣១២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនគប្បីរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ឲ្យឧបសម្បទា១ ឲ្យនិស្ស័យ១ ឲ្យសាមណេរ​បម្រើ​ខ្លួន១ ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ បើទុកជា​សង្ឃសន្មតរួច​ហើយ ក៏នៅតែប្រដៅពួកភិក្ខុ​នី១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គទាំង​៥នេះទេ។

[៣១៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែល​សង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះ​មិន​លះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ចំពោះ​អាបត្តិណា នៅតែត្រូវ​អាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែលគ្នា ​នឹង​អាបត្តិនោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ងនោះ១ តិះដៀល​កម្ម១ តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​ដែល​ធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិន​លះបង់​ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គទាំង​៥នេះទេ។

[៣១៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​ដែលហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ ហាមបវារណា១ ធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ ទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ ចោទ១ រំលឹក១ ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​​ដែល​​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះទេ។

ចប់អង្គមានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃមិនត្រូវរម្ងាប់ ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់​ចេញ​។

[៣១៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​មិនឲ្យឧបសម្បទា១ មិនឲ្យនិស្ស័យ១ មិនឲ្យ​សាមណេរ​បម្រើ​ខ្លួន១ មិនទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ ទុកជា​សង្ឃសន្មត​ហើយ ក៏មិន​ប្រដៅ​ភិក្ខុ​នីទាំង​ឡាយ១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[៣១៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ចំពោះ​អាបត្តិណា ហើយមិនត្រូវអាបត្តិនោះទៀត១ ឬអាបត្តិដទៃ ប្រហែលគ្នា ​​នឹងអាបត្តិ​នោះ១ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិនោះ១ មិនតិះដៀល​កម្ម១ មិនតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​​អ្នកធ្វើកម្ម១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះ​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៥នេះឯង។

[៣១៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់ទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨ គឺភិក្ខុ​មិនហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនហាមបវារណា១ មិនធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ មិនទទួលនាទីជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត១ មិនឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនចោទ១ មិនរំលឹក១ មិនប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួកភិក្ខុ​ផងគ្នា១ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ ដល់​ភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះឯង។

ចប់អង្គមានចំនួន១៨ ដែលសង្ឃត្រូវរម្ងាប់ក្នុង​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​។

[៣១៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧក្ខេបនីយកម្មនោះ សង្ឃត្រូវរម្ងាប់យ៉ាងនេះ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលសង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​នោះ ត្រូវចូល​ទៅ​រក​សង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង សំពះ​បាទា របស់ភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយ​ច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង និយាយយ៉ាងនេះ​ថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំដែលសង្ឃ​ធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់រួចហើយ បាន​ប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​។ ​គប្បីសូមជា​​គំរប់ពីរដង​ផង។ គប្បីសូមជា​គំរប់​បីដងផង។ ភិក្ខុ​អ្នក​ឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីញុំាងសង្ឃឲ្យដឹងថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​​នេះ ដែលសង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​។ បើកម្ម មាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បី​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ​។ នេះជា​ញត្តិ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ ដែលសង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ហើយ បានប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរដល់​កិរិយា​រលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូម​ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិ​អាក្រក់​​ចេញ​។ សង្ឃរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ។ ការរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គ​នោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ខ្ញុំប្រកាស​សេចក្តី​នេះ អស់វារៈជា​គំរប់​ពីរ​ដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំប្រកាសសេចក្តីនេះ អស់វារៈជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ សង្ឃធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ហើយបាន​ប្រព្រឹត្ត​វត្ត​​ដោយ​ប្រពៃ ទាំង​​សម្លបរោម ប្រព្រឹត្តវត្ត គួរ​ដល់​កិរិយារលាស់ខ្លួន ចេញ​ចាកកម្ម មកសូមការ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់​ចេញ​។ សង្ឃរម្ងាប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិ​អាក្រក់​ចេញ​ ដល់ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ។ ការ​រម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះ គួរដល់​លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ ត្រូវស្ងៀម មិនគួរ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ ត្រូវនិយាយឡើង។ ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ សង្ឃ​បាន​រម្ងាប់​ដល់​ភិក្ខុ​ឈ្មោះ​នេះហើយ ការរម្ងាប់​ឧក្ខេបនីយកម្ម​នោះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ ទើបសង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំទុក នូវសេចក្តីនេះ ​ដោយ​​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

ចប់ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះទិដ្ឋិអាក្រក់ចេញ​ ជា​គំរប់៧។

ចប់កម្មក្ខន្ធក ជា​បឋម។

ក្នុង​ខន្ធកនេះ មាន៧រឿង។

ឧទ្ទាននៃកម្មក្ខន្ធកនោះគឺ

[៣១៩] រឿងបណ្ឌុកភិក្ខុ​ និងលោហិតកភិក្ខុ​ ជា​អ្នកធ្វើការបង្កហេតុ​​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយចូលទៅ​រក​ពួកភិក្ខុ​ជា​អ្នកធ្វើការបង្កហេតុ​ដូចគ្នាដែរ ហើយក៏នាំគ្នាប្រឹងប្រែងក្នុង​​ការបង្កហេតុ ការបង្កហេតុទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់​កើត ក៏កើតឡើង ដែលកើតឡើងហើយ ក៏ចំរើនឡើង ពួកភិក្ខុ​អ្នកមានសីលជា​ទីស្រឡាញ់ មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច ក៏ពោលទោស ក្នុង​កណ្តាលបរិសទ្យ ព្រះពុទ្ធជិនស្រី ជា​ព្រះសយម្ភូ ជា​អគ្គបុគ្គល ទ្រង់ប្រាថ្នា​ការស្ថិតស្ថេរ នៃ​ព្រះសទ្ធម្ម ទើបទ្រង់បង្គាប់ឲ្យធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ជិតក្រុងសាវត្ថី។ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ​ ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ ធ្វើ​ដោយ​ការមិនសាកសួរ ធ្វើ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ ​ដោយ​អាបត្តិមិនមែន​ជា​ទេសនាគាមិនី ​ដោយ​អាបត្តិ​ដែល​សំដែង​រួចហើយ១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃ​មិនចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ មិនរំលឹក ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ មិនលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់តែធ្វើ១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ​ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ ធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ​ដោយ​មិនបានសាកសួរ ធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ​ដោយ​មិនតាមពាក្យប្តេជ្ញា ធ្វើ​មិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ តជ្ជនីយកម្មឯណា ដែលសង្ឃធ្វើ​ដោយ​គ្មានអាបត្តិ ធ្វើមិនត្រូវ​តាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក ធ្វើ​ដោយ​អាបត្តិ​មិនមែន​​ជា​ទេសនាគាមិនី ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក១ (តជ្ជនីយកម្មទាំង​នោះ ចាត់ជា​អធម្មកម្ម ជា​អវិនយកម្ម) តជ្ជនីយកម្ម ដែលសង្ឃធ្វើ ​ដោយ​អាបត្តិដែលសំដែងហើយ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក ក៏ចាត់ជា​អធម្មកម្ម ជា​អវិនយកម្ម​ដូចគ្នាដែរ តជ្ជនីយកម្ម ដែលសង្ឃមិនបានចោទ ហើយស្រាប់តែធ្វើ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក ក៏​ដូចគ្នាដែរ កម្មដែលសង្ឃមិនបានរំលឹក ហើយស្រាប់តែ​ធ្វើ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក ក៏​ដូចគ្នាដែរ កម្ម ដែលសង្ឃមិនបានលើកអាបត្តិឡើង ហើយស្រាប់​តែធ្វើ ធ្វើមិនត្រូវតាមធម៌ ធ្វើ​ដោយ​ពួក ក៏​ដូចគ្នាដែរ បណ្ឌិតគប្បីដឹងសុក្កវារ (វារ​នៃកម្មស គឺចំណែកខាងកម្មត្រូវ) តាមទំនង​នៃកណ្ហវារ (វារនៃ​កម្មខ្មៅ គឺចំណែកខាង​កម្មខុស) នោះចុះ។ កាលបើសង្ឃប្រាថ្នា ក៏គប្បី​ធ្វើតជ្ជនីយកម្ម ដល់ភិក្ខុ​ដែលជា​អ្នកបង្កហេតុ ល្ងង់ នៅច្រឡូក​ច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ សង្ឃគប្បីធ្វើ​តជ្ជនីយកម្ម ដល់​ភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីល មានអាចារវិបត្តិ ក្នុង​អជ្ឈាចារ មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិ និងភិក្ខុ​ ដែលពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ សង្ឃគប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្ម​ ដល់ភិក្ខុ​៣ពួកទៀត គឺភិក្ខុ​អ្នកធ្វើនូវការបង្កហេតុ​ពួក១ ល្ងង់ពួក១ នៅច្រឡូកច្រឡំ​ដោយ​គ្រហស្ថពួក១។ ភិក្ខុ​មានសីលវិបត្តិ ក្នុង​អធិសីលពួក១ មានអាចារវិបត្តិ ក្នុង​អជ្ឈាចារពួក១ មានទិដ្ឋិវិបត្តិ ក្នុង​អតិទិដ្ឋិពួក១ (សង្ឃគប្បីធ្វើតជ្ជនីយកម្ម) ដូចគ្នាដែរ ​នឹងភិក្ខុ​ ដែលពោលតិះដៀលព្រះពុទ្ធពួក១ ព្រះធម៌ពួក១ ព្រះសង្ឃពួក១។ ភិក្ខុ​ដែល​សង្ឃបានធ្វើតជ្ជនីយកម្មហើយ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃយ៉ាងនេះ គឺភិក្ខុ​ដែលសង្ឃ​ធ្វើ​តជ្ជនីយកម្មហើយ មិនត្រូវឲ្យឧបសម្បទា មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី បើទុកជា​សង្ឃសន្មតហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅ​ភិក្ខុ​នីឡើយ មិនឲ្យត្រូវអាបត្តិនោះទៀត ឬអាបត្តិ​ដែលប្រហែល​នឹងអាបត្តិមុននោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់​ជា​ងអាបត្តិ​មុននោះ មិនត្រូវតិះដៀលកម្ម មិនត្រូវតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ មិនត្រូវទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវឲ្យ​ធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទ មិនត្រូវ​រំលឹក​ មិនត្រូវ​ប្រកបពួក​ភិក្ខុ​ឲ្យឈ្លោះគ្នា។ តជ្ជនីយកម្ម (មិន) រម្ងាប់​ដោយ​អង្គទាំង​ឡាយ៥ គឺភិក្ខុ​​ឲ្យឧបសម្បទា ឲ្យនិស្ស័យ ឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន ទទួលការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី បើទុកជា​សង្ឃសន្មតហើយ ក៏ទៅ​ប្រដៅភិក្ខុ​នី។ តជ្ជនីយកម្ម មិនរម្ងាប់ (​ដោយ​អង្គ៥ដទៃទៀត) គឺភិក្ខុ​នៅតែត្រូវអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិដែលប្រហែល​នឹងអាបត្តិមុននោះ ឬអាបត្តិដែលធ្ងន់​ជា​ង​អាបត្តិមុននោះ តិះដៀលកម្ម តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម។ ភិក្ខុ​ឯណា ប្រកប​ដោយ​អង្គ៨នេះ គឺហាមឧបោសថ ហាមបវារណា​ ធ្វើជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ ទទួល​នាទីជា​ធំក្នុង​វត្ត ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) ចោទ រំលឹក ប្រកប​ដោយ​ពួកភិក្ខុ​ឲ្យឈ្លោះគ្នា តជ្ជនីយកម្ម របស់ភិក្ខុ​នោះ មិនរម្ងាប់​ឡើយ។ បណ្ឌិតគប្បីដឹងសុក្កវារតាមទំនងនៃកណ្ហវារចុះ។ រឿងសេយ្យសកភិក្ខុ​ ជា​ភិក្ខុ​ល្ងង់ មាន​អាបត្តិច្រើន នៅច្រឡូកច្រឡំ ​ដោយ​គ្រហស្ថ ទើបព្រះសម្ពុទ្ធមហាមុនិ ទ្រង់​បង្គាប់​ឲ្យធ្វើ​និយស្សកម្ម។ រឿងភិក្ខុ​ពីររូបឈ្មោះ​អស្សជិ និងបុនព្វសុក នៅក្នុង​កិដាគិរិជនបទ ជា​អ្នក​មិនសង្រួម ប្រព្រឹត្តអនាចារផ្សេងៗ ទើបព្រះសម្ពុទ្ធជិនស្រី (ទ្រង់​បង្គាប់​ឲ្យធ្វើ) បព្វាជនីយកម្ម ជិតក្រុង​សាវត្ថី។ រឿងសុធម្មភិក្ខុ​ នៅក្នុង​អាវាសរបស់ចិត្តគហបតិ ក្នុង​នគរមច្ឆិកាសណ្ឌ សុធម្មភិក្ខុ​នោះ ជេរ​ចិត្តគហបតិ ជា​ឧបាសក ​ដោយ​ពាក្យតិះដៀល​ដល់ជា​តិ ទើបព្រះតថាគត ទ្រង់បង្គាប់​ឲ្យធ្វើ​បដិសារណីយកម្ម។ រឿង​ឆន្នភិក្ខុ​ក្នុង​ក្រុងកោសម្ពី (ត្រូវអាបត្តិហើយ) ក៏មិនប្រាថ្នា​នឹងឃើញ​​អាបត្តិ។ ទើបព្រះជិនស្រី​ដ៏ឧត្តម ទ្រង់បង្គាប់ឲ្យធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ។ ឆន្ន​ភិក្ខុ​ ក៏មិនប្រាថ្នា​នឹង​សំដែងអាបត្តិនោះឡើយ ព្រះសម្ពុទ្ធ ជា​នាយក​​ដ៏វិសេស ទ្រង់បង្គាប់​ឲ្យធ្វើឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនសំដែង​អាបត្តិចេញ​។ រឿងអរិដ្ឋភិក្ខុ​ មានទិដ្ឋិ​ដ៏លាមក ព្រោះ​អាស្រ័យ​សេចក្តី​មិនដឹង ព្រះជិនស្រីទ្រង់ត្រាស់ឲ្យធ្វើ​ឧក្ខេបនីយកម្ម ព្រោះមិនលះបង់​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់​ចេញ​។ ទ្រង់បង្គាប់​ឲ្យ​ធ្វើនិយស្សកម្ម បព្វាជនីយកម្ម និងបដិសារណីយកម្ម ព្រោះហេតុដូចគ្នាដែរ។ (ឧក្ខេបនីយកម្ម) ព្រោះមិនឃើញ​អាបត្តិ១ មិនសំដែងអាបត្តិ១ មិនលះ​ទិដ្ឋិ​អាក្រក់១ ល្បែង១ មារយាទមិនសមគួរ១ ការបៀតបៀន១ មិច្ឆាអាជីវ១ ទាំង​នេះ ជា​អតិរេកបទ ក្នុង​​បព្វាជនីយកម្ម។ អង្គ៥ គឺភិក្ខុ​ព្យាយាមមិនឲ្យគ្រហស្ថបានលាភ និងពោលទោស​ព្រះរតនត្រ័យ (ជា​ដើម) មាន២លើក មានឈ្មោះ​ថា ទ្វេបញ្ចក ទាំង​នេះ ជា​អតិរេកបទ ក្នុង​បដិសារណីយកម្ម។ មួយវិញទៀត កម្មទាំង​ឡាយពីរ គឺតជ្ជនីយកម្ម១ និយស្សកម្ម១ មានលក្ខណដូចគ្នា។ មួយវិញទៀត កម្មទាំង​ឡាយពីរ គឺបព្វាជនីយកម្ម១ បដិសារណីយកម្ម១ មានអង្គ៨ខ្លះ ថយពី៨ខ្លះ មិនលើសពី៨ឡើយ ឧក្ខេបនីយកម្ម៣នោះ ប្រហែលៗគ្នា ​ដោយ​ការ​ចែកកម្ម​ដ៏សេស អ្នកប្រាជ្ញ គប្បីដឹងតាមទំនង ​នៃតជ្ជនីយកម្ម (នោះចុះ)។

បារិវាសិកក្ខន្ធក

[៣២០] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុង​ជេតវនារាម របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិតក្រុងសាវត្ថី។ សម័យនោះឯង ពួកភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស​ [បរិវាស មាន៤យ៉ាង គឺអប្បដិច្ឆន្នបរិវាស១ បដិច្ឆន្នបរិវាស១ សុទ្ធន្តបរិវាស១ សមោធានបរិវាស១។ ឯអប្បដិច្ឆន្នបរិវាសនោះ បានសំដែង​រួចហើយ ក្នុង​មហាខន្ធក នៃមហាវគ្គ ចំណែក​បរិវាស៣ទៀត​នោះ មានសេចក្តី​ពិស្តារក្នុង​សមុច្ចយក្ខន្ធក។] តែងទទួល​ត្រេកអរ ចំពោះ​​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការទទួលបាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលា​ស្រង់ទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស មិនសមបើ​នឹង​ត្រេកអរ ចំពោះ​​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការទទួល​បាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយសោះ។ ទើប​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[៣២១] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយទ្រង់ត្រាស់សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បានឮថា ពួកភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស ត្រេកអរ​នឹងអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំ​អាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការ​ទទួល​បាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលា​ងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស មិនសមបើ ​នឹងត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំ​អាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការ​ទទួល​បាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលា​ងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយទេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យកើត​សេចក្តីជ្រះថ្លា ដល់ជនទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លាទេ ឬនាំពួកជន ដែលជ្រះថ្លាហើយ ឲ្យរឹងរឹត​តែជ្រះថ្លាឡើងទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសរួចហើយ ទើបទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយមកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស មិនត្រូវ​ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំ​អាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការ​ទទួល​បាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលា​ងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទេ ភិក្ខុ​ឯណាត្រេកអរ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត អនុញ្ញាត ឲ្យភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស (ត្រេកអរ) ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំ​អាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាង​ជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុ​សម្រាប់ជូតជើង ការ​ទទួល​បាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែល ក្នុង​វេលា​ងូតទឹក នៃគ្នា​នឹងគ្នា គឺភិក្ខុ​​ដែលនៅបរិវាស​ដូចគ្នា តាមលំដាប់​ភិក្ខុ​ចាស់ (ខ្ចី)បាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត អនុញ្ញាត​ឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួល​វស្សិកសាដក១ ការលះបង់​ភត្ត [លំដាប់ភត្ត មានឧទ្ទេសភត្តជា​ដើម ដែលសង្ឃត្រូវចែក​ឲ្យដល់​ខ្លួនក្នុង​ថ្ងៃនេះ ហើយខ្លួន​ក៏លះបង់​ភត្តនោះ គឺប្រាប់​ឲ្យចែកដល់ភិក្ខុ​ដទៃសិន ចំណែកខ្លួន ​នឹងសូមទទួល ក្នុង​ថ្ងៃតទៅ​។]១ ការទទួលភត្ត [ទទួល​ចែកភត្ត ដែលខ្លួន​ត្រូវ​បានតាមលំដាប់វស្សាបាន] ១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់ភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់​ភិក្ខុ​ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត ​នឹងបញ្ញត្ត​វត្ត ដល់​ពួកភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស តាមទំនង​ដែលភិក្ខុ​អ្នកនៅបរិវាស ត្រូវប្រព្រឹត្ត។

[៣២២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​​អ្នកនៅបរិវាស) ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ។ ការប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​ការនៅបរិវាសនោះ ដូច្នេះ គឺភិក្ខុ​ដែលនៅ​បរិវាសនោះ មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា [អដ្ឋកថាថា មិនត្រូវធ្វើជា​ឧបជ្ឈាយ៍ ឲ្យឧបសម្បទា ដល់​កុលបុត្ត ប៉ុន្តែ បើបានដាក់វត្តហើយ ​នឹងឲ្យឧបសម្បទា ក៏គួរ។ មិនត្រូវធ្វើជា​អាចារ្យ សូត្រកម្មវាចា កាលបើគ្មានភិក្ខុ​ដទៃ ភិក្ខុ​នោះបានដាក់វត្តហើយ សូត្រកម្មវាចាក៏គួរ។]១ មិនត្រូវឲ្យនិស្ស័យ [មិន​ត្រូវឲ្យនិស្ស័យ ដល់ភិក្ខុ​ជា​អាគន្តុក ភិក្ខុ​ឯណាបានកាន់និស្ស័យទៅ​ហើយ ត្រូវប្រាប់ភិក្ខុ​អស់នោះ​ថា ខ្ញុំធ្វើវិនយកម្ម ត្រូវលោកកាន់យកនិស្ស័យ ក្នុង​សំណាក់ព្រះថេរៈឯណោះចុះ កុំមកធ្វើវត្ត​ដល់​ខ្ញុំឡើយ វេលាចូលស្រុក កុំមកលាខ្ញុំឡើយ។ បើបានហាមយ៉ាងនេះហើយ គេនៅតែធ្វើនោះ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវអាបត្តិទេ។]១ មិនត្រូវឲ្យសាមណេរបម្រើខ្លួន [មិនត្រូវទទួលសាមណេរ​ឯទៀត ទុកជា​សាមណេរដែលខ្លួនបំបួសហើយ ក៏ត្រូវហាមថា ខ្ញុំធ្វើវិនយកម្ម កុំមក​ធ្វើវត្ត​ដល់ខ្ញុំ​ឡើយ។ បើបានហាមយ៉ាងនេះហើយ សាមណេរអស់នោះ នៅតែធ្វើ បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវ​អាបត្តិឡើយ។]១ មិនត្រូវទទួលការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី១ បើទុកជា​សង្ឃសន្មតហើយ ក៏​មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នី១ សង្ឃឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិណា មិនឲ្យ​ត្រូវអាបត្តិ​នោះទៀត១ ឬអាបត្តិ​ដទៃ​ ប្រហែលគ្នា ​នឹង​អាបត្តិនោះ១ ឬត្រូវអាបត្តិដែលធ្ងន់ជា​ងអាបត្តិ​នោះ១ មិនត្រូវតិះដៀលកម្ម​១ មិនត្រូវតិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម១ មិនត្រូវហាមឧបោសថ ដល់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត១ មិនត្រូវ​ហាម​បវារណា១ មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នកមានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ)១ មិនត្រូវ​ទទួល​នាទីជា​ធំ ក្នុង​វត្ត១ មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ)១ មិនត្រូវចោទគេ១ មិនត្រូវរំលឹកគេ១ មិនត្រូវ​ប្រកប​ពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា១។

[៣២៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវដើរមុខ មិនត្រូវអង្គុយ​មុខភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ទីឱកាសឯណា ដែលជា​ទីបំផុត នៃទីអង្គុយ ជា​ទីបំផុតនៃទីដេក (គ្រែ ឬតាំង​ដែល​អាក្រក់ជា​ងគេ) ជា​ទីបំផុតនៃលំនៅ (លំនៅ​ដែលអាក្រក់​ជា​ងគេ) របស់សង្ឃ ៗត្រូវប្រគល់​ឲ្យ​ឱកាសនោះ ដល់​បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវ​ត្រេកអរ ចំពោះ​ឱកាសនោះ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ (មិនត្រូវធ្វើ) ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឲ្យជា​បុរេសមណ (សមណដើរមុខ) ឬបច្ឆាសមណ (សមណដើរក្រោយ) ចូលទៅ​កាន់ត្រកូលទាំង​ឡាយទេ មិនត្រូវសមាទាន​អារញ្ញិក​ធុតង្គ មិនត្រូវ​សមាទានបិណ្ឌបាតិកធុតង្គ មិនត្រូវឲ្យគេនាំចង្ហាន់​បិណ្ឌបាត្រមក (ដើម្បីខ្លួន) ព្រោះ​បច្ច័យនោះ ​ដោយ​គិតថា ជនទាំង​ឡាយកុំដឹង (រឿង) អញឡើយ ​[បារិវាសិកភិក្ខុ​គិតថា អញ​នឹង​អង្គុយឆាន់ក្នុង​វត្តនេះ ហើយ​នឹងរាប់រាត្រីទាំង​ឡាយ កាលបើអញចេញ​ទៅ​បិណ្ឌបាត្រ ​នឹងប្រទះ​ភិក្ខុ​ក្នុង​ស្រុក កាលបើអញមិនប្រាប់ ​នឹងដាច់រាត្រី បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ មិនត្រូវឲ្យគេនាំចង្ហាន់​បិណ្ឌបាត មកដើម្បីខ្លួន ​ដោយ​ហេតុនេះឯង។ ទុកជា​ប្រើឲ្យសាមណេរចំអិន ហើយឆាន់ ក្នុង​វត្ត ​ដោយ​អធ្យាស្រ័យថា កុំឲ្យអ្នកណាមួយ ដឹងសោះឡើយ ដូច្នេះ ក៏មិនបាន បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវតែចូលទៅ​បិណ្ឌបាតក្នុង​ស្រុក។]។

[៣២៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ជា​អាគន្តុក ត្រូវប្រាប់ដល់អាគន្តុកភិក្ខុ​​ផងគ្នា ត្រូវប្រាប់​ក្នុង​ថ្ងៃឧបោសថ ត្រូវប្រាប់ក្នុង​ថ្ងៃបវារណា បើមានជម្ងឺ (មិនអាច​នឹងទៅ​បាន) ប្រើ​បម្រើ​ទៅ​ប្រាប់ក៏បាន។

[៣២៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស [អាវាស បានដល់​ទីសេនាសន ដែលគេធ្វើសម្រាប់នៅ។] ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស [អនាវាស បានដល់​រាន សម្រាប់ទុកអម្បោស រានសម្រាប់ទុកឧស រោងទឹក បង្គន់ និងក្លោងទ្វារ ជា​ដើម។] ដែលគ្មានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣២៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាសណា ដែល​មាន​ភិក្ខុ​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត វៀរលែង​តែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មានសំវាស​ផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិក​ភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់​អាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអនាវាសណា ដែល​មាន​ភិក្ខុ​​មាន​សំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣២៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​ថ្ងៃនេះបាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​ថ្ងៃនេះបាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាសណា អាត្មា​អញ​អាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាកអាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាស​ស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវ​ចេញ​​ចាកអាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ (ឲ្យទាន់) ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន។

[៣២៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមាន​ដម្បូលមួយ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទេ ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ត្រូវក្រោកចាកអាសនៈ ត្រូវ​និមន្តភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាសនៈ (របស់ខ្លួន) មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈមួយ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយលើអាសនៈទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តអង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម ក្នុង​ទីចង្ក្រមមួយ (ជា​មួយ​​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត) កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្តចង្ក្រម ក្នុង​ទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម ក្នុង​ទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវចង្ក្រមក្នុង​ទីចង្ក្រមឡើយ។

[៣២៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅ។បេ។ ជា​មួយ​នឹង​បារិវាសិកភិក្ខុ​ ដែលចាស់​ជា​ងខ្លួន ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ ដែលគួរដល់​កិរិយាទាញ​​ចូលក្នុង​មូលាបត្តិ។បេ។ ជា​មួយ​​នឹងភិក្ខុ​ ដែលគួរដល់​មានត្ត។បេ។ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ ដែលប្រព្រឹត្តមានត្ត។បេ។ មិនត្រូវ​នៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​​អនាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ ដែលគួរដល់អព្ភាន មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​មួយ ជា​មួយ​នឹងអព្ភានារហភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​ដែលគួរដល់អព្ភាន) កាលអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមជា​មួយគ្នា កាលអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាលអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវ​ចង្ក្រម​លើទី​ចង្ក្រម​ឡើយ។

[៣៣០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើគណសង្ឃ មានបារិវាសិកភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ ឲ្យបរិវាស ឲ្យ​មូលាយបដិកស្សនា (ទាញ​ចូលមកកាន់មូលាបត្តិ) ឲ្យមានត្ត គណសង្ឃ មានបារិវាសិកភិក្ខុ​ ជា​គំរប់២០ ឲ្យអព្ភានកម្មនោះ មិនឡើងជា​កម្មផង សង្ឃមិនត្រូវធ្វើផង។

ចប់បារិវាសិកវត្ត៩៤។

[៣៣១] គ្រានោះ ព្រះឧបាលិ​ដ៏មានអាយុ ចូលទៅ​គាល់ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ហើយអង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរ ព្រះឧបាលិ​ដ៏មានអាយុអង្គុយ ក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរ​ហើយ ទើបក្រាបថ្វាយបង្គំ​ទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ការ​ដាច់​រាត្រី​របស់​បារិវាសិកភិក្ខុ​ មានប៉ុន្មាន។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលឧបាលិ ការដាច់​រាត្រី របស់​បារិវាសិកភិក្ខុ​ មាន៣យ៉ាង គឺការនៅរួមគ្នា [គឺនៅជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ក្នុង​លំនៅដែល​មានដម្បូល​មួយរួមគ្នា។]១ ការមិននៅរួមគ្នា [គឺនៅតែឯង មិនបាននៅក្នុង​អាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត។]១ ការមិនប្រាប់ [គឺមិនប្រាប់ ការដែលខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត ដល់ភិក្ខុ​ផងគ្នា មានអាគន្តុកភិក្ខុ​​ជា​ដើម។]១ ម្នាលឧបាលិ ការដាច់រាត្រី របស់បារិវាសិកភិក្ខុ​ មាន៣យ៉ាងដូច្នេះឯង។

[៣៣២] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​សង្ឃប្រជុំគ្នាច្រើន ក្នុង​ក្រុងសាវត្ថី។ ពួកបារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនអាច​​នឹង​ជម្រះបរិវាស។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់អនុញ្ញាតថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត ឲ្យដាក់បរិវាស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯបរិវាសនោះ ភិក្ខុ​ត្រូវដាក់យ៉ាងនេះ។ បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រក​ភិក្ខុ​មួយរូប ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះថា ខ្ញុំសូមដាក់បរិវាស។ បរិវាសឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​ដាក់ហើយ។ ថាខ្ញុំសូមដាក់វត្ត។ បរិវាស បានឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​ដាក់ហើយដែរ។

[៣៣៣] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចេញ​ពីក្រុងសាវត្ថី ហើយចៀសចេញ​ ទៅ​ក្នុង​​ទីនោះៗ។ ពួកបារិវាសិកភិក្ខុ​ អាច​នឹងជម្រះបរិវាសបាន។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​អនុញ្ញាតថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត ឲ្យ​សមាទានបរិវាស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឯបរិវាសនោះ ភិក្ខុ​ត្រូវសមាទានយ៉ាងនេះ។ បារិវាសិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រកភិក្ខុ​មួយរូប ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយនិយាយ​យ៉ាងនេះថា ខ្ញុំសូមសមាទានបរិវាស។ បរិវាស បានឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​សមាទានហើយ។ ថាខ្ញុំសូមសមាទាននូវវត្ត។ បរិវាស បានឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​សមាទានហើយដែរ។

ចប់បារិវាសិកវត្ត។

[៣៣៤] សម័យនោះឯង ពួកភិក្ខុ​ដែលគួរដល់​មូលាយបដិកស្សនា ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនៈមកឲ្យ ការនាំទីដេក​មកឲ្យ ទឹកសម្រាប់​លាងជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់​ជូតជើង ការទទួលបាត្រ និងចីវរ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ហេតុដូចម្តេច ក៏ពួក​ភិក្ខុ​ ដែលគួរដល់មូលាយបដិកស្សនា ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនៈមកឲ្យ ការនាំទីដេក​មកឲ្យ ទឹកសម្រាប់​លាងជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់​ជូតជើង ការទទួលបាត្រ និងចីវរ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ជា​​បកតត្ត​សោះ។ ទើបភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[៣៣៥] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយត្រាស់សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា​ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ពួកមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​​ដែលគួរដល់​កិរិយាទាញ​​ត្រឡប់មករកអាបត្តិដើម) ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់ពួកភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនសមបើ​នឹងត្រេកអរ នូវ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់ពួកភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទេ។ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យកើតសេចក្តីជ្រះថ្លា ដល់ជន​ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់​តិះដៀល​ហើយ ទ្រង់សំដែងធម្មីកថា ត្រាស់ហៅភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយមកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់​ពួកភិក្ខុ​ ជា​​បកតត្ត​ទេ ភិក្ខុ​ណាត្រេកអរ ភិក្ខុ​នោះត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាតអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលា​ស្រង់ទឹក ដល់ពួកមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)បាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាតឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួលវស្សិកសាដក១ ការលះបង់ភត្ត១ ការទទួល​ភត្ត១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់ពួកមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)​បាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត ​នឹងបញ្ញត្តវត្ត ដល់ពួកមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ តាមទំនងដែលពួក​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តតាម។

[៣៣៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រព្រៃ។ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​មូលាយបដិកស្សនានោះ ដូច្នេះ គឺមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនត្រូវ​ឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវ​ឲ្យសាមណេរ​បម្រើ (ខ្លួន) មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី បើទុកជា​សង្ឃបានសន្មតហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នី ភិក្ខុ​ ដែលគួរដល់កិរិយាទាញ​មករកអាបត្តិដើម ចំពោះ​​អាបត្តិណា មិនគួរ​ត្រូវអាបត្តិ​នោះទៀត ឬ​អាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែល​នឹងអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ង​អាបត្តិនោះ មិនត្រូវតិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាមបវារណា ដល់ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ) មិនត្រូវទទួលនាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទ មិនត្រូវ​រំលឹក មិនត្រូវ​ប្រកបពួកភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

[៣៣៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវដើរមុន មិនត្រូវ​អង្គុយ​មុខភិក្ខុ​ជា​បកតត្តឡើយ ឱកាសឯណា ជា​ទីបំផុតនៃទីអង្គុយ ជា​ទីបំផុតនៃទីដេក ជា​ទីបំផុត នៃ​វិហារ​ជា​របស់សង្ឃ សង្ឃត្រូវ​ប្រគល់ឲ្យ​ទីឱកាសនោះ ដល់​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​នោះ មួយ​វិញទៀត​ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវត្រេកអរ​នឹងទីឱកាសនោះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហ​ភិក្ខុ​ (មិនត្រូវធ្វើ) បកតត្តភិក្ខុ​ ឲ្យជា​បុរេសមណ ឬបច្ឆាសមណ ចូលទៅ​កាន់ត្រកូល​ទាំង​ឡាយ​ឡើយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​សមាទាន​អារញ្ញិកធុតង្គ មិនត្រូវ​សមាទានបិណ្ឌបាតិក​ធុតង្គ មិនត្រូវឲ្យគេនាំចង្ហាន់បិណ្ឌបាតមក (ដើម្បីខ្លួន) ព្រោះបច្ច័យនោះ ​ដោយ​គិតថា ជនទាំង​ឡាយ កុំដឹង (រឿង) អញឡើយ។

[៣៣៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែង​តែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែល​​មានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែង​តែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣៣៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ មានសំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ មិនត្រូវទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ មិនត្រូវទៅ​កាន់អនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ មិនត្រូវទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាស​ណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ ​មានសំវាស​ផ្សេងៗគ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការ​អន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់​អាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ មិនត្រូវ​ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​​ទេ។បេ។ មិនត្រូវទៅ​កាន់​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែល​មាន​ពួកភិក្ខុ​​​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣៤០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ គួរចេញ​ចាកអាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ ​មាន​សំវាស​ស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាកអាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន។

[៣៤១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ដម្បូលមួយ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត (ដើរមក) ត្រូវក្រោក​ឡើង​ចាក​អាសនៈ ត្រូវ​និមន្តភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាសនៈ មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈមួយ ជា​មួយ​​នឹង​ភិក្ខុ​​​ជា​បកតត្ត កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយលើអាសនៈទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ទេ កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តអង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈទេ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្តចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាល​បើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវចង្ក្រមលើទីចង្ក្រមទេ។

[៣៤២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​នឹង​បារិវាសិកភិក្ខុ​​ទេ។បេ។ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​​នឹង​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ ដែលចាស់​ជា​ងខ្លួន​ទេ។បេ។ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​នឹងមានត្តារហភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​គួរដល់​មានត្ត)ទេ។បេ។ មិនត្រូវ​នៅ​ជា​​មួយ​​នឹង​មានត្តចារិកភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​ដែលប្រព្រឹត្តមានត្ត) ទេ។បេ។ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​​អនាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយគ្នា​នឹងអព្ភានារហភិក្ខុ​ (ភិក្ខុ​ដែលគួរដល់​អព្ភាន) មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ជា​​មួយគ្នា កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ទេ កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈទេ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ទេ កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវ​ចង្ក្រម​លើទី​ចង្ក្រមទេ។

[៣៤៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើគណសង្ឃ មានមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ ឲ្យបរិវាស ឲ្យ​មូលាយបដិកស្សនា ឲ្យមានត្ត គណសង្ឃ មានមូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​នោះ ជា​គំរប់២០ ឲ្យអព្ភានកម្ម នោះមិនឡើងជា​កម្មផង សង្ឃមិនត្រូវធ្វើផង។

ចប់វត្តរបស់មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​។

[៣៤៤] សម័យនោះឯង ពួកមានត្តារហភិក្ខុ​ ទទួលត្រេកអរនូវ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់បកតត្តភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកមានត្តារហភិក្ខុ​ មិនសមបើ ​នឹងទទួល​ត្រេកអរ នូវអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក នៃ​បកតត្តភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​សោះ។ ទើបភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បានឮថា ពួកមានត្តារហភិក្ខុ​ ទទួលត្រេកអរ នូវ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់បកតត្តភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មិនសមបើ​នឹងទទួលត្រេកអរ នូវ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់បកតត្តភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយទេ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យកើតសេចក្តីជ្រះថ្លា ដល់ជន​ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសរួច​ហើយ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ​មកថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវត្រេកអរ នូវ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់បកតត្តភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ទេ ភិក្ខុ​ណាត្រេកអរ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត នូវអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលា​ស្រង់ទឹក ដល់មានត្តារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)បាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត នូវឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួលវស្សិកសាដិក១ ការលះបង់ភត្ត១ ការទទួល​ភត្ត១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់មានត្តារហភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត ​នឹងបញ្ញត្តវត្ត ដល់ពួកមានត្តារហភិក្ខុ​ តាមទំនងដែលមានត្តារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវប្រព្រឹត្តតាម។

[៣៤៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រព្រៃ ឯការប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​មានត្តនោះ ដូច្នេះ គឺមានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនត្រូវ​ឲ្យនិស្ស័យ មិនត្រូវ​ឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី បើសង្ឃបាន​សន្មត​ហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នីទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែលគួរដល់មានត្ត ព្រោះអាបត្តិណា មិនគប្បី​ត្រូវអាបត្តិ​នោះ ឬ​អាបត្តិដទៃ ប្រហែល​នឹងអាបត្តិមុននោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ង​អាបត្តិមុននោះ មិនត្រូវតិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាម​បវារណា (ដល់​បកតត្តភិក្ខុ​) មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ) មិនត្រូវ​ទទួល​នាទី ជា​ធំក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទ មិនត្រូវ​រំលឹក មិនត្រូវ​ប្រកប​ពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ឡើយ។

[៣៤៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវដើរមុន មិនត្រូវ​អង្គុយខាង​មុខ​បកតត្តភិក្ខុ​ឡើយ ឱកាសឯណា ជា​ទីបំផុតនៃទីអង្គុយ ទីដេក និង​វិហាររបស់សង្ឃ សង្ឃត្រូវ​ប្រគល់ឲ្យ​ទីឱកាសនោះ ដល់​មានត្តារហភិក្ខុ​នោះ មួយទៀត មានត្តារហភិក្ខុ​នោះ ត្រូវ​ត្រេកអរ​ទីឱកាសដែលសង្ឃប្រគល់ឲ្យនោះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវធ្វើបកតត្តភិក្ខុ​ ឲ្យជា​បុរេសមណ ឬបច្ឆាសមណ ចូលទៅ​កាន់ត្រកូល​ទាំង​ឡាយ​ឡើយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​សមាទាន​អារញ្ញិកធុតង្គ មិនត្រូវ​សមាទានបិណ្ឌបាតិក​ធុតង្គ មួយទៀត មិនត្រូវឲ្យគេ​នាំ​ចង្ហាន់​បិណ្ឌបាតមក (ដើម្បីខ្លួន) ព្រោះបច្ច័យនោះ ​ដោយ​គិតថា ជនទាំង​ឡាយ កុំដឹងអាត្មាអញឡើយ។

[៣៤៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ ជា​អាគន្តុក ត្រូវប្រាប់ (ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​វត្ត) ត្រូវប្រាប់ដល់​អាគន្តុកភិក្ខុ​ (ដែលមកដល់កន្លែងខ្លួន) ត្រូវប្រាប់ក្នុង​ថ្ងៃឧបោសថ ត្រូវ​ប្រាប់​ក្នុង​ថ្ងៃបវារណា ត្រូវប្រាប់​រាល់ថ្ងៃ បើមានជម្ងឺ (មិនអាច​​នឹងទៅ​បាន) ត្រូវឲ្យទូតប្រាប់ (ជំនួស​ខ្លួន ក៏បាន)។

[៣៤៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែង​តែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែល​មិន​មាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣៤៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរលែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការ​អន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់​អាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​​។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាស​ណា ដែល​មាន​ពួកភិក្ខុ​​​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែ​មាន​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការ​អន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា​ ដែលមានភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរលែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣៥០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ គួរចេញ​ចាកអាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ ​មាន​សំវាស​ស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាស​ណា ដែលមានភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាកអាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែល​មាន​ភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន។

[៣៥១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទេ ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ត្រូវក្រោក​​ចាក​អាសនៈ ត្រូវ​និមន្តភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាសនៈ មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈមួយ ជា​មួយ​​នឹង​ភិក្ខុ​ ​​ជា​បកតត្ត កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយលើអាសនៈទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាល​បើ​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្តចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាល​បើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រម​លើផែនដី មិនត្រូវចង្ក្រមលើទីចង្ក្រម។

[៣៥២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​នឹង​បារិវាសិកភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​​នឹង​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​នឹងមានត្តារហភិក្ខុ​ ដែលចាស់​ជា​ងខ្លួន​។បេ។ ជា​មួយ​នឹង​មានត្តចារិកភិក្ខុ​។បេ។ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​​អនាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​​នឹងអព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ជា​​មួយគ្នា កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​​ទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវ​ចង្ក្រម​លើទី​ចង្ក្រម។

[៣៥៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើគណសង្ឃ មានមានត្តារហភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ ឲ្យបរិវាស ឲ្យ​មូលាយបដិកស្សនា ឲ្យមានត្ត គណសង្ឃ មានមានត្តារហភិក្ខុ​នោះ ជា​គំរប់២០ ឲ្យអព្ភានកម្ម កម្មនោះមិនឡើងជា​កម្មផង សង្ឃមិនត្រូវធ្វើផង។

ចប់វត្តរបស់មានត្តារហភិក្ខុ​។

[៣៥៤] សម័យនោះឯង ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់​លាងជើង តាំង​សម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់ជូតជើង ការទទួលបាត្រ និងចីវរ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក នៃបកតត្តភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ហេតុដូចម្តេច ក៏ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ ​ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ​ដូច្នោះ ទើបភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។

[៣៥៥] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយត្រាស់សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនសមបើ​នឹងត្រេកអរ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត​ទាំង​ឡាយ​ទេ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា ដល់ជន​ទាំង​ឡាយ ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោសរួច​ហើយ ទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ហើយត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ​មកថា ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវត្រេកអរ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាស្រង់ទឹក របស់ពួកភិក្ខុ​ជា​បកតត្តឡើយ ភិក្ខុ​ណាត្រេកអរ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលា​ស្រង់ទឹក ដល់មានត្តចារិកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាតឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួលសំពត់វស្សិកសាដិក១ ការលះបង់ភត្ត១ ការទទួល​ភត្ត១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់មានត្តចារិកភិក្ខុ​ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត ​នឹងបញ្ញត្តវត្ត ដល់ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ តាមទំនងដែលមានត្តចារិកភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្ត។

[៣៥៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រព្រៃ។ ឯការប្រព្រឹត្ត​វត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​មានត្តនោះ ដូច្នេះ គឺមានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនត្រូវ​ឲ្យ​និស្ស័យ មិនត្រូវ​ឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន មិនត្រូវ​ទទួល​ការសន្មតិខ្លួន ជា​អ្នកប្រដៅភិក្ខុ​នី បើទុក​ជា​​សង្ឃ​សន្មត​ហើយ ក៏មិនត្រូវប្រដៅភិក្ខុ​នី សង្ឃឲ្យមានត្ត ចំពោះ​អាបត្តិណា មិនគប្បី​ត្រូវអាបត្តិ​នោះទៀត ឬ​អាបត្តិដទៃ ដែលប្រហែល​នឹងអាបត្តិនោះ ឬអាបត្តិ​ដែលធ្ងន់ជា​ង​អាបត្តិនោះ មិនត្រូវ​តិះដៀល​កម្ម មិនត្រូវ​តិះដៀល​ពួកភិក្ខុ​អ្នកធ្វើកម្ម មិនត្រូវ​ហាមឧបោសថ មិនត្រូវហាម​បវារណា ដល់​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត មិនត្រូវធ្វើ​ជា​អ្នក​មានមាត់ពាក្យ (ក្នុង​អធិករណនោះ) មិនត្រូវ​ទទួល​នាទី ជា​ធំ​ក្នុង​វត្ត មិនត្រូវ​ឲ្យធ្វើឱកាស (ដើម្បីចោទ) មិនត្រូវចោទ មិនត្រូវ​រំលឹក មិនត្រូវ​ប្រកប​ពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

[៣៥៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវដើរមុន មិនត្រូវ​អង្គុយ​មុខ​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្តឡើយ ឱកាសឯណា ជា​ទីបំផុតនៃអាសនៈ ជា​ទីបំផុតនៃទីដេក ជា​ទីបំផុត នៃវិហារ​របស់​សង្ឃ សង្ឃត្រូវ​ប្រគល់ឱកាសនោះ ដល់ភិក្ខុ​នោះ ឯភិក្ខុ​នោះ ត្រូវ​ត្រេកអរចំពោះ​​ទីឱកាស​នោះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវធ្វើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឲ្យជា​បុរេសមណ ឬបច្ឆាសមណ ចូលទៅ​កាន់ត្រកូល​ទាំង​ឡាយ​ឡើយ មិនត្រូវ​សមាទាន​អារញ្ញិកធុតង្គ មិនត្រូវ​សមាទាន​បិណ្ឌបាតិក​​ធុតង្គ មួយទៀត មិនត្រូវឲ្យគេ​នាំ​ចង្ហាន់​បិណ្ឌបាតមក (ដើម្បីខ្លួន) ព្រោះបច្ច័យនោះ ​ដោយ​គិតថា ជនទាំង​ឡាយ កុំដឹងអាត្មាអញឡើយ។

[៣៥៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ ជា​អាគន្តុក ត្រូវប្រាប់ (ដល់ភិក្ខុ​​ក្នុង​អាវាស ដែលខ្លួនទៅ​ដល់) ត្រូវប្រាប់ដល់​អាគន្តុកភិក្ខុ​ (ដែលមកដល់ទីកន្លែងខ្លួន) ត្រូវប្រាប់ ក្នុង​ថ្ងៃ​ឧបោសថ ត្រូវ​ប្រាប់​ក្នុង​ថ្ងៃបវារណា ត្រូវប្រាប់​រាល់ថ្ងៃ បើមានជម្ងឺ ត្រូវប្រើបម្រើ ទៅ​ប្រាប់ ក៏បាន។

[៣៥៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែសង្ឃ វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែល​មិនមាន​ភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែសង្ឃ វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិន​ត្រូវ​ចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែង​តែ​សង្ឃ វៀរលែង​តែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែល​មិន​មាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែល​មិន​មាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែសង្ឃ វៀរលែង​តែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​​ចាក​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែ​សង្ឃ វៀរលែងតែមានការអន្តរាយ។

[៣៦០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរលែងតែសង្ឃ វៀរលែងតែមានការ​អន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​ចេញ​ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់​អាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់​អនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ទេ​។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាស​ណា ដែល​មាន​​ពួកភិក្ខុ​​​មាន​សំវាស​ផ្សេងៗ​គ្នា វៀរ​លែងតែសង្ឃ វៀរលែងតែ​មាន​ការ​អន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ទេ។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​​ទេ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា​ ដែលមានពួកភិក្ខុ​មានសំវាសផ្សេងៗគ្នា វៀរលែងតែសង្ឃ វៀរ​លែងតែ​មានការអន្តរាយ។

[៣៦១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ គួរចេញ​ចាកអាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់​អាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ ​មាន​សំវាស​ស្មើគ្នា ហើយ​ដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញអាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាក​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាស​ណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញ អាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ គួរ​ចេញ​​ចាកអាវាស ឬ​អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន។បេ។ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​បាន គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែល​​មានពួក​ភិក្ខុ​​ មាន​សំវាសស្មើគ្នា ហើយដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញ អាច​នឹង​ទៅ​​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន។

[៣៦២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត បើឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ត្រូវក្រោក​​ចាក​អាសនៈ ត្រូវ​និមន្តភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាសនៈ មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈមួយ ជា​មួយ​​នឹង​ភិក្ខុ​ ​​ជា​បកតត្ត កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយលើអាសនៈទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈទេ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាល​បើ​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្តចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ឡើយ កាល​បើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រម​លើផែនដី មិនត្រូវចង្ក្រមលើទីចង្ក្រមឡើយ។

[៣៦៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​នឹង​បារិវាសិកភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​​នឹង​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​នឹងមានត្តារហភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​នឹង​មានត្តចារិកភិក្ខុ​ ដែលចាស់​ជា​ងខ្លួន​។បេ។ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវ​នៅ​ក្នុង​​អនាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​​នឹងអព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ជា​​មួយគ្នា កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​​ទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវ​ចង្ក្រម​លើទី​ចង្ក្រមឡើយ។

[៣៦៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើគណសង្ឃ មានមានត្តចារិកភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ ឲ្យបរិវាស ឲ្យ​មូលាយបដិកស្សនា ឲ្យមានត្ត គណសង្ឃ មានមានត្តចារិកភិក្ខុ​នោះ ជា​គំរប់២០ ឲ្យអព្ភាន កម្មនោះមិនឡើងជា​កម្មផង សង្ឃមិនត្រូវធ្វើផង។

[៣៦៥] គ្រានោះ ព្រះឧបាលិ​ដ៏មានអាយុ ចូលទៅ​គាល់​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ លុះចូល​ទៅ​ដល់​ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ហើយអង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរ។ ព្រះឧបាលិ​ដ៏​មានអាយុ អង្គុយក្នុង​ទី​ដ៏សមគួរហើយ ទើបក្រាបបង្គំ​ទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ការដាច់រាត្រី របស់​មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មានប៉ុន្មាន។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលឧបាលិ ការដាច់រាត្រី របស់​មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មាន៤យ៉ាងគឺ ការនៅរួមគ្នា [អដ្ឋកថា ថា គឺនៅក្នុង​ទីមានដម្បូលមួយ ជា​មួយ​នឹងភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត។]១ ការមិននៅរួមគ្នា [នៅតែម្នាក់​ឯង គឺនៅក្នុង​ទី ដែលគ្មានសង្ឃជា​គ្នា។]១ ការមិនប្រាប់ [គឺមិនប្រាប់ ថាខ្លួន​ជា​មានត្តចារិកភិក្ខុ​ ដល់អាគន្តុកភិក្ខុ​ ជា​ដើម។]១ ភិក្ខុ​នោះប្រព្រឹត្តមានត្ត ក្នុង​ពួកបកតត្តភិក្ខុ​មិនគ្រប់ចំនួន [គឺមិនគ្រប់​ចំនួនសង្ឃ តាំងពី៤រូបឡើងទៅ​។]១ ម្នាលឧបាលិ ការដាច់រាត្រី របស់មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មាន៤​យ៉ាង​នេះឯង។

[៣៦៦] សម័យនោះ ភិក្ខុ​សង្ឃប្រជុំគ្នាច្រើន ក្នុង​ក្រុងសាវត្ថី។ ពួកមានត្តចារិកភិក្ខុ​ មិនអាច​ជំរះមានត្តបាន។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត ឲ្យដាក់មានត្តបាន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ត្រូវដាក់មានត្ត យ៉ាងនេះ។ មានត្តចារិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រកភិក្ខុ​១រូប ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង និយាយយ៉ាងនេះថា ខ្ញុំសូមដាក់នូវមានត្ត។ មានត្ត ឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​បានដាក់ហើយ។ ថាខ្ញុំសូមដាក់វត្ត។ មានត្ត ក៏ឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​បានដាក់ហើយ​ដែរ។

[៣៦៧] សម័យនោះ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយចេញ​អំពីក្រុងសាវត្ថី ទៅ​ក្នុង​ទីនោះៗ។ មានត្តចារិកភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ ក៏អាច​ជំរះនូវមានត្តបាន។ ភិក្ខុ​ទាំង​អម្បាលនោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត អនុញ្ញាត ឲ្យសមាទានមានត្ត។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ត្រូវសមាទាន យ៉ាងនេះ។ មានត្តចារិកភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រកភិក្ខុ​១រូប ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង និយាយយ៉ាងនេះថា ខ្ញុំសូមសមាទានមានត្ត។ មានត្ត ឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​បានសមាទានហើយ។ ថាខ្ញុំសូមសមាទានវត្ត មានត្ត ឈ្មោះ​ថា ភិក្ខុ​បានសមាទានហើយ​ដែរ។

ចប់វត្តរបស់មានត្តចារិកភិក្ខុ​។

[៣៦៨] សម័យនោះ ពួកអព្ភានារហភិក្ខុ​ ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម ។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយ។ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយឯណា មានសេចក្តី​ប្រាថ្នាតិច។បេ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏ពោលទោស តិះដៀល បន្តុះបង្អាប់ថា ពួកអព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនសម​បើ ​ត្រេកអរ​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយសោះ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំទូល​សេចក្តីនុ៎ះ ចំពោះ​​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះ​ភាគ។

[៣៦៩] ព្រោះនិទាននេះ ដំណើរនេះ ទើបព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ឲ្យប្រជុំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយ​ត្រាស់សួរភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឮថា អព្ភានារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រេកអរ​​នឹង​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត​ទាំង​ឡាយ ពិតមែន​ឬ។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក្រាបបង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ពិតមែន​។ ព្រះពុទ្ធ​​ដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់​បន្ទោសថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មិនសមបើ ​នឹងត្រេកអរ​អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត​ទាំង​ឡាយ​ទេ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ អំពើនេះ មិនមែន​នាំឲ្យជ្រះថ្លា ដល់ពួកជន​ដែលមិនទាន់ជ្រះថ្លា​ទេ។បេ។ លុះទ្រង់បន្ទោស​ហើយ ទើបទ្រង់ធ្វើធម្មីកថា ត្រាស់ហៅ​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ​មកថា ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវត្រេកអរ​ ​នឹងអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការ​ដុស​ក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តទាំង​ឡាយឡើយ ភិក្ខុ​ឯណាត្រេកអរ ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ តថាគតអនុញ្ញាត អភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម។បេ។ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក ដល់អព្ភានារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត​អនុញ្ញាត ឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួលសំពត់វស្សិកសាដិក១ ការលះបង់ភត្ត១ ការទទួល​ភត្ត១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់​អព្ភានារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តាមលំដាប់ចាស់ (ខ្ចី)។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ តថាគត ​នឹងបញ្ញត្តវត្ត ដល់ពួកអព្ភានារហភិក្ខុ​ តាមទំនងដែលអព្ភានារហភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវប្រព្រឹត្ត។

[៣៧០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ ត្រូវប្រព្រឹត្តវត្ត​ដោយ​ប្រព្រៃ ឯការប្រព្រឹត្ត​វត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ ក្នុង​អព្ភាននោះ ដូច្នេះ គឺអព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវឲ្យ​ឧបសម្បទា មិនត្រូវ​ឲ្យ​និស្ស័យ មិនត្រូវ​ឲ្យសាមណេរ​បម្រើខ្លួន។បេ។ វត្តរបស់​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ ដូចម្តេចមិញ វត្តរបស់​មានត្តារហភិក្ខុ​ក្តី មានត្តចារិកភិក្ខុ​ក្តី អព្ភានារហភិក្ខុ​ក្តី ទាំង​៣ពួក ក៏មានសេចក្តី​ដូចគ្នា យ៉ាង​នោះដែរ បណ្ឌិត គប្បីឲ្យពិស្តារចុះ។បេ។ មិនត្រូវ​ប្រកប​ពួក​ភិក្ខុ​ (ឲ្យឈ្លោះ) ​នឹងពួក​ភិក្ខុ​ផងគ្នា។

[៣៧១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវដើរមុន មិនត្រូវ​អង្គុយ​មុខ​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្តឡើយ ទីឱកាសឯណា ដែលជា​ទីបំផុតនៃអាសនៈ ជា​ទីបំផុតនៃទីដេក ជា​ទីបំផុត នៃវិហារ​របស់​សង្ឃ សង្ឃត្រូវ​ប្រគល់ឲ្យទីឱកាសនោះ ដល់ភិក្ខុ​នោះ ភិក្ខុ​នោះសោះ ក៏ត្រូវ​ត្រេកអរ ​នឹង​ទី​ឱកាស​​នោះដែរ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ (មិនត្រូវធ្វើ) ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឲ្យជា​​បុរេសមណ ឬបច្ឆាសមណ ចូលទៅ​កាន់ត្រកូល​ទាំង​ឡាយ​ឡើយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវ​សមាទាន​អារញ្ញិកធុតង្គ មិនត្រូវ​សមាទាន​បិណ្ឌបាតិក​​ធុតង្គ មួយវិញទៀត មិនត្រូវឲ្យគេ​នាំ​ចង្ហាន់​បិណ្ឌបាតមក (ដើម្បីខ្លួន) ព្រោះបច្ច័យនោះ ​ដោយ​គិតថា ជនទាំង​ឡាយ កុំដឹង (រឿង) អាត្មាអញឡើយ។

[៣៧២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមិនមានភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវចេញ​ចាកអាវាស ដែល​មាន​ភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អនាវាស ដែល​មិនមាន​ភិក្ខុ​ទេ វៀរ​លែងតែមានភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត វៀរលែងតែ​មាន​ការអន្តរាយ បណ្ឌិត គប្បី​ឲ្យពិស្តារ តាមន័យ​ ដែលមានហើយខាងក្រោមចុះ។បេ។ ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ គួរចេញ​​ចាកអាវាស ដែលមាន​ភិក្ខុ​។បេ។ ចាកអនាវាស។បេ។ ចាកអាវាស ឬអនាវាស ទៅ​​កាន់​អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ចាកអនាវាស ដែលមានភិក្ខុ​។បេ។ ទៅ​កាន់អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មានភិក្ខុ​ គឺអាវាស ឬអនាវាសណា ដែលមានពួកភិក្ខុ​ ​មាន​សំវាស​ស្មើគ្នា ហើយ​ដឹងថា អាវាស ឬអនាវាសណា អាត្មាអញ អាច​នឹងទៅ​ឲ្យទាន់ ក្នុង​​ថ្ងៃនេះ​បាន។

[៣៧៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែល​មាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​នឹង​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ឃើញ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្តហើយ ត្រូវក្រោក​​ចាក​អាសនៈ ត្រូវ​និមន្តភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ​ដោយ​អាសនៈ មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈមួយ ជា​មួយ​​នឹង​ភិក្ខុ​ ​​ជា​បកតត្ត កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយលើអាសនៈទាប មិនត្រូវអង្គុយ​លើអាសនៈខ្ពស់ឡើយ កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្ត​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាល​បើ​ភិក្ខុ​​ជា​បកតត្តចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាល​បើ​ភិក្ខុ​​ជា​​បកតត្ត ចង្ក្រម​លើផែនដី មិនត្រូវចង្ក្រមលើទីចង្ក្រមឡើយ។

[៣៧៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អព្ភានារហភិក្ខុ​ មិនត្រូវនៅជា​មួយ​នឹង​បារិវាសិកភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​​នឹង​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​នឹងមានត្តារហភិក្ខុ​។បេ។ ជា​មួយ​នឹង​មានត្តចារិក​ភិក្ខុ​។បេ។ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ មិនត្រូវនៅ​ក្នុង​​អនាវាស ដែលមានដម្បូល​មួយ មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមាន​ដម្បូល​មួយ ជា​មួយ​​នឹង​អព្ភានារហភិក្ខុ​ ដែលចាស់ជា​ងខ្លួន មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ជា​​មួយគ្នា (កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ដែលចាស់ជា​ងខ្លួន) អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​​ទាប (អព្ភានារហភិក្ខុ​ ដែលខ្ចីជា​ង) មិនត្រូវអង្គុយ​លើ​អាសនៈ​ខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រម​ជា​មួយគ្នា កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រម លើទី​ចង្ក្រមទាប មិនត្រូវចង្ក្រម លើទីចង្ក្រម​ខ្ពស់ កាលបើអព្ភានារហភិក្ខុ​ ចង្ក្រមលើផែនដី មិនត្រូវ​ចង្ក្រម​លើទី​ចង្ក្រមឡើយ។

[៣៧៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើគណសង្ឃ មានអព្ភានារហភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ ឲ្យបរិវាស ឲ្យ​មូលាយបដិកស្សនា ឲ្យមានត្ត គណសង្ឃ មានអព្ភានារហភិក្ខុ​នោះ ជា​គំរប់២០ ឲ្យអព្ភាន កម្មនោះមិនឡើងជា​កម្មផង សង្ឃមិនត្រូវធ្វើផង។

ចប់វត្តរបស់អព្ភានារហភិក្ខុ​។

ចប់បារិវាសិកក្ខន្ធក ជា​គំរប់២។

ក្នុង​ខន្ធកនេះ មាន៥រឿង។

ឧទ្ទាននៃបារិវាសិកក្ខន្ធកនោះគឺ

[៣៧៦] បារិវាសិកភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តែងត្រេកអរ​នឹងអភិវាទនកម្ម បច្ចុដ្ឋានកម្ម អញ្ជលិកម្ម សាមីចិកម្ម ការនាំអាសនមកឲ្យ ការនាំទីដេកមកឲ្យ ទឹកសម្រាប់លាងជើង តាំងសម្រាប់ទ្រជើង វត្ថុសម្រាប់ជូតជើង ការទទួលបាត្រ និងចីវរ ការដុសក្អែលខ្នង ក្នុង​វេលាងូតទឹក របស់ភិក្ខុ​ជា​​បកតត្តទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ដែលមានសីលជា​ទីស្រឡាញ់ ក៏ពោលទោស។ អាបត្តិទុក្កដ មានដល់បារិវាសិកភិក្ខុ​ ដែលត្រេកអរ (នូវអភិវាទនកម្ម ជា​ដើមនោះ) ទ្រង់អនុញ្ញាតឧបោសថ១ បវារណា១ ការទទួល​សំពត់វស្សិកសាដិក១ ការលះបង់ភត្ត១ ការទទួល​ភត្ត១ ទាំង​៥យ៉ាង ដល់​គ្នា​នឹងគ្នា តាមលំដាប់ចាស់ខ្ចី ការប្រព្រឹត្តវត្ត ​ដោយ​ប្រពៃ (របស់ពួកបារិវាសិកភិក្ខុ​) បារិវាសិកភិក្ខុ​ ទៅ​ជា​មួយ​នឹងបកតត្តភិក្ខុ​បាន ឱកាសឯណា ដែលជា​ទីបំផុត (នៃសេនាសន បារិវាសិកភិក្ខុ​ គួរ​ត្រេកអរ ​នឹងឱកាស ជា​ទីបំផុត នៃសេនាសននោះ)បាន បារិវាសិកភិក្ខុ​ មិនត្រូវធ្វើបកតត្តភិក្ខុ​ ឲ្យជា​បុរេសមណ ឬបច្ឆាសមណ មិនត្រូវសមាទានអារញ្ញិកធុតង្គ និងបិណ្ឌបាតិកធុតង្គ និង​ឲ្យ​នាំបិណ្ឌបាតមក ត្រូវប្រាប់​វត្ត ដល់អាគន្តុកភិក្ខុ​ ត្រូវប្រាប់វត្ត ក្នុង​ថ្ងៃឧបោសថ ក្នុង​ថ្ងៃបវារណា (បើ​មានជម្ងឺ) ​នឹងប្រើបម្រើទៅ​ប្រាប់ក៏បាន មួយទៀត បារិវាសិកភិក្ខុ​ ទៅ​កាន់អាវាស ដែលមានភិក្ខុ​​បាន មិនត្រូវនៅក្នុង​អាវាស ឬអនាវាស ដែលមានដម្បូលមួយ កាលបើភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត អង្គុយ​លើផែនដី មិនត្រូវអង្គុយលើអាសន កាលបើ​ភិក្ខុ​ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើទីចង្ក្រមទាប (មិនត្រូវ​ចង្ក្រម លើទីចង្ក្រមខ្ពស់) កាលបើ​ភិក្ខុ​ ជា​បកតត្ត ចង្ក្រមលើផែនដី (មិនត្រូវចង្ក្រម) លើទីចង្ក្រមឡើយ មិន​ត្រូវនៅរួម​នឹងបារិវាសិកភិក្ខុ​ ដែលចាស់ជា​ងខ្លួន កម្មដែលមាន​បារិវាសិកភិក្ខុ​ ជា​គំរប់៤ មិនឡើង​ជា​កម្ម ទ្រង់សំដែងការដាច់រាត្រី និងការជម្រះបរិវាស ទ្រង់អនុញ្ញាតការដាក់វត្ត និងការ​សមាទាន​វត្តទាំង​នេះ បារិវាសិកភិក្ខុ​ ត្រូវដឹងរាល់គ្នា សូម្បី​មូលាយបដិកស្សនារហភិក្ខុ​ មានត្តារហភិក្ខុ​ មានត្តចារិកភិក្ខុ​ អព្ភានារហភិក្ខុ​ ក៏គប្បីដឹង តាមន័យដែលផ្សេងៗគ្នា យ៉ាងនេះចុះ។ ការដាច់​រាត្រី​ទាំង​ឡាយ របស់បារិវាសិកភិក្ខុ​ មាន៣ របស់មានត្តចារិកភិក្ខុ​ មាន៤ មិនស្មើគ្នា មួយទៀត ភិក្ខុ​​ប្រព្រឹត្តមានត្ត ត្រូវប្រាប់​វត្តសព្វថ្ងៃៗ។ កម្មទាំង​ពីរ ជា​កម្មប្រហែលៗគ្នា កម្មទាំង​៣ ដែលសេស​សល់ ក៏ស្មើគ្នាៗ។

សមុច្ចយក្ខន្ធក

[៣៧៧] សម័យនោះ ព្រះពុទ្ធជា​ម្ចាស់​ដ៏មានព្រះភាគ គង់ក្នុង​វត្តជេតពន របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ វេលានោះឯង ឧទាយិ​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ [អាបត្តិប្រកប​ដោយ​ចិត្តក្លែង ហៅថា សញ្ចេតនិក ការញុំាង​ទឹកសុក្ក ឲ្យ​ឃ្លាត​​ចេញ​ ហៅថា សុក្កវិសដ្ឋិ] តែមិនបានបិទបាំង​ទេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​​ឡាយ​ថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទេ តើខ្ញុំ​ ត្រូវ​ប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេចហ្ន៎។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ទៅ​ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យមានត្ត៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។

[៣៧៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះបាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ ហើយ​​អង្គុយប្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​នោះ មក​សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទ​បាំង​​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ជា​គំរប់ពីរដងទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ​ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទ​បាំង​ទុក។

[៣៧៩] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​​ទុកទេ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​​នោះ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​​ទុក។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃឲ្យដឹង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិត​ឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​​ទុកទេ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក។ សង្ឃ ក៏ឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ កិរិយាឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិន​បាន​បិទបាំង​​ទុកទេ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​​នោះ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិន​បាន​បិទបាំង​​ទុក។ សង្ឃ ក៏ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក។ កិរិយាឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់​លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិន​បាន​បិទបាំង​​ទុកទេ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក។ សង្ឃ ក៏ឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ កិរិយាឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ​ដល់​លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ មានត្ត ៦រាត្រី ដែលសង្ឃ​បានឲ្យដល់ ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៣៨០] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែ​អាវុសោ ខ្ញុំ​ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​​ទុក សង្ឃ​ក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិន​បាន​​បិទបាំង​​ទុកហើយ ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៅ​។ ភិក្ខុ​​ទាំង​​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​​ទាំង​​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើអព្ភានកម្ម [ពាក្យថា អព្ភានកម្ម បានខាង កម្មដែល​សង្ឃហៅរក​បារិវាសិកភិក្ខុ​ មកជា​បកតត្តភិក្ខុ​វិញ។] ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។

[៣៨១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវធ្វើអព្ភានកម្ម យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទា​ភិក្ខុ​​ចាស់​​ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏​ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃ​​ក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​​បិទបាំង​​ទុក បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ ឥឡូវ មក​សូម​អព្ភានកម្ម ​នឹងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​​បិទ​បាំង​​​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃ​ក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​នោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ មកសូមអព្ភានកម្ម ​នឹងសង្ឃ ជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះ​សង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បាន​សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃ​ក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​​ទុក បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ មកសូមអព្ភានកម្ម ​នឹងសង្ឃ ជា​គំរប់​បីដងផង។

[៣៨២] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានមកសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃបានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ មកសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរធ្វើ​អព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃឲ្យដឹង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិត​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានមកសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុករួចហើយ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ មកសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើ​អព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់​ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្តដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិន​គាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ ត្រូវពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិ​ភិក្ខុ​​នេះ ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃ​ក៏បាន​ឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​​បិទ​បាំង​​​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាន​សន្សំ​​មានត្ត​រួចហើយ មកសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើ​អព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់​ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្តដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គ​ណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោល​ឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុក។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​​ទុករួចហើយ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ មកសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើ​អព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់​ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្តដល់លោក​​ដ៏មានអាយុអង្គ​ណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ សង្ឃ​បានធ្វើអព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ អព្ភានកម្ម គាប់ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តី​នេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៣៨៣] សម័យនោះឯង ឧទាយិ​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ តើខ្ញុំ​ត្រូវប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេចទៅ​។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យឯកាហបរិវាស (បរិវាស១ថ្ងៃ) ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបានបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃចុះ។

[៣៨៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ឥឡូវ ខ្ញុំនោះ មក​សូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​១ថ្ងៃ។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៣៨៥] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូមឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃចុះ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូម​ឯកាហបរិវាស​​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏ឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក​១ថ្ងៃ។ ការឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​ទុក១ថ្ងៃ គាប់ចិត្តដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូមឯកាហបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ សង្ឃក៏ឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃ។ ការឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ​១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ គាប់ចិត្តដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោល​ឡើង។ ឯកាហបរិវាស សង្ឃបានឲ្យ ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក១ថ្ងៃរួចហើយ ការឲ្យ​ឯកាហបរិវាស​នោះ គាប់ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំចាំនូវសេចក្តី​នេះទុក ​ដោយ​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាង​នេះ។

[៣៨៦] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានមកសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃហើយ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ តើខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេចទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។

[៣៨៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះបាទា​ភិក្ខុ​​ចាស់​ទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយ​ច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានមកសូម​ឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃហើយ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ មកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូមជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៣៨៨] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពលត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានមកសូម​ឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ បើកម្មមានកាល​ដ៏សមគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃឲ្យដឹង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានមកសូម​ឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ ការឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក​១ថ្ងៃ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំ​ពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិត​ឧទាយិភិក្ខុ​​នេះ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាន​មក​សូម​​ឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។ ការឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​​ទុក​១ថ្ងៃ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិន​គាប់​ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ មានត្ត​៦រាត្រី សង្ឃបានឲ្យដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​​ទុក​១ថ្ងៃ ការឲ្យមានត្តនោះ គួរដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តី​នេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៣៨៩] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែ​អាវុសោ ខ្ញុំ​ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ឯកាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ សង្ឃ​ក៏បានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានមកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួច​ហើយ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចតទៅ​ទៀត។ ភិក្ខុ​​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើអព្ភានកម្ម ចំពោះ​ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។

[៣៩០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវធ្វើអព្ភានកម្ម យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ ហើយអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃបានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម ​នឹងសង្ឃ។បេ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ​ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​បាន​ឲ្យ​ឯកាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ សង្ឃក៏​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បានសន្សំ​មានត្ត​រួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម ​នឹងសង្ឃ ជា​គំរប់បីដងផង។

[៣៩១] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានមកសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃហើយ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ បើកម្មមានកាល​ដ៏សមគួរ ដល់សង្ឃ​ហើយ សង្ឃគួរឲ្យអព្ភានកម្ម ចំពោះ​ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាន​នៅ​បរិវាស​រួចហើយ បានមកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃហើយ។ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើអព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្តដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ឯកាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃហើយ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាន​នៅ​បរិវាស​រួចហើយ បានមកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ​ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១ថ្ងៃហើយ។ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើអព្ភានកម្ម ចំពោះ​​ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏​មាន​អាយុ​អង្គ​ណា​ទេ លោក​ដ៏​មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ សង្ឃបានធ្វើ​អព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​​ហើយ ការធ្វើអព្ភានកម្ម គាប់ចិត្តដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម ខ្ញុំសូម​ចាំសេចក្តី​នេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៣៩២] សម័យនោះឯង ឧទាយិភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​​ទុក២ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក៣ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក​៤ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក​៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​​ទុក២ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក៣ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក​៤ថ្ងៃ បិទបាំង​ទុក​៥ថ្ងៃហើយ តើខ្ញុំ​ត្រូវប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេចទៅ​។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស (បរិវាស៥ថ្ងៃ) ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបានបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃចុះ។

[៣៩៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ហើយពោលយ៉ាងនេះ (​នឹងសង្ឃ)ថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​នោះ មក​សូមបញ្ចាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៣៩៤] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានមកសូមបញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃចុះ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានមកសូម​បញ្ចាហបរិវាស​​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏ឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ការឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ គាប់ចិត្តដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​នោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំ​ពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាន​មក​សូម​បញ្ចាហបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏ឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ការឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ​១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោល​ឡើង។ បញ្ចាហបរិវាស សង្ឃបានឲ្យ ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃហើយ ការឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស​នោះ គាប់ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តី​នេះទុក ​ដោយ​​អាការ​​ស្ងៀម​យ៉ាង​នេះ។

[៣៩៥] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវអាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ តើខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេចហ្ន៎។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំ​យកសេចក្តីនុ៎ះ ទៅ​ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ (អាបត្តិដើម) ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុកចុះ។

[៣៩៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិហើយ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​នោះ ​សូមការ​ទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទ​បាំង​​​ទុក។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៣៩៧] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបិទបាំង​ទុកទេ ទើបឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ បើកម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃឲ្យដឹង។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏សូមការទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ សង្ឃទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ការទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏​ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏សូមការទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ សង្ឃទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ការទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ឧទាយិភិក្ខុ​ សង្ឃ​បានទាញ​​មកដាក់ ក្នុង​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុកហើយ ការទាញ​​នោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៣៩៨] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវអាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែ​មិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏បាន​ប្រាប់​ដល់​ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ សូមការទាញ​​មកដាក់ ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិន​បានបិទបាំង​ទុក សង្ឃក៏​បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះបាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់​មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក តើខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេច​ទៅ​ទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំ​យកសេចក្តីនុ៎ះ ទៅ​ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុកចុះ។

[៣៩៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ហើយសំពះបាទា​ភិក្ខុ​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ សូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ឥឡូវ ខ្ញុំ​នោះ ​សូមការ​ទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទ​បាំង​​​ទុក។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤០០] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបិទបាំង​ទុកទេ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូម​ការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​​ ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​ ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ សង្ឃក៏ទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ការទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃ​បានទាញ​​ ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុកហើយ ការ​ទាញ​​​នោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤០១] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូមបញ្ចាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការ​ទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក សង្ឃក៏ទាញ​​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរ​ដល់​មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ បានសូមការទាញ​​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចតទៅ​ទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ បាននាំយក​សេចក្តី​នុ៎ះ ទៅ​ក្រាបបង្គំ​ទូលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ចុះ។

[៤០២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឲ្យ​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ ហើយ​អង្គុយ​ច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ បានសូមបញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឥឡូវ ខ្ញុំនោះបានសូមការទាញ​​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​​ខ្ញុំ​នោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិន​បាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ បានសូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ​បាននៅបរិវាសរួចហើយ មកសូម​មានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ (ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤០៣] ​ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​​មកដាក់ ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ឥឡូវ សូមមានត្ត៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យមានត្ត៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ចុះ។  នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏បានសូមការទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​​ ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅ​បរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិន​បានបិទបាំង​ទុកទេ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​ ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត​៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ សង្ឃក៏​ឲ្យមានត្ត៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ការឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃ​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ហើយ ការឲ្យ​​នោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំរឿងនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤០៤] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងតែប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូមបញ្ចាហបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការ​ទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក សង្ឃក៏ទាញ​​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរ​ដល់​មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការទាញ​​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក ហើយខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​៣ ខ្ញុំនោះ កំពុង​តែប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិ​ដូចម្តេច​តទៅ​​ទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ បាននាំយក​សេចក្តី​នុ៎ះ ក្រាបបង្គំ​ទូលព្រះមានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់​ត្រាស់​ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរទាញ​ ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ហើយសឹម​ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រីទៅ​ចុះ។

[៤០៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ ហើយ​អង្គុយ​ច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ ក៏បានសូមបញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកទេ  ខ្ញុំនោះបាន​សូម​ការ​ទាញ​​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​​ខ្ញុំ​នោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិន​បាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បាននៅ​បរិវាស​រួច​ហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទ​បាំង​​ទុក ខ្ញុំនោះ បានសូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិន​បាន​បិទបាំង​​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​៣។ ខ្ញុំនោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវអាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​​ទុកទេ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ឥឡូវ ខ្ញុំនោះ​ សូមការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​ទុក។ (ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤០៦] ​ភិក្ខុ​អ្នកឈ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​​មកដាក់ ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិន​បាន​បិទ​បាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកឡើយ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​ទុក។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​​ ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅ​បរិវាស​រួច​ហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិន​បាន​បិទបាំង​​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​ ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទ​បាំង​​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ សូមមានត្ត​ ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​ទាំង​​៣។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏សូម​ការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ការទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃក៏​បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ការទាញ​នោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤០៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យមានត្ត៦រាត្រីយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះបាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​​ឡាយ ហើយអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួច​ហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​៣ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ខ្ញុំនោះ កំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការ​ទាញ​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ឥឡូវ ខ្ញុំនោះ សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដង​ផង។

[៤០៨] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមព្រះសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ កំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគួរឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ​ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុកចុះ។ នេះជា​ពាក្យផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅ​បរិវាស​រួច​ហើយ បានសូមមានត្ត​ ៦រាត្រី ចំពោះ​​អាបត្តិ​ទាំង​​៣។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកឡើយ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ក៏បានសូម​ការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទ​បាំង​​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ ការឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គួរស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គួរពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ មានត្ត ៦រាត្រី សង្ឃ​បានឲ្យដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុកហើយ ការឲ្យមានត្តនោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤០៩] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ខ្ញុំនោះ សន្សំមានត្តរួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចហ្ន៎។ ភិក្ខុ​ទាំង​​នោះ បាននាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ហើយសិមឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី​ចុះ។

[៤១០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តយ៉ាង​នេះ។បេ។

[៤១១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី យ៉ាងនេះ។បេ។ ឲ្យ។បេ។ សង្ឃ​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុកហើយ ការឲ្យមានត្តនោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤១២] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​​ទាំង​ឡាយថា នែអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ខ្ញុំនោះ សន្សំមានត្តរួចហើយ តើខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេច តទៅ​ទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ បាននាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរធ្វើអព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។

[៤១៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវធ្វើអព្ភានកម្មយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង រួចសំពះបាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​​ឡាយ ហើយអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ សូមបញ្ចាហបរិវាស​​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃបានឲ្យ​បញ្ចាហបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ សូមការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ នៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះបានសូមការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានទាញ​​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ នៅបរិវាសរួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃបានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ខ្ញុំនោះ កំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការ​ទាញ​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បានសូម​មានត្ត​ ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ខ្ញុំនោះ សន្សំមានត្តរួចហើយ គួរដល់​អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុកទេ ខ្ញុំនោះ បានសូមការទាញ​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃបានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ខ្ញុំនោះ បានសូម​មានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃ​បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ សន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ (ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ) ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​ពីរដងផង ត្រូវសូមជា​គំរប់​បីដង​ផង។

[៤១៤] ត្រូវភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូមបញ្ចាហបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបញ្ចាហបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការ​ទាញ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ កំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបានបិទបាំង​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បាន​ទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​មិនបានបិទបាំង​ទុក។  ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបានបិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រីដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំ​មានត្តរួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ តែមិនបាន​បិទបាំង​ទុក ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការទាញ​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី​ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលមិនបាន​បិទបាំង​ទុក។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ មកសូម​អព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីធ្វើអព្ភានកម្ម ​ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួច​ហើយ ឥឡូវមកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏ធ្វើអព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្មរបស់ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​ សង្ឃបានធ្វើអព្ភានកម្មរួចហើយ អព្ភានកម្មនោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំរឿងនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤១៥] សម័យនោះឯង ឧទាយិភិក្ខុ​​ដ៏មានអាយុ ត្រូវអាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ (កន្លះខែ)។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ តើខ្ញុំ​ត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ពួកភិក្ខុ​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃឲ្យបក្ខបរិវាស (បរិវាសកន្លះខែ) ដល់​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១បក្ខ។

[៤១៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ សូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវ​សូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤១៧] ភិក្ខុ​អ្នកឈ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ មកសូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីឲ្យបក្ខបរិវាស ​ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​​ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខចុះ។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀង​សង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូមបក្ខបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏ឲ្យ​បក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ ការឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃបានឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខហើយ ការឲ្យបក្ខបរិវាសនោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤១៨] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវអាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់ពួក​ភិក្ខុ​​​ថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ សូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ សង្ឃ​ឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ តើខ្ញុំ​ត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំ​ទូល​​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃ​ទាញ​​ ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ហើយសឹមឲ្យ​សមោធានបរិវាស (បរិវាសដែលប្រជុំអាបត្តិ) ចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើមចុះ។

[៤១៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ សូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ សង្ឃឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ សូម​ការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​ សូមជា​គំរប់ពីរដងផង ​សូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤២០] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូម​ការទាញ​មក​ដាក់​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ​បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀង​សង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​បក្ខបរិវាស​​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឥឡូវ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ការទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ គាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរដង​ផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃបានទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ​ហើយ ការទាញ​នោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំ​សេចក្តី​នេះ​ទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤២១]​ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិមុន យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ សូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ សង្ឃឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ សូមការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃទាញ​ខ្ញុំនោះមកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ មកសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​អាបត្តិខាងដើម។ ឧទាយិភិក្ខុ​គប្បីសូម​ជា​​គំរប់ពីរដងផង ​គប្បីសូមជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤២២] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល គប្បីផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូមបក្ខបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏បានឲ្យបក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ សូម​ការទាញ​​មក​ដាក់​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកសូមសមោធានបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើម។ ​បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀង​សង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​បក្ខបរិវាស​​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក១បក្ខ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមការ​ទាញ​ ​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក​៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មក​សូមសមោធាន​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​អាបត្តិខាងដើម។ សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ ការឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម គាប់ចិត្ត ដល់​លោក​​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​​ផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដងផង។បេ។ សង្ឃបានឲ្យ​សមោធានបរិវាស ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ​ និងចំពោះ​អាបត្តិ​ខាងដើម ការឲ្យនោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំ​សេចក្តី​នេះ​ទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤២៣]​ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។បេ។ ខ្ញុំនោះ នៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយក​សេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូលព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ហើយសឹមឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើមចុះ។

[៤២៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវទាញ​​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ យ៉ាងនេះ។បេ។

[៤២៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម យ៉ាងនេះ។បេ។ សង្ឃឲ្យ។បេ។ សង្ឃបានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​អាបត្តិ​ខាងដើម ការឲ្យ​សមោធានបរិវាសនោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃហើយ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀមនៅ។ ខ្ញុំសូម​ចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤២៦] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់​ពួកភិក្ខុ​ថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។បេ។ ខ្ញុំបាននៅបរិវាសរួច​ហើយ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃ​ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ចុះ។

[៤២៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួច​អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។បេ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ ត្រូវសូមជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤២៨] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ឥឡូវ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ចុះ។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀង​សង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ មកសូមមានត្ត ៦រាត្រី​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏ឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ការឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិ​ភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ គាប់ចិត្ត ដល់​លោក​​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​​ផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដង​ផង។បេ។ សង្ឃបានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ហើយ ការឲ្យមានត្ត​នោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំ​សេចក្តី​នេះ​ទុក ​ដោយ​​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

[៤២៩] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះកំពុងប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក១បក្ខ។បេ។ ខ្ញុំនោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្តមានត្ត ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក​៥ថ្ងៃ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ហើយឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម ហើយសឹមឲ្យមានត្ត​ ៦រាត្រីចុះ។

[៤៣០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​ទាញ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិយ៉ាងនេះ។បេ។

[៤៣១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​​អាបត្តិខាងដើម យ៉ាងនេះ។បេ។

[៤៣២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី យ៉ាងនេះ។បេ។ សង្ឃឲ្យ។បេ។ សង្ឃបានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ការឲ្យមានត្តនោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃហើយ ព្រោះ​ហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំរឿងនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤៣៣] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ គួរដល់​អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ។បេ។ ខ្ញុំនោះ សន្សំមានត្តរួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយ​បិទបាំង​ទុក​៥ថ្ងៃ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយក​សេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះមានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃទាញ​​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ហើយឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម ហើយសឹមឲ្យមានត្ត​ ៦រាត្រីចុះ។

[៤៣៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវ​ទាញ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិយ៉ាងនេះ។បេ។

[៤៣៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ចំពោះ​​​អាបត្តិខាងដើម យ៉ាងនេះ។បេ។

[៤៣៦] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី យ៉ាងនេះ។បេ។ ឲ្យ។បេ។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ ការឲ្យមានត្តនោះ គាប់ចិត្តដល់សង្ឃហើយ ព្រោះ​ហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤៣៧] ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសន្សំមានត្តរួចហើយ ក៏ប្រាប់ដល់ពួកភិក្ខុ​ថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​ទុក១បក្ខ។បេ។ ខ្ញុំនោះ សន្សំ​មានត្តរួចហើយ តើខ្ញុំត្រូវ​ប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៀត។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះមានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ ចូរសង្ឃ​ធ្វើអព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ចុះ។

[៤៣៨] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យអព្ភានកម្មយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ឧទាយិ​ភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​​ចាស់​ទាំង​ឡាយ រួច​អង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ សូមបក្ខបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បក្ខបរិវាស ដល់​ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ ខ្ញុំនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំ​នោះ បានសូមការទាញ​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃក៏បានទាញ​ខ្ញុំ​នោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធាន​បរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើម ខ្ញុំនោះបាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ការទាញ​​មកដាក់ក្នុង​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃបាន​ទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះបានសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​១ខាងដើម សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម ខ្ញុំនោះបាន​នៅ​បរិវាសរួចហើយ ក៏សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣ ខ្ញុំ​នោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃបានទាញ​​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូមសមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើម សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ខ្ញុំចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម ខ្ញុំនោះនៅបរិវាស​រួចហើយ បានសូមមានត្ត៦រាត្រី​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃបានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំបានសន្សំមានត្ត​រួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ការទាញ​មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃបានទាញ​ខ្ញុំនោះ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ខ្ញុំនោះ បានសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម សង្ឃបាន​ឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម ខ្ញុំនោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ សង្ឃបានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំនោះបានសន្សំមានត្តរួចហើយ ឥឡូវ​ មកសូមអព្ភានកម្ម​​នឹងសង្ឃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​ ត្រូវសូមជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​គំរប់​បីដងផង។

[៤៣៩] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតឧទាយិភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក​១បក្ខ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមបក្ខបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​បក្ខបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាន​សូម​ការ​ទាញ​​​មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែល​បិទ​បាំង​​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធាន​បរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើម។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ គួរដល់មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​​មក​ដាក់​ក្នុង​​​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏​ទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​សមោធាន​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ សង្ឃក៏បានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាន​នៅ​បរិវាសរួចហើយ ក៏សូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​៣។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​មានត្ត ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​ការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូមសមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិ​ខាងដើម។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​សមោធាន​បរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាស​រួចហើយ ក៏បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យមានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ​ បានសន្សំមានត្ត​រួចហើយ គួរដល់អព្ភានកម្ម ក៏ត្រូវ​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ការទាញ​ មកដាក់ក្នុង​មូលាបត្តិ ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានទាញ​ឧទាយិភិក្ខុ​ មកដាក់​ក្នុង​​មូលាបត្តិ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានសូម​សមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​សមោធានបរិវាស ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ និងចំពោះ​​អាបត្តិខាងដើម។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បាននៅបរិវាសរួចហើយ ក៏បានសូមមានត្ត ៦រាត្រី ​នឹងសង្ឃទៀត ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​មានត្ត ៦រាត្រី ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ក្នុង​ចន្លោះ ឈ្មោះ​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ដែលបិទបាំង​​ទុក៥ថ្ងៃ។ ឧទាយិភិក្ខុ​នោះ បានប្រព្រឹត្ត​មានត្ត​រួច​ហើយ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ បើកម្មមាន​កាល​គួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវឲ្យអព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​។ នេះជា​​ពាក្យ​ផ្តៀង​សង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិត​ឧទាយិភិក្ខុ​​នេះ ត្រូវ​​​អាបត្តិ១ ឈ្មោះ​​សញ្ចេតនិកសុក្កវិសដ្ឋិ ហើយបិទបាំង​​ទុក១បក្ខ។បេ។ ឧទាយិភិក្ខុ​​នោះ បានប្រព្រឹត្តមានត្តរួចហើយ មកសូមអព្ភានកម្ម​នឹងសង្ឃ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​អព្ភានកម្ម ដល់ឧទាយិភិក្ខុ​។ អព្ភានកម្ម របស់ឧទាយិភិក្ខុ​ គាប់ចិត្ត ដល់​លោក​​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គ​ណា លោក​ដ៏មានអាយុ​អង្គនោះ គប្បីស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណាទេ លោក​​ដ៏មាន​អាយុអង្គនោះ គប្បី​ពោលឡើង។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តីនេះ ជា​គំរប់​ពីរ​ដង​​ផង។បេ។ ខ្ញុំពោល​សេចក្តី​នេះ ជា​គំរប់​បីដង​ផង។បេ។ សង្ឃបានឲ្យ​អព្ភានកម្ម ដល់​ឧទាយិភិក្ខុ​ អព្ភានកម្មនោះ គាប់​ចិត្ត​ដល់សង្ឃ ព្រោះហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំ​សេចក្តី​នេះ​ទុក ​ដោយ​​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។

ចប់អំពើដែលធ្វើទឹកសុក្កឲ្យឃ្លាតចេញ​។

[៤៤០] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​១រូប ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក​១ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក២ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៣ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៤ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៦ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៧ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៨ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក៩ថ្ងៃ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ។ ភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់​ដល់ភិក្ខុ​ផងគ្នាថា ម្នាល​អាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយក​សេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ បណ្តាអាបត្តិ​ទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​នោះបិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ សង្ឃចូរឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​នោះ តាមដម្លៃ [គឺតាមចំនួនថ្ងៃ ដែលបិទក្រោយបង្អស់។] អាបត្តិនោះ។

[៤៤១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ភិក្ខុ​នោះ ចូលទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំបាទាពួកភិក្ខុ​ចាស់ រួចអង្គុយច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំបានត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះ​សង្ឃ​​ដ៏ចំរើន បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ ខ្ញុំសូមសមោធានបរិវាស ​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះ។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូមជា​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​គំរប់បីដងផង។

[៤៤២] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ ភិក្ខុ​នោះ សូមសមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះ។ បើ​កម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះចុះ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ ភិក្ខុ​នោះ សូមសមោធាន​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះ។ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ សង្ឃ​ឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះ។ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ ការឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះ គាប់ចិត្តដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត​ដល់លោក​ដ៏មានអាយុអង្គណាទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។បេ។ បណ្តា​អាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ សង្ឃបានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ ឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិនោះហើយ ការឲ្យសមោធានបរិវាសនោះ គាប់ចិត្ត​ដល់​សង្ឃ ព្រោះ​ហេតុនោះ បានជា​សង្ឃស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤៤៣] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​១រូប ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក​១ថ្ងៃ អាបត្តិ២ បិទបាំង​ទុក២ថ្ងៃ អាបត្តិ៣ បិទបាំង​ទុក៣ថ្ងៃ អាបត្តិ៤ បិទបាំង​ទុក៤ថ្ងៃ អាបត្តិ៥ បិទបាំង​ទុក៥ថ្ងៃ អាបត្តិ៦ បិទបាំង​ទុក៦ថ្ងៃ អាបត្តិ៧ បិទបាំង​ទុក៧ថ្ងៃ អាបត្តិ៨ បិទបាំង​ទុក៨ថ្ងៃ អាបត្តិ៩ បិទបាំង​ទុក៩ថ្ងៃ អាបត្តិ១០ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ។ ភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ថា ម្នាល​អាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១០ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយក​សេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ បណ្តាអាបត្តិ​ទាំង​​នោះ អាបត្តិណា ដែលបិទបាំង​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ សង្ឃចូរឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​នោះ តាមដម្លៃអាបត្តិទាំង​នោះចុះ។

[៤៤៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ភិក្ខុ​នោះ ចូល​ទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង។បេ។ រួចពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​ទុក១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១០ បិទបាំង​​ទុក១០ថ្ងៃ បពិត្រ​ព្រះ​សង្ឃ​​ដ៏ចំរើន បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលខ្ញុំ​បិទបាំង​​ទុកយូរជា​ង​អាបត្តិទាំង​អស់ ខ្ញុំសូមសមោធានបរិវាស ​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃអាបត្តិទាំង​នោះ។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូម​ជា​​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​គំរប់បីដងផង។

[៤៤៥] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​​ទុក​១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១០ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិទាំង​ឡាយឯណា ដែល​បិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ ភិក្ខុ​នោះ សូមសមោធានបរិវាស​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃ​អាបត្តិ​ទាំង​នោះ។ បើ​កម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ អាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​​នោះ​បិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ សង្ឃត្រូវឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មាន​ឈ្មោះ​​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិទាំង​នោះចុះ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេសជា​ច្រើន អាបត្តិ១ បិទបាំង​​ទុក​១ថ្ងៃ។បេ។ អាបត្តិ១០ បិទបាំង​ទុក១០ថ្ងៃ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ ពួកអាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​​នោះ​បិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ ភិក្ខុ​នោះ សូមសមោធាន​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ តាមដម្លៃ​អាបត្តិ​ទាំង​នោះ។ បណ្តាអាបត្តិទាំង​នោះ ពួកអាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​នោះបិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិ​ទាំង​​អស់ សង្ឃ​ឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិទាំង​នោះ។ បណ្តា​អាបត្តិ​ទាំង​នោះ ពួកអាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​នោះបិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ ការឲ្យ​សមោធាន​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាមដម្លៃអាបត្តិទាំង​នោះ គាប់ចិត្ត​ដល់​លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ស្ងៀម មិនគាប់ចិត្ត​ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។បេ។ បណ្តា​អាបត្តិទាំង​នោះ ពួកអាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​នោះ បិទបាំង​​ទុកយូរជា​ងអាបត្តិទាំង​អស់ សង្ឃបានឲ្យសមោធានបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ ឈ្មោះ​ដូច្នេះ តាម​ដម្លៃ​អាបត្តិទាំង​នោះ ការឲ្យសមោធានបរិវាសនោះ គាប់ចិត្ត​ដល់​សង្ឃ ព្រោះ​ហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​អាការស្ងៀមយ៉ាងនេះ។

[៤៤៦] សម័យនោះឯង ភិក្ខុ​១រូបត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​​នោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស (បរិវាស២ខែ) ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏បានសូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាល​ភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ ហើយអាត្មាអញ ក៏បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​អាត្មា​អញ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែហើយ កាលបើអាត្មាអញ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ប្រាប់​ដល់ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាល​អាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះ​ដូច្នេះថា អាត្មា​អញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែហើយ ខ្ញុំនោះ ក៏បានសូមទ្វេមាសបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលដែលខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាស​បាប​ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មា​អញ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេច។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃចូរឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​​បិទបាំង​​ទុក​២ខែចុះ។

[៤៤៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ភិក្ខុ​នោះ ចូល​​ទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង។បេ។ រួចពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលដែលខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាស​បាប​ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើ​ដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ ខ្ញុំ​ក៏បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ខ្ញុំ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលដែលខ្ញុំកំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ បពិត្រ​ព្រះ​សង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំសូម​ទ្វេមាសបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក​២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូម​ជា​​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​​គំរប់​បី​ដងផង។

[៤៤៨] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ បានសូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាល​ដែលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ អាត្មាអញ បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​អាត្មា​អញ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាលដែលអាត្មាអញ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាប​ចុះ​ស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ បើ​កម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃត្រូវឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មាន​ឈ្មោះ​​ដូច្នេះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃា២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នោះ បានសូម​ទ្វេមាសបរិវាស​​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាល​ដែលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាសបាប​ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើ​ដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ អាត្មាអញ ក៏បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃ​ក៏បាន​ឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​អាត្មា​អញ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាលដែល​អាត្មា​អញ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាប​ចុះ​ស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នោះ សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ ការឲ្យទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ គាប់ចិត្ត​ដល់​លោក​​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បី​ស្ងៀម បើមិនគាប់ចិត្ត​ដល់លោក​​ដ៏មាន​អាយុ​អង្គណា​ទេ លោក​ដ៏មានអាយុអង្គនោះ គប្បីពោលឡើង។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​​គំរប់​ពីរដងផង។បេ។ ខ្ញុំពោលសេចក្តីនេះ ជា​គំរប់បីដងផង។បេ។ សង្ឃបានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែហើយ ការ​ឲ្យនោះ គាប់​ចិត្ត​​ដល់​សង្ឃ ព្រោះ​ហេតុនោះ បានជា​​សង្ឃ​ស្ងៀម។ ខ្ញុំសូមចាំសេចក្តីនេះទុក ​ដោយ​​អាការ​ស្ងៀម​យ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស​២ខែ ព្រោះអាស្រ័យ​អាបត្តិនោះ។

[៤៤៩] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយ​បិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយ​បិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាល​ដែលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាសបាបចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវ​អាបត្តិ​​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មា​អញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេ​មាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ ក៏បានសូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​អាត្មា​អញនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលដែលអាត្មាអញនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏​មាន​​សេចក្តី​ខ្មាសបាប​ចុះ​ស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹង​សង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​១ទៀត ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិ​១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស២ខែ ព្រោះ​អាស្រ័យ​អាបត្តិនោះ។

[៤៥០] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ (ភិក្ខុ​នោះ) ដឹងអាបត្តិ១ មិនដឹងអាបត្តិ១។ ភិក្ខុ​នោះដឹងអាបត្តិណា ក៏សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏ឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ស្រាប់តែដឹង​អាបត្តិ​១ទៀត។ ភិក្ខុ​នោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក២ខែ តែបានដឹងអាបត្តិ១ មិនបានដឹងអាបត្តិ១ អាត្មាអញនោះ ដឹងអាបត្តិណា ក៏បាន​សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់អាត្មាអញនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែហើយ អាត្មាអញនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ស្រាប់តែដឹង​អាបត្តិ១ទៀត បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស២ខែ ព្រោះ​អាស្រ័យ​អាបត្តិនោះ។

[៤៥១] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ (ភិក្ខុ​នោះ) រលឹកបានតែអាបត្តិ១ អាបត្តិ១ទៀត រលឹកមិនបាន។ ភិក្ខុ​នោះ រលឹកបាន​អាបត្តិ​ណា ក៏សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃ​ក៏​ឲ្យទ្វេ​មាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏ស្រាប់តែរលឹកឃើញ​​អាបត្តិ​១ទៀត។ ភិក្ខុ​នោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញ រលឹកបានតែអាបត្តិ១ អាបត្តិ១ទៀត រលឹកមិនបាន អាត្មាអញនោះ រលឹកបានអាបត្តិណា ក៏​សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​នោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់អាត្មាអញនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ​នោះ បិទបាំង​ទុក២ខែ។ អាត្មាអញនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ស្រាប់តែរលឹកឃើញ​​អាបត្តិ១ទៀត បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាសបរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏សូមទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃ​ក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស២ខែ ព្រោះ​អាស្រ័យ​អាបត្តិនោះ។

[៤៥២] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ឥតមានសង្ស័យ​ទេ សង្ស័យ​តែក្នុង​អាបត្តិ១។ ភិក្ខុ​នោះ ឥតមានសង្ស័យ​​ក្នុង​អាបត្តិណា ក៏សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏ឲ្យទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏ស្រាប់តែអស់សេចក្តីសង្ស័យ​ ក្នុង​​អាបត្តិ​១ទៀត។ ភិក្ខុ​នោះ មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​ដូច្នេះ​ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ ឥតមានសង្ស័យ​​ទេ សង្ស័យ​​តែក្នុង​អាបត្តិ១ អាត្មាអញ ឥតមានសេចក្តីសង្ស័យ​ ក្នុង​អាបត្តិណា ក៏​សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​អាត្មាអញនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ កំពុង​នៅបរិវាស ក៏ស្រាប់​តែអស់សេចក្តីសង្ស័យ​ ក្នុង​​អាបត្តិ១ទៀត បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមទ្វេមាស​បរិវាស ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏សូមទ្វេមាសបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏ឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិ១ទៀត ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស២ខែ ព្រោះ​អាស្រ័យ​អាបត្តិនោះ។

[៤៥៣] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​ដឹងហើយ បិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​មិនដឹង ហើយបិទបាំង​ទុក។ ភិក្ខុ​​នោះ ក៏សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏ស្រាប់តែមានភិក្ខុ​ដទៃ ជា​ពហុស្សុត ចេះចាំគម្ពីរនិកាយ ទ្រទ្រង់ធម៌ ទ្រទ្រង់វិន័យ ទ្រទ្រង់​មាតិកា ជា​បណ្ឌិត វាងវៃ មានប្រាជ្ញា មានសេចក្តីខ្មាសបាប ជា​អ្នកមានសេចក្តីរអែង និងមាន​សេចក្តីប្រាថ្នានូវសិក្ខា បានមកដល់។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏សួរយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិអ្វី នៅបរិវាស ចំពោះ​អាបត្តិអ្វី។ ពួកភិក្ខុ​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ​ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក២ខែ តែអាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះដឹង ហើយបិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះ មិនដឹង ហើយបិទបាំង​ទុក ភិក្ខុ​នោះ បាន​សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិទាំង​នោះ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នេះ ​នៅ​បរិវាស ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​នោះ។ ភិក្ខុ​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ អាបត្តិណា ដែល​ភិក្ខុ​នោះដឹង ហើយបិទបាំង​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថាប្រកប​ដោយ​ធម៌ ដុះឡើងតាមសភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ម្យ៉ាងទៀត អាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​មិនដឹង ហើយបិទបាំង​​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថា មិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ មិនបានដុះឡើង​ ព្រោះមិនត្រូវ​តាមសភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​គួរដល់មានត្ត ចំពោះ​​អាបត្តិនេះឯង។

[៤៥៤] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​រលឹកបាន ហើយបិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​រលឹកមិនបាន ហើយ​បិទ​បាំង​​ទុក។ ភិក្ខុ​​នោះ ក៏សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏​ឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏ស្រាប់តែមានភិក្ខុ​ដទៃ ជា​ពហុស្សុត ចេះចាំគម្ពីរនិកាយ ទ្រទ្រង់ធម៌ ទ្រទ្រង់​វិន័យ ទ្រទ្រង់​មាតិកា ជា​បណ្ឌិត វាងវៃ មានប្រាជ្ញា ជា​អ្នកមានសេចក្តីខ្មាសបាប ជា​អ្នក​មាន​សេចក្តី​រអែង និងមាន​សេចក្តីប្រាថ្នានូវសិក្ខា បានមកដល់។ ភិក្ខុ​នោះ សួរយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិអ្វី ភិក្ខុ​នោះ នៅបរិវាស ចំពោះ​អាបត្តិអ្វី។ ពួកភិក្ខុ​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាល​អាវុសោ​ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះរលឹកបាន ហើយបិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះ រលឹកមិនបាន ហើយបិទបាំង​ទុក ភិក្ខុ​នោះ បាន​សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ​ទាំង​នោះ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នេះ ​នៅ​បរិវាស ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​នោះ។ ភិក្ខុ​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាល​អាវុសោ អាបត្តិណា ដែល​ភិក្ខុ​រលឹកបាន ហើយបិទបាំង​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថា ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ដុះឡើងតាមសភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ម្យ៉ាងទៀត អាបត្តិណា ដែល​ភិក្ខុ​រលឹកមិនបាន ហើយបិទបាំង​​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថា មិន​ប្រកប​​ដោយ​ធម៌ មិនដុះឡើង​ ព្រោះមិនត្រូវ​តាមសភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​គួរដល់មានត្ត ចំពោះ​​អាបត្តិនេះឯង។

[៤៥៥] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​​​ទុក២ខែ អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​ឥតមានសេចក្តីសង្ស័យ​ បិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​មានសេចក្តី​សង្ស័យ​ ហើយបិទបាំង​ទុក។ ឥឡូវ ភិក្ខុ​​នោះ សូម​ទ្វេមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែល​បិទ​បាំង​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់​ភិក្ខុ​​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែលបិទ​បាំង​ទុក២ខែ។ កាលភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏ស្រាប់តែមានភិក្ខុ​ដទៃ ជា​ពហុស្សុត ចេះចាំក្នុង​​គម្ពីរនិកាយ ទ្រទ្រង់ធម៌ ទ្រទ្រង់វិន័យ ទ្រទ្រង់​មាតិកា ជា​បណ្ឌិត វាងវៃ មានប្រាជ្ញា ជា​អ្នក​មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាប ជា​អ្នកមានសេចក្តីរអែង និងមាន​សេចក្តីប្រាថ្នានូវសិក្ខា បានមកដល់។ ភិក្ខុ​នោះ សួរយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិអ្វី ភិក្ខុ​នេះ នៅបរិវាស ចំពោះ​អាបត្តិអ្វី។ ពួក​ភិក្ខុ​​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ​ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទ​បាំង​ទុក​២​ខែ អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះ ឥតមានសេចក្តីសង្ស័យ​ ហើយបិទបាំង​ទុក អាបត្តិ១ ភិក្ខុ​នោះ មានសេចក្តី​សង្ស័យ​ ហើយបិទបាំង​ទុក ភិក្ខុ​នោះ ​សូម​ទ្វេមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ទ្វេមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​នោះ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក២ខែ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​នេះ ត្រូវអាបត្តិទាំង​នោះ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នេះ ​នៅ​បរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិ​ទាំង​​នោះ។ ភិក្ខុ​នោះ ពោលយ៉ាងនេះថា ម្នាលអាវុសោ អាបត្តិណា ដែល​ភិក្ខុ​គ្មាន​សេចក្តីសង្ស័យ​ ហើយបិទបាំង​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថា ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ដុះឡើង​តាម​សភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ម្យ៉ាងទៀត អាបត្តិណា ដែលភិក្ខុ​មានសេចក្តីសង្ស័យ​ ហើយបិទបាំង​​ទុក ការឲ្យបរិវាស ចំពោះ​​អាបត្តិនោះ ឈ្មោះ​ថា មិនប្រកប​ដោយ​ធម៌ មិនបានដុះឡើង​ ព្រោះមិនត្រូវ​តាមសភាវធម៌ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុ​គួរដល់មានត្ត ចំពោះ​​អាបត្តិនេះឯង។

[៤៥៦] សម័យនោះ ភិក្ខុ​១រូបត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក​២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក​២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមឯកមាសបរិវាស (បរិវាស១ខែ) ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏សូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក២ខែ។ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកមាសបរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាលភិក្ខុ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តីខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ ក៏មាន​សេចក្តីត្រិះរិះ​ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញ ក៏បានសូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកមាសបរិវាស ដល់អាត្មាអញនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ កាលអាត្មាអញនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តីខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមមាសបរិវាស១ទៀត​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ បានប្រាប់ដល់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយថា ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយ​បិទ​បាំង​​ទុក​២ខែ ខ្ញុំនោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយ​បិទ​បាំង​​ទុក​២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏បានសូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកមាសបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក​២​ខែ ខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តីខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ មាន​សេចក្តីត្រិះរិះ​ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូម​ឯកមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ បានសូម​ឯកមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទ​បាំង​​ទុក២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកមាសបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ កាលខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តីខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមមាសបរិវាស១ទៀត​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិ​ទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែ តើខ្ញុំត្រូវប្រតិបត្តិដូចម្តេចទៅ​។ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏នាំយកសេចក្តីនុ៎ះ ក្រាបបង្គំទូល​ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ។ ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើដូច្នោះ សង្ឃ​ចូរឲ្យមាសបរិវាស១ទៀត ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក២ខែចុះ។

[៤៥៧] ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សង្ឃត្រូវឲ្យយ៉ាងនេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវឲ្យ​ភិក្ខុ​នោះ ចូល​​ទៅ​រកសង្ឃ ហើយធ្វើឧត្តរាសង្គ ឆៀងស្មាម្ខាង ថ្វាយបង្គំ​បាទាភិក្ខុ​ចាស់ទាំង​ឡាយ រួច​អង្គុយ​ច្រហោង ផ្គងអញ្ជលីឡើង ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រ​​ព្រះសង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ខ្ញុំត្រូវ​អាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូម​ឯកមាសបរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ ខ្ញុំនោះ ក៏បានសូម​ឯកមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យឯកមាសបរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលខ្ញុំនោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាស​បាប ​ចុះ​ស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ ក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើ​ដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមឯកមាស​បរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២​ខែ ខ្ញុំនោះ ​ក៏បានសូមឯកមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃ​ក៏​បានឲ្យឯកមាស​បរិវាស ដល់ខ្ញុំនោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលខ្ញុំ​នោះ កំពុងនៅបរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមមាសបរិវាស១ទៀត ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ បពិត្រ​ព្រះ​សង្ឃ​​ដ៏ចំរើន ឥឡូវ ខ្ញុំនោះ សូមមាសបរិវាស​១ទៀត​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែលបិទបាំង​ទុក​២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ត្រូវសូម​ជា​​គំរប់ពីរដងផង ត្រូវសូម​ជា​​គំរប់​បី​ដងផង។

[៤៥៨] ភិក្ខុ​អ្នកឆ្លាស ប្រតិពល ត្រូវផ្តៀងសង្ឃថា បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូមសង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏បានសូមឯកមាសបរិវាស​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ សង្ឃក៏បាន​ឲ្យ​ឯកមាស​បរិវាស ដល់ភិក្ខុ​នោះ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ កាល​ភិក្ខុ​នោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏មានសេចក្តី​ខ្មាសបាប ចុះស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត) ថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស២ ហើយបិទបាំង​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា អាត្មាអញ ត្រូវអាបត្តិ​សង្ឃាទិសេស​២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ បើដូច្នោះ មានតែអាត្មាអញ សូម​ឯក​មាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក២ខែ អាត្មាអញនោះ ក៏បានសូម​ឯកមាស​បរិវាស​​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ សង្ឃក៏បានឲ្យ​ឯកមាស​បរិវាស ដល់​អាត្មា​អញ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ កាលអាត្មាអញនោះ កំពុង​នៅ​បរិវាស ក៏មាន​សេចក្តី​ខ្មាសបាប ​ចុះ​ស៊ុប (ក្នុង​ចិត្ត)ថា បើដូច្នោះ​ មានតែអាត្មាអញ សូមមាស​បរិវាស​១ទៀត ​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​ទុក២ខែ។ ឥឡូវ ភិក្ខុ​នោះ មកសូម​មាសបរិវាស១ទៀត​នឹងសង្ឃ ចំពោះ​​អាបត្តិទាំង​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែ។ បើ​កម្មមានកាលគួរ ដល់សង្ឃហើយ សង្ឃគប្បីឲ្យមាសបរិវាស១ទៀត ដល់ភិក្ខុ​ មាន​ឈ្មោះ​​ដូច្នេះ ចំពោះ​​​អាបត្តិទាំង​​២ ដែល​បិទបាំង​​ទុក​២ខែចុះ។ នេះជា​ពាក្យ​ផ្តៀងសង្ឃ។ បពិត្រ​ព្រះសង្ឃ​ដ៏ចំរើន សូម​សង្ឃ​ស្តាប់​ខ្ញុំ ដ្បិតភិក្ខុ​នេះ មានឈ្មោះ​ដូច្នេះ ត្រូវអាបត្តិសង្ឃា២ ហើយបិទបាំង​​ទុក២ខែ។ ភិក្ខុ​នោះ ក៏មាន​សេចក្តី​ត